Cazanshondencentrum

Trainingsmethodes

2011-12-30T11:26:00.000+01:00

Er zijn in de loop der tijd heel wat manieren bedacht om de hond tot een handelbare en gehoorzame huishond te maken. Eerst werd de hond gewoon als hond behandeld. Maar naarmate de mens de hond meer en meer als gezinslid ging zien en de hond daarbij ook als 'mens' behandeld werd en mensen hun gevoelens jegens honden veranderden, voelde men zich verplicht te gaan zoeken naar vriendelijke methodes. Door studies naar hondengedrag, zijn denkwijzen en methodes aangepast. Eerst werd er gewoon gekeken hoe honden met elkaar omgingen. En daar werd de training op gebaseerd. De honden leven in roedels en hebben een leider en er gelden regels in de roedel. Zo simpel was het (en is het). Maar de mens begon de hond meer en meer te zien als hun kind en dus was het zielig als je een hond corrigeert.
Ik heb dit overigens nooit begrepen, men past op kinderen toch ook discipline toe? En zitten er consequenties aan ongewenst gedrag? Men houd het jonge kind toch ook aan de hand op een drukke weg, waarom moet de hond daar dan loslopen? Zwalkend over de weg, voor fietsers en auto's langs met gevaar voor eigen en andermans leven? En als het kind iets doet wat niet mag, volgen er ook consequenties.
Wij zien in de praktijk zoveel probleem gevallen. Honden waarover trainers en gedragstherapeuten zeggen dat ze er niets mee kunnen, dat de hond 'geflipt' is en ze maar moeten herplaatsen of in laten slapen. Wij merken dat juist de honden die geen leiding krijgen, dus geen grenzen en regels en discipline juist erg onzeker zijn. (op onze website www.cazanshondencentrum.nl wordt het woord discipline en correctie uitgelegd) Vaak komen wij honden tegen die daardoor dominant-onzeker-agressief zijn. De hond blijkt dus in de tegenwoordige denkwijze wel te mogen corrigeren, met de tanden (en dat doet zeer!), en mag wel aan de riem trekken en de baas domineren (bespringen, duwen, bed en bank claimen), terwijl de baas dit absoluut niet zou mogen?

Er zijn al heel wat boeken verschenen over hondengedrag.
Maar in de loop der tijd zijn denkwijzen en trainingsmethodes door elkaar gaan lopen.
De 'nieuwe lichting' vindt de oude denkwijze van leiderschap, domineren en corrigeren 'ouderwets' en niet meer van deze tijd. Terwijl de hond niet mee is gegaan in deze denkwijze.
Helaas zijn er mensen die niet verder kijken en puur aan nemen dat wat er over gezegd en geschreven is, de waarheid is en gaan mee in het 'positieve trainen' met puur positieve bekrachtiging, dus beloning. Men denkt fout gedrag af te kunnen leren door te negeren en richt zich alleen op het goede gedrag.
In deze tijd van 'het moderne denken', zoals ik het noem, weten mensen niets meer van honden gedrag, waarom een hond een bepaald gedrag vertoont en hoe je het oplost. Dit wordt gewoonweg niet meer aangeleerd bij vele hondenscholen (uiteraard zijn hier gelukkig nog uitzonderingen in). De misvatting dat je een hond niet mag domineren omdat je hem zou 'onderdrukken' heeft alleen maar veel ongelukkige honden en hondenbazen opgeleverd. Grote en kleine honden/pups worden angstvallig uit elkaar gehouden, omdat men denkt dat de kleine hond zo fragiel is dat de grote hem kan breken, of men denkt dat de grote hond altijd wild en agressief is naar kleine honden.
Het hele natuurlijke evenwicht in de kijk op honden is weg. Het gedrag wat niet opgelost kan worden met een clickertraing of andere vorm van 'positief trainen' wordt aan de kant gezet, van de hondenschool afgestuurd. Een hond die niet sociaal is naar andere honden, wordt niet geleerd hoe hij zich dan wel moet gedragen, maar weg gestuurd omdat de trainers er geen raad mee weten.

Wanneer dit soort trainers nu eens de moeite zouden nemen om, i.p.v. klakkeloos alle nieuwe ideeën aan te nemen als 'zo is het', want het is onderzocht en wordt gepredikt door bekende gedragstherapeuten...een poosje een stabiele roedel te bestuderen en te observeren, zouden vele van hen tot ander inzicht komen. Daar ben ik van overtuigt!

En als wij dan een hond trainen die agressie vertoont naar mensen en honden en er wordt een correctie gegeven aan de hond omdat deze een hond wil bijten, krijg je dus van die opmerkingen van voorbijgangers met de vraag 'is dat de manier?'
Waarschijnlijk heeft deze persoon het idee van afleiden met wat lekkers, ik ben dan eigenlijk wel eens nieuwsgierig naar hoe die persoon het aan zou willen pakken? Zeker bij een hondje dat zich blind focust op een hond en zich in geen enkel geval - dus ook niet in ontspannen toestend!- intersseert voor snacks in welke vorm dan ook. En op geen andere manier uit die focus is te halen.
En die lange haal (ruk) aan de lijn... sja, als de hond op dat moment aan een 10 meter dunne lijn loopt, moet je even een langere haal aan de lijn geven voor de correctie aan komt...
Jammer dat men zo kortzichtig is en zeker als iemand, zonder achtergronden van de hond te weten of redenen waarom er op een manier gehandeld wordt, meteen zijn oordeel klaar heeft omdat er ooit gehoort is dat correctie/trekken aan de riem niet goed zou zijn.
De beloning van dat hondje is overigens de trots die de baasjes uitstralen als de hond het goed doet!

Er worden onderzoeken gedaan om bepaalde denkwijze te bewijzen. Dit is volgens mij niet de manier van onderzoeken. Als men eens verder zou kijken naar bepaalde laatste onderzoeken naar honden gedrag en eens zou kijken naar hoe die onderzoeken zijn gedaan en door wie (b.v. studenten die niets van honden af weten en een proef doen, opschrijven wat zij denken te zien en er een naam aan geven en er geen vergelijkend onderzoek wordt gedaan)! Dan lijken die onderzoeken ineens niet zo betrouwbaar meer! Als ik wil bewijzen dat bier niet schuimt en ik weet dat je het schuim door het eten van een vette hap kan laten verdwijnen, kan ik aantonen dat bier niet schuimt. Misschien een raar voorbeeld, maar ik neem aan dat een ieder snapt wat ik ermee wil zeggen.
Ik denk ook dat de invloed van mensen die hun hond als kind zien en behandelen en alles 'zielig' vinden, invloed heeft gehad op het zogenaamde positief trainen. Als je maar hard genoeg roept dat corrigeren mishandeling is, dan komt iedereen naar de hondenschool die positief traint... en waar geen correctiemiddelen worden gebruikt.
En dan roept een ieder die zelf achter zijn trekkende hond aan loopt die ook gromt en blaft, dat jou blaffende hond agressief is en als je de hond corrigeert, is dat zielig en mishandeling, terwijl ze zelf geen idee hebben hoe je zoiets zou moeten oplossen.
In de praktijk blijkt wel dat honden nog steeds hongeren naar leiding en dat wanneer je die niet geeft, de hond die taak over neemt en als hij die niet aan kan, heel erg onzeker wordt en 'ongewenst gedrag' gaat vertonen. Een hond wordt er doodongelukkig van als hij niet weet wat zijn baas nu van hem wil!

Dus of de hond nu zo blij is met die 'nieuwe denkwijze'??
Ik denk van niet!

Hondenkleding

2011-12-15T10:12:00.001+01:00

Er verschijnen weer overalberichten dat kleine hondjesmet kouder weer een jasje aan moeten.
Nu wordt dit door velen verkeerd opgevat en zie je met temperaturen van 10graden boven nul honden als jack Russels en boomers e.d. met jasjes aan. kleinehondjes hoeven niet per definitie kledij aan. Het gaat ook niet om de groottevan de hond, dat deze het daardoor eerder koud zou hebben. Veel (z.g.n.juffershondjes ) bibberen altijd. Van spanning, opwinding of ingehoudenfrustratie. Het bibberen van een hond duidt dus niet altijd op het koud hebben!
Een hond gaat mee met de seizoenen. Wanneer het kouder wordt, maakt de hond eendikkere vacht aan. Honden die altijd buiten in een kennel verblijven, hebbeneen dikkere vacht dan honden die altijd binnen zitten. Het is dus van belangdat je gewoon veel met de hond naar buiten gaat. Zo went hij aan de kou en kanzijn vacht zich aanpassen. Er zijn uitzonderingen, zoals b.v. de naakthondjes,die vanzelfsprekend wel een jasje nodig hebben als het kouder wordt.
Ook honden zonder ondervacht; Korthaar of Gladhaar, honden met deze vachtsoorthebben korte dekharen en nagenoeg geen ondervacht. Doordat de onderwol afwezigis kan het voorkomen dat er bij dit soort honden tijdens de ruiperiode kaleplekken ontstaan. Deze bevinden zich dan bijvoorbeeld in de hals of deborststreek. Maar als de kou is ingetreden, is de vacht doorgaans ook goed doorde rui heen en ook kort haar kan voldoende isoleren!

Toch wil het niet zeggen dathonden met deze vacht het altijd koud hebben! Wanneer je een hond al vroeg gaatwennen aan jasjes etc. , geef je de hond niet de kans aan kou te wennen en aante passen. Ga er dus niet vanuit dat, omdat jij denkt dat het te koud is, dehond een jas aan moet. In extreme weersomstandigheden, b.v. bij regen, hagel ofsneeuw in combinatie met koude wind, kan het soms noodzakelijk zijn de hond eendekje aan te geven. Maar je zult merken dat wanneer je de hond niet zo sneliets aan geeft, deze ook geen tekenen van kou vertoont.
Een hond, die van zichzelf al een dikke jas aan heeft, is echt niet blij metdie extra jas die vaak ook nog belemmerend strak zit! En kleine hondjes hebbenhet niet per definitie kouder dan grote honden. Er zijn grotere rassen meteenzelfde vacht als de kleine rassen, maar die niet zo snel een kledingstuk aankrijgen als de kleintjes.
Het stimuleren van het dragen van jasjes (hondenkleding) komt voornamelijkvanuit de commerciële hondenhoek! Kijk dus eerst of het wel noodzakelijk isvoor jou hond voor je deze iets aan trekt. Hoe schattig of stoer je het ook kan vinden, je hond is niet altijd blij met kleding!

Clickertraining

2011-11-21T14:25:00.001+01:00

Clickertraining

Gehoorzaamheid of aangeleerd gedrag?

Ik ben er nog steeds van overtuigt dat de clickertraining een hond niet gehoorzaam maakt. Het klikken en belonen voor een gedrag, b.v. Het (niet) pikken van eten, leert de hond niet dat hij niet aan het eten mag komen! Hij leert alleen maar, dat als hij de andere kant op kijkt, al duurt dat lang, hij uiteindelijk iets lekkers krijgt. Dan kan hij altijd nog dat eten pikken.
Want respect voor jou eten, heeft hij er niet mee geleerd. Je conditioneert een gedrag! Je leert de hond daarbij niet de grenzen, dus wat hij niet mag. Het is dan ook beter om EERST aan de basis te gaan werken. EERST werken aan (wederzijds) respect en vertrouwen, zodat de hond van je eten af blijft omdat hij respect heeft voor jou en dus alles wat van jou is!
Je zult merken dat je met deze basis een gehoorzame hond krijgt die voor jou gaat zitten uit respect voor jou. Als de hond graag voor je werkt, doet hij dat vanzelfsprekend voor je.
Als die basis er is, kun je met de clickertraining gedrag nog beter conditioneren of nog meer/beter 'truckjes' leren. Maar ook dan is het niet de bedoeling om eindeloos door te belonen met lekkers! Je moet dit al heel snel afbouwen en dan moet jijzelf, je trots, je liefde, de beloning zijn!
En een positieve bekrachtiger hoeft niet altijd lekkers te zijn! Voor een hond die zich niet voor koek interesseert, zal deze beloning niet werken. Je moet dus kijken wat bij jou hond het beste werkt. Misschien is dat een speeltje, of heeft hij liever een aai.
De pup van 6 maanden, Jiske, die al 3 maanden bij ons verblijft, doet alles automatisch. Ze is van dag 1 af op gevoed met onze methode. Ze gaat automatisch achter me naar binnen en buiten en komt als ik haar roep en ze wacht/blijft op een handgebaar. Niet omdat we daar intensief op hebben getraind, maar omdat dit al in de hond zit en wanneer de hond/pup je als baas/leider ziet, deze ook vanzelfsprekend het respect geeft en doet wat je vraagt.
Zij heeft vanaf dag 1 de regels geleerd en grenzen gekregen. Zo mocht ze niet op mijn schoen bijten, 1 poging en ze kreeg een kleine correctie (aanraking) om haar aan te geven dat ze daar niet aan mag komen. Het bijten op onze spullen was na 2 keer corrigeren over!
Had je dit met een clicker methode af gaan leren, dan had je dus eindeloos moeten afwachten wanneer ze klaar zou zijn met het bijten op een schoen, ze op een afstandje gaat zitten en dan clik & belonen moeten toepassen, maar dan heeft ze niet geleerd dat ze niet op die schoen mag bijten. Alleen dat als ze op een afstandje gaat zitten en niet naar de schoen kijkt, ze dan wat lekkers krijgt. Dat is voor de hond niet duidelijk en zal hij de connectie ook niet leggen.
Bovendien werkt bij haar het belonen met hondensnoepjes niet. Ze vindt ze lekker, dat wel. Daarom springt ze na 1 snoepje ook de hele tijd op naar je hand om te kijken of ze niet meer kan krijgen. Ik heb ook niet het idee dat ze iets lekkers, als beloning ziet. Als ik haar even aanhaal, blijft ze wel netjes zitten en dit ziet ze volgens mij wel als beloning (bevestiging dat ze het goed doet).

Ik denk daarom dan ook dat clicker training niet geschikt is als gehoorzaamheids training.
Ook denk ik niet dat wanneer de clicker methode gebruikt wordt als gehoorzaamheids training, de hond zal blijven luisteren. Omdat de basis niet is gelegd. Zo komt het dat een hond op een dag de snoepjes niet meer lekker vindt en jij een nog lekkerder snoepje neemt, of worst of kaas. Aan het eind van het liedje heb je dan een dikke hond die nog steeds niet luistert.
Er zal best een aantal honden zijn waarbij het lijkt of de clickertraining wel werkt als gehoorzaamheid. Maar dan heb je vaak te maken met gemiddelde honden die verder niet snel problemen krijgen en er niet zo mee zitten dat ze (te) weinig leiding krijgen.
Een hond die b.v. agressief gedrag vertoond naar andere honden, kun je niet trainen met de clicker, daar moet je eerst die basis leggen en leren hoe hij wel met andere honden om moet gaan, dan kun je uiteindelijk, dus als hij het al goed doet! dit gedrag gaan conditioneren met clicker en beloning.

Ik denk wel dat de clicker methode een goede methode kan zijn bij het conditioneren van gedrag dat al aangeleerd is, of om specifieke dingen aan te leren. Maar dan wel op de juiste manier! Zoals de clickermethode oorspronkelijk bedoelt is! Dus 1 á 2 keer belonen met voedsel, dan moet de hond het voor de baas doen. Dat is dan ook het verschil tussen opvoeding en trainen.
En die twee kunnen na een poosje best wel door elkaar lopen. Je moet ook bezig blijven met opvoeding/discipline. Beide op de juiste manier en met de juiste timing.

Wanneer toon je wel of geen affectie?

2011-10-13T10:39:00.001+02:00

Geef affectie pas als het verdient is.
Honden zijn dieren van affectie en aanraking betekend veel voor hen, zowel in de natuurlijke omgeving als wanneer ze bij mensen wonen. Maar affectie die niet verdiend is, kan nadelig zijn voor een hond.

Wanneer is dan de juiste tijd?:

Wanneer een hond zijn beweging heeft gehad en heeft gegeten.

Nadat hij zijn ongewenste gedrag heeft verbeterd naar het gedrag wat je van hem vroeg.
Na dat hij op de juiste wijze heeft gereageerd op een commando of regel.

Als je hond je bespringt, om je hem te laten aaien, ga je daar waarschijnlijk automatisch op in. Dit geeft de hond het gevoel dat hij de leiding heeft. Geef daarom je affectie alleen als de hond kalm en onderdanig is. Laat je hond zitten en geef hem affectie op jou voorwaarden. Je onderhoud dan correct kalme onderdanig gedrag en je hond zal zich snel realiseren dat er maar één gedrag is waarmee hij krijgt wat hij wil, inclusief affectie.

Honden hebben het nodig te weten dat hun leider duidelijke regels, grenzen en beperkingen instelt,
zowel binnen als buitenshuis. Jij beslist waar je naar toe gaat tijdens de wandeling, in welk tempo, wanneer je rust, wanneer en waar de hond zijn behoefte mag doen, wanneer hij mag jagen, wanneer hij mag graven of om mag rollen. Wees altijd consequent met je regels. Boosheid, agressie of mishandelend gedrag naar je hond geeft je geen recht op leiderschap! In feite is een boze, gefrustreerde of agressieve leider niet in controle en zal nooit de hond zijn vertrouwen winnen.
Je drukke of on-gebalanceerde energie zal je hond afschrikken of verwarren, of hij zal je simpelweg negeren. Kalme assertieve energie, de bekwaamheid te kunnen laten zien dat je een ware leider bent, meevoelend, maar zwijgend in controle, en dagelijks, doortastend leiderschap uitdragen versterkt de regels en maakt het leiden makkelijker en verdien je de ware liefde en respect die je zo graag van je hond wilt.

Versterk verkeerd gedrag niet.

Om in de behoefte van je hond te voorzien, is het nodig om je hond beweging, discipline en affectie (in die volgorde)
Veel mensen verwennen hun hond met alleen maar affectie, affectie en affectie. In de hondenwereld is alleen affectie krijgen erg verwarrend en verstoord hun natuurlijke balans. En affectie dat wordt gegeven op het verkeerde moment zal uiteindelijk het verkeerde gedrag versterken.

Wanneer is het de verkeerde tijd om affectie te tonen?
Als de hond angstig is, onzeker, opdringerig, dominant, agressief, zeuren, bedelen, blaffen of een regel overtreed of het huishouden verstoord.
Elke keer als je affectie toont, versterk je de oorzaak van het gedrag.
Regels, grenzen en beperkingen zijn hetgene wat het verkeerde gedrag van de hond laat stoppen, niet affectie.
Affectie is de pot goud aan het einde van de regenboog voor het gedrag van een goed lid van het roedel.
Geef je hond niet te veel affectie meteen als je wakker wordt of thuis komt van je werk. Doe je dat wel, dan versterk je zijn enthousiaste drukke energie. Bewaar je affectie voor na de beweging (wandeling) en het voeren, wanneer je hond in een kalme onderdanige status is.

Kalmerende signalen

2011-10-02T13:58:00.001+02:00

Enkele jaren geleden zorgde de Noorse Turid Rugaas (boek is te koop via de website www.cazanshondencentrum.nl onder ‘boeken’ ) voor een ware doorbraak van inzichten in het gebruik van lichaamstaal door honden om conflicten te voorkomen en stress te laten afvloeien. Haar boek ‘Kalmerende Signalen’ beschrijft een veelvoud van lichaamshoudingen en gedragingen die honden gebruiken in hun communicatie. Het herkennen van deze kalmerende signalen helpt om uw hond beter te begrijpen en kunnen zelfs door ons gebruikt worden om de omgang met de hond te verbeteren.
Honden zijn net als hun voorouder de wolf sociale dieren. Om echter te kunnen leven in een groep is goede communicatie onontbeerlijk. Samenleven en samenwerken zijn niet mogelijk zonder elkaars bedoelingen duidelijk over te kunnen brengen of te begrijpen. Dat honden hiervoor lichaamstaal en geurentaal gebruiken is algemeen bekend. Vaak wordt hierbij echter de nadruk gelegd op de dominante en onderdanige lichaamshoudingen die een hond kan tonen. Ze kunnen echter veel meer met hun lichaamstaal. Ze beheersen ook signalen waarmee mogelijke conflicten kunnen worden voorkomen en stress bij zichzelf en de ander kunnen worden verminderd: kalmerende signalen.
Kalmerende signalen worden gebruikt in de communicatie tussen honden onderling, maar ook naar mensen toe. Het herkennen ervan helpt dus uw hond beter te begrijpen. Maar volgens Turid Rugaas is er meer: wijzelf kunnen de kalmerende signalen ook gebruiken om de hond gerust te stellen!
Een van de kalmeringssignalen die honden gebruiken wanneer ze een andere hond tegenkomen, is het naderen in een boog. Ze lopen niet recht op elkaar af, maar naderen in een halve cirkel. Hierbij wordt de zijkant van het lichaam getoond. Dat geeft een goed zicht op gehele lichaam en wat dat lichaam uitdrukt. Het niet frontaal maar juist omzichtig naderen geeft de boodschap ‘ik heb niets kwaads in de zin’. Tijdens een wandeling met loslopende honden zult u dit gedrag regelmatig kunnen observeren. Zelf kunt u het echter ook gebruiken als u een vreemde hond nadert. Rechtstreeks op hem aflopen kan als heel bedreigend worden ervaren, en daarmee angst of agressie opwekken!
Wegkijken is ook zo’n signaal dat aangeeft dat de hond het goed bedoeld. Recht in de ogen kijken (aanstaren) is voor honden een teken van dreiging. Door juist de blik (en eventueel het hoofd) af te wenden en rechtstreeks oogcontact te mijden wordt de vriendelijke intentie duidelijk gemaakt.
Het kalmeert daarmee de andere hond: hij hoeft niet bang te zijn voor de ander.
Mensen die heftig mopperen of zelfs schreeuwen tegen hun hond, interpreteren dit signaal van hun hond wel eens verkeerd. Het wegkijken door de hond wordt dan beschouwd als het negeren van de baas, terwijl de hond zijn baas juist wel als intimiderend ervaart en hem probeert te kalmeren!
Zo kunnen ook signalen als plotseling heel geïnteresseerd aan de grond snuffelen, langzaam bewegen (traag naderen) en gapen bedoeld zijn als kalmerende signalen voor zichzelf en de ander, maar door de mens ervaren worden als ronduit ongehoorzaam. Natuurlijk moet alles bezien worden in de context van de situatie en in samenspel met andere lichaamssignalen. Duidelijk is echter dat honden over vele signalen beschikken om stress en conflicten te vermijden. In dit stukjel worden slechts enkele voorbeelden van kalmerende signalen beschreven, in de hoop u te interesseren voor dit onderwerp. We kunnen u van harte aanbevelen het boek ‘Kalmerende Signalen’ van Turid Rugaas te lezen. Daarnaast zijn er vele sites op Internet die dit onderwerp uitgebreid bespreken.

Resumerend:
Honden gebruiken in hun communicatie lichaamshoudingen en gedragingen die bedoeld zijn om conflicten te voorkomen en stress te vermijden. Dit noemen we ‘kalmerende signalen’.
Deze kalmerende signalen gebruiken honden onderling, maar ook in hun gedrag naar ons toe. Kennis van deze kalmerende signalen helpt dan ook uw hond beter te begrijpen.

Gediplomeerde trainers/gedragstherapeuten maken fout op fout!

2011-09-05T16:06:00.000+02:00

Het beroep hondentrainer en gedragstherapeut, is nog steeds een vrij beroep.
Er zijn mensen die roepen dat er veel gedragstherapeuten zonder opleiding fouten maken. Dat zal best zo zijn, maar het wil niet zeggen, dat alle gedragstherapueten/trainers zonder certificaat of diploma slecht zijn!
En het wil ook niet zeggen dat al die gedragstherapeuten/trainers met certificaat altijd alles goed doen!
Helaas komen wij zo vaak mensen tegen met een hond met gedragsproblemen, die al dure conculten hebben gehad van trainers/gedragstherapeuten. Mensen die bewust kozen voor een gedragstherapeut met een diploma van een bekende hondenschool.
Termen als 'geflipte hond' worden gegeven aan onzekere, drukke enthousiaste honden en als oplossing wordt doorgaans een pot hondensnoepjes aanbevolen.
Zo hebben we nu een hond in rehabilitatie, die wat problemen had. Ze kon niet goed overweg met andere honden, ze trok aan de riem, autorijden leverde stress op en ze was bang van veel dingen.
Toen we bij haar baasjes thuis kwamen, zagen we een erg onzekere hond, die niet wist wat er van haar verwacht werd. Ze had puppycursus gehad, bij een bekende hondenschool met gecertificeerde trainers en er is een gediplomeerde gedragstherapeut bij geweest van de zelfde bekende hondenschool. Een onzekere hond, die niet weet wat er van haar verlangt wordt omdat ze geen leiding krijgt, wordt dan benoemt als 'geflipt', stop er wat hondensnoepjes in en zoek het verder maar uit!
Ik kan daar zo boos om worden! We komen zo vaak mensen tegen die met de hond op cursus zijn geweest, of waar een (gediplomeerde!) gedragstherapeut is geweest voor veel geld en waarvan we standaard horen dat hen niet geleerd is hoe een hond in elkaar zit, de psygologie van de hond, hoe je een hond moet lezen, en hoe je de hond moet opvoeden. Problemen worden niet opgelost. Alleen maar kunstjes aangeleerd met heel veel honden snoepjes.
Wanneer mensen met een hond met een gedragsprobleem terecht komen bij bepaalde hondenscholen, worden ze vaak uit de groep gezet, want met dat gedrag kunnen ze niets! En daar gaan mensen nu voor naar een hondenschool met gecertificeerde trainers!
Ook hebben wij al mee gemaakt dat een vraag aan dé bekende hondenschool, van iemand met een over enthousiaste hond die niet overweg kon met andere honden, puur op haar mail beantwoord werd met de mededeling dat ze de hond maar beter in konden laten slapen... IPV de helpende hand te bieden om de hond te leren hoe hij wél met andere honden om moest gaan. Maar blijkbaar weten ze dat zelf niet!
Aangezien tegenwoordig elk probleem opgelost lijkt te worden door negeren of belonen.
Als je een hond iets af wilt leren, doe je dat niet met negeren, want dan leert de hond simpelweg niet dat het niet mag! Hoeveel paar schoenen moet je een pup b.v. op laten kauwen en hoe beloon je het als een pup even niet aan je schoenen zit? Hoe moet je het negeren als een hond al zover is, dat deze de baas gaat corrigeren door te bijten?

De opleidingen tot trainer of gedragstherapeut die gegeven worden, kosten veel geld, zijn gebaseerd op een gedachte waar niet iedereen zich in kan vinden. Bovendien schijn je geen ervaring met honden te hoeven hebben!! Dat is volgens mij hetzelfde als dat ik 10 jaar ervaring heb met het werken met kinderen, maar altijd als vrijwilligster en niet gediplomeerd, waardoor ik dus het beroep 'peuterjuf' niet uit mag voeren, maar in principe hetzelfde, misschien wel meer, kennis heb door alle ervaring dan een jong meisje dat net van de opleiding af komt.
Of hetzelfde als dat iemand wel zelf 10 kinderen mag krijgen, maar als je dan op de kleinkinderen wilt gaan passen, heb je ineens een SPW opleiding nodig...
Of iemand met veel talent de mooiste kunstwerken maakt, maar zich, zonder kunstacademie, geen kunstenaar zou mogen noemen...
Mensen die in de praktijk al heel lang met honden werken en weten hoe honden onderling met elkaar om gaan, hebben mijns inziens meer kennis dan degene zonder die ervaring en alles maar klakkeloos aannemen wat de mensen zeggen die het zogenaamd allemaal beter weten!
Want de meeste hondentrainers, zijn bij een vereniging ooit zelf begonnen om hun eigen hond te (laten) trainen, vonden het er zo gezellig, dat ze zelf ook les wilde geven en deden een cursus bij dezelfde hondenschool om te leren hoe ze de methode die daar geleerd word, door moeten geven aan anderen. En dan zijn het ineens gecertificeerde hondentrainers... maar weten met een hond met 'afwijkend gedrag' geen raad!
De opleiding is éénzijdig, omdat ze een theorie aangeleerd wordt die niet iedereen ondersteund.
En als je geen andere ervaringen hebt met honden, geen vergelijkingsmateriaal, dan neem je dat aan als dé waarheid. Terwijl b.v. de originele clickertraining helemaal niet continu met snoepjes beloont! Dat is bedacht door iemand met aandelen bij hondenvoer fabrieken...dat zal de rede wel zijn dat iedereen tegenwoordig denkt dat er geen andere beloning mogelijk is dan voedsel!

Mijn conclusie is, dat heel veel trainers/gedragstherapeuten met certificaat en/of diploma, ook heel veel hondeneigenaren op het verkeerde been zetten, waardoor heel veel problemen niet opgelost worden, maar alleen verergeren, soms tot de dood van de hond er op volgt, onnodig!
Mensen laten zitten, die op zijn, geen energie meer hebben om de hond al die aandacht te geven, en het daarom maar opgeven, terwijl de oplossing zo simpel kan zijn, vind ik ronduit schandalig!
En dit eerder uit eigen belang, niet willen aannemen dat een hond toch wel degelijk leiding nodig heeft? Niet toe willen geven dat ze het wel eens fout zouden kunnen hebben? Puur om het onhebbelijke eigenzinnige gedoe in de hondenwereld!

wetenschap en ervaring botst

2011-07-18T13:35:00.000+02:00

http://www.welingelichtekringen.nl/misverstand-je-hond-wil-niet-de-baas-van-de-roedel-worden.html

Citaat;

"Misverstand: je hond wil niét de baas van de roedel worden"
Generaties hondenbezitters zijn in eindeloze puppy-cursussen doordrongen van het feit dat honden eigenlijk wolven zijn, dat ze jou zien als onderdeel van hun roedel; dat ze de baas willen zijn van die roedel en dat je dus de strijd moet aangaan om te winnen van Bonzo, omdat hij anders van jou wint.
Maar volgens professor John Bradshaw slaat dat nergens op. Honden willen geen controle krijgen over jou, maar over zichzelf, zegt hij.
De wolven waarvan de hond mogelijk afstamt leven niet meer. De wolven waarmee honden worden vergeleken zijn ofwel de Amerikaanse wolven - want daarvan zijn er nog genoeg - of de geslepen Europese wolven. Dat zijn de weinige overlevenden van een eeuwenlange uitroeiing en dus niet erg geschikt als beeld van de gemiddelde wolf.

Volgens Bradshaw verstaan we onze hond niet als we hem blijven verdenken van machtswellust in de roedel.
Als je honden wilt leren zich zo te gedragen dat samenleven tussen hond en mens zo prettig mogelijk verloopt, dan moet je hem niet straffen, maar belonen en hem waarderen als hij iets aardigs doet.
Bradshaw is geen hondertrainer. Hij is wetenschapper die een groot misverstand ziet waar hond en mens onder lijden.
Hij heeft er een boek over geschreven: In defence of dogs. Nog niet vertaald, maar volgens The Guardian een verplicht boek voor iedere hondenbezitter.

jaja, meneer is dus geen trainer... dat verklaart een hoop, ik ben benieuwd waar meneer de wetenschapper zijn kennis dan vergaart heeft? Als je de wolven buiten beschouwing laat en puur kijkt naar een samen levende roedel honden, zijn er wel degelijk roedel regels. Met een leider.
Honden die geen leiding krijgen gaan allerlei probleem gedrag vertonen.
Niet straffen... wel corrigeren.. doen honden onderling namelijk ook en als de ene hond een andere corrigeert, met blaf,bijt of duw met de poot, maar ook het neerpinnen (op de zij leggen/gooien) is dat om aan te geven dat hij een gedrag van de ander niet accepteert en er is dan geen andere hond die 'aaaach' zegt! Want corrigeren is duidelijke taal!
Belonen moet je doen op het juiste moment, als de hond in de juiste status is. Met de hele dag snoepjes in de hond stoppen op de verkeerde momenten maakt niet dat de hond gaat luisteren, het leert hem alleen dat hij wat krijgt als hij dat gedrag vertoont.

of je nu wel of niet de hond met een wolf vergelijkt, je kunt niet om het gedrag van een groep stabiele honden heen.
En daarin wordt niet de hele dag gevochten om een plek in de groep, of om van plek te wisselen. Als alle regels en rangen duidelijk zijn, is dat niet nodig. Wel wordt er gedrag dat niet geaccepteerd wordt gecorrigeert.
En soms is er affectie, contactliggen of verzorging, maar er is geen hond die, als de anderen netjes volgen, een extra brokje aan de rest geeft of ze een likje gaat geven....Ze willen er alleen maar bij horen.
Overigens is er in een onstabiele groep, waar geen duidelijke leiding is, veel onrust. Omdat er honden zijn die onzeker worden en 'dominante' honden de leiderstaak op zich (moeten) nemen. Omdat een groep zonder duidelijke regels en wederzijds respect en (geaccepteerde)taakverdeling nu eenmaal niet kan functioneren.

honden versus wolven

2011-06-19T12:13:00.000+02:00

Er is al lange tijd discussie over of honden nu echt wel net als wolven zijn.
Je leest dan ook veel over onderzoeken bij roedels wolven. Zowel in het wild als in de dierentuin.
Maar het valt mij op dat er geen of weinig materiaal is over onderzoeken naar een roedel honden. Ook de onderzoeken die er gedaan zijn, was er sprake van zwerfhonden, terwijl er door vele geroepen wordt dat de huishond niet te vergelijken is met de wilde wolf.

Onderzoeken die gedaan zijn en gepubliceerd, zoals dit artikel; http://vorige.nrc.nl/wetenschap/article2273180.ece/Honden_voelen_geen_schuld,_wel_angst_voor_straf , waarbij de titel een interpretatie is van de journalist en er in het artikel wordt gezegd:

De staart tussen de benen, plat gevouwen oren, rollen op de rug, likken, een pootje optillen; vele hondenbezitters zouden toch zweren dat hun huisdier zich schuldig kan voelen.

Maar nee: een ongehoorzame hond doet dit alles niet uit schuldbesef, maar als reactie op zijn boze baasje. Sterker nog, juist een onschuldige hond vertoont de ‘schuldsymptomen’ nog sterker als zijn baasje hem ergens onterecht van beschuldigt. Dat blijkt uit Amerikaans onderzoek dat deze maand is gepubliceerd in een speciale hondeneditie van het wetenschappelijk tijdschrift Behavioural Processes.

De titel die de journalist geeft aan het artikel, wordt onthouden, verkeerd begrepen/geïnterpreteerd, het onderzoek zelf wordt niet of nauwelijks gelezen. Andere onderzoeken zijn gedaan door een paar studenten die een bepaald gedrag aan wilde tonen. Met de manier van onderzoek zoals zij deden, kun je aantonen wat je wilt. Anders denkende hadden er een heel ander resultaat uit gehaald.
Het is dus OOK van belang door wie en HOE het onderzoek is gedaan en of het onderzoek door onafhankelijke onderzoekers is gedaan.
En zo komt men dus aan nieuwe theorieën!

Het bestuderen van wolven gedrag is heel wat anders dan het bestuderen van een roedel in huis levende honden.
Daarmee zeg ik niet dat de hond helemaal geen erfelijk materiaal van de wolf meer heeft, veel van het gedrag van de huishond is te vergelijken met wolvengedrag. Maar het gedrag van de huishond is beïnvloed door de mens.
Wolven en wilde honden lopen niet aan een lijntje en krijgen niet 2 keer per dag een bak brokken voor gezet. Ze moeten zorgen voor hun eigen veiligheid en voedsel en zijn daardoor nog afhankelijker van de roedel.
Maar bij het bestuderen van een roedel huishonden, kom je zeker wel tot de conclusie dat er een rangorde is. Een hiërarchie met een leider.
Is er geen consequente leider aanwezig, dan ontstaan er allerlei problemen.
Dit wordt vaak verworpen door gedragstherapeuten en hondenscholen/trainers.
Waar men dan waarschijnlijk vergeet dat er vele diersoorten zijn die in groepen leven waar orde moet heersen en een dominante leider aanwezig is om orde te handhaven. Ook bij de mens! Het zou toch een rommeltje worden wanneer er op de werkvloer geen leiding is en iedereen maar wat doet?
Dan krijg je ruzies over taken die gedaan moeten worden, er zijn meer die dezelfde taak willen doen of niemand die de verantwoording over een taak wil nemen. Een leider, chef, directie, manager etc. zoekt de juiste mensen voor de taken en geeft aanwijzingen hoe het uit te voeren. Doe je het niet goed, dan krijg je een berisping.
Er wordt bepaald welk gedrag er wenselijk is naar collega's en klanten etc.
Inspraak door personeel wordt bij goede ideeën gewaardeerd, andere ideeën gaan de prullenbak in.
Een leidinggevende heeft zijn functie meestal te danken aan goede studie en vooral lange ervaring. Maar wordt hij 'te oud' en kan hij niet meer goed functioneren, dan wordt hij al snel vervangen door een jongere leidinggevende. Maar ook die zal de functie pas krijgen na bewezen te hebben goed te kunnen functioneren en vaardigheden te bezitten die nodig zijn bij de functie!
De leiding die gegeven wordt in een bedrijf, wordt gezien als normaal. Er is niemand die zich 'onderdrukt' voelt door een leidinggevende, maar zich prettig voelt bij het feit dat hij weet wat van hem of haar verwacht wordt, mits de leidinggevende zijn taken goed uit voert, bij de mens komen er namelijk wel menselijke gevoelens en emotie bij kijken!
Een nieuwe jonge werknemer, die net van school komt, wordt geacht zich naar de oudere/meerdere te schikken en kan met zijn vragen bij zijn meerdere terecht. De leidinggevende heeft ook de verantwoording over het personeel. Hij moet ook zorgen voor orde en veiligheid op de werkvloer.
Alleen op die manier kan een bedrijf goed functioneren.

En hiermee is dus aangetoond dat de mens ook graag onderdeel uit maakt van een 'roedel', een 'kudde' een groep.
En dat als er goede leiding is, het niet nodig is dat er onderling onenigheid is.
Zo werkt het in een roedel honden ook. Als het goed is, is er een menselijke leider. Maar dit bemoeilijkt het leiding geven, want de mens is geen hond en de hond begrijpt dus niets van menselijk redeneren en emoties.
Geeft de mens niet (voldoende) leiding aan zijn hond(en), dan gaat de hond zich 'misdragen. Zijn er meerdere honden in huis die geen goed leiding krijgen van de mens, dan zullen er onder de honden onderling ook onenigheid ontstaan. Wanneer de mens niet duidelijk maakt wat deze van de honden verwacht, zal 1 van hen de leiding overnemen. Dit gaat dus niet per definitie gepaard met agressie, maar er kunnen tussen de honden wel gevechten ontstaan en de baas kan lelijke bijtwonden oplopen wanneer de baas toch enigszins probeert in te grijpen, maar omdat deze dat recht niet heeft, in de ogen van de hond, is de hond genoodzaakt zijn mens hier voor te corrigeren. Bij onvoldoende leiding kan de hond ook onzeker worden, omdat deze niet weet wat er van hem verwacht wordt en hij zelf niet de capaciteiten heeft om de leiderstaken op zich te nemen. Uit onzekerheid kan de hond ook gaan bijten, omdat hij ergens weet dat er bij de leiderstaken het corrigeren van ongewenst gedrag hoort. De reactie van zijn mens zal hem dan nog onzekerder maken.

Het leven in een stabiele roedel, met een leider die duidelijk en consequent is, zul je weinig of geen onenigheid tegen komen.
Wanneer de taakverdeling duidelijk is, en een ieder daar tevreden mee is, is de groep rustig en vredig. Er hoeft dus niet de hele dag gecorrigeerd te worden en gevochten om een bepaalde plek!
Maar, en daar heb ik al eerder over geschreven, wanneer er een andere hond de roedel betreed, zal deze heel duidelijk verteld moeten worden wat de regels zijn en worden overtredingen weldegelijk gecorrigeerd. Nu is het in de eerste plaats de taak van de leider om aan te geven wat de regels zijn en hoe hij/zij het hebben wil. Maar de roedelgenoten zullen daar wel bij helpen. Wanneer dit dus stabiele honden zijn, hoeft dit ook niet uit te lopen op gevechten. De roedelgevechten waar vele het zo vaak over hebben, of de 'pack atack', komt dan ook alleen voor wanneer de groep honden niet stabiel is, maar er onzekere, dominante en of bange honden tussen zitten, dus honden die niet in balans zijn.
Een roedel honden die in balans, is dus ook een hele goede hulp bij het rehabiliteren van honden.
Het klopt dus wel wanneer er gezegd wordt dat er binnen een groep honden ook niet de hele tijd gecorrigeerd wordt, maar daar is wel wat aan vooraf gegaan! Zoals je kunt concluderen bij de studie naar de opvoeding van een nestje pups tussen een groep honden. De kleintjes moeten gaandeweg leren wat er van hen verwacht wordt en worden op allerlei manieren gestuurd.
Ook met correctie! Zijn de pups groter en maken ze deel uit van die roedel, dan weten ze dus wat er van hen verwacht wordt en hoeven ze niet meer steeds te zoeken naar hun plaatst. Maar de pups verhuizen, vaak te vroeg!!! naar een nieuw huishouden, waar het helemaal niet duidelijk is wat er verwacht wordt , wie welke taak heeft en dus moet de pup daar wel op zoek naar duidelijkheid. Dan begint zijn opvoeding dus weer op nieuw.
En wordt hem niet duidelijk gemaakt waar de grenzen liggen, dan zal hij die met 4 poten betreden. En dan kan je dus een probleempup krijgen. Die met 8 weken al in handen en voeten bijt en de meubels sloopt en in huis plast en de behoefte doet. Begint u meteen met duidelijk te maken dat u degene bent die alles bepaald en wat er van de pup verwacht wordt, dus wel corrigeren wanneer hij b.v. uw dure schoenen sloopt om te laten weten dat dit niet getolereerd wordt en hem duidelijk maakt wat de regels zijn, dan zult u, net als bij een klein kind, in het begin misschien veel bezig zijn met 'nee' en correctie, maar als uw leiderschap geaccepteerd is en de taak/plaats van de hond duidelijk, heeft u de rest van de hond zijn leven daar plezier van en krijgt u die band die u zo graag wilde met de hond en doet de hond alles voor u, omdat deze u respecteert als leiding gevende die niet bang is voor discipline! Dit respect krijgt u NIET door voor elk gedane opdrachtje een beloning snoepje te geven! Je kunt wel truckjes aanleren met beloning, maar zorg dan dat er na 1 á 2 keer belonen gestopt wordt met voerbeloning! Geef je altijd na elk dingetje iets lekkers, dan doet de hond alleen nog maar wat voor je als je lekkers in de hand hebt. Je hebt namelijk de hond zelf aangeleerd dat dit erbij hoort!

Mensenlijk denken en gevoel

2011-06-11T23:36:00.000+02:00

Het schijnt zo moeilijk te zijn om van het menselijk denken naar honden toe af te komen.
Veel wordt gezien als 'zielig'. Als je advies geeft om een dominant hondje dan overal zijn geur af zet in huis, of sloopt, totaal te negeren... is dat zielig, want het is toch een lief hondje.
Men geeft de hond menselijke emoties. Als een hond hoger staat in rang dan b.v. het kind en hij gromt en verveeld als het kind aandacht krijgt, is dat in de ogen van het baasje 'jaloezie'. Terwijl de hond gewoon zijn plaats op eist. En als de hond het kind dan gaat bijten, moet het kind maar uit de buurt van de hond blijven.
De hond corrigeren op zijn gedrag schijnt zieliger te zijn dan dat het kind niet meer bij zijn moeder kan zitten. De hond mag wel de arm van zijn baasje er uit trekken, maar een rukje aan de riem als correctie is 'zielig'...?
Het is soms zo moeilijk om tot de mensen door te dringen. Ben je door iemand erbij geroepen omdat de pup niet wil lopen, je constateert dat het gewoon verzet is en leert hoe je de pup moet stimuleren en niet toe te geven aan het verzet en te overtuigen dat de 'ongelukjes' na het uitlaten gewoon 'expresjes' zijn..en dat ze de pup moet negeren tot het beter gaat... aan het eind van het liedje wordt de pup toch overal gedragen... nu is het een klein hondje, bij een rottweiler van deze leeftijd zou men anders reageren, die is dan al zwaar en zal moeten lopen.
De pup krijgt alle aandacht en wordt verwend. En dan krijg je het gedrag ook nooit helemaal goed.

Men roept vaak dat de hond veel aandacht nodig heeft en men de hond niet voldoende aandacht kan geven. De hond 'vraagt steeds om aandacht'... maar het vragen om aandacht is vaak gewoon het vragen om leiding. De hond is steeds bezig zijn mens te wijzen op het feit dat hij zo graag leiding wil en vraagt duidelijkheid over wat de baas nu eigenlijk van hem wil. 'wil jij nou de baas zijn? Of moet ik het doen? En als jij het wil zijn, doe het dan goed!'
Ook 'affectie' is meer dan alleen de hele dag met de hond knuffelen. 'Affectie' is ook de trots die een baas uitstraald naar zijn hond. Of alleen al de aanwezigheid van de baas, het vertrouwen dat je geeft en krijgt, het samen iets ondernemen.
Dit soort dingen zijn een grotere beloning voor de hond dan alle hondenkoekjes die men de hele dag in een hond stopt als beloning en de hond wordt er ook niet dik van...
Als ik kijk naar een hondensport als frisbe, agillatye of flyball, en zie hoe de hond plezier heeft en dan moet hij tussen door ook nog zijn beloningsnoepje krijgen... dat neemt hij dan wel, of niet eens, en wil het liefst gewoon door naar de volgende oefening. De sport op zich en samenspel met de baas is de grootste beloning!

Veel gedragsproblemen zijn ontstaan doordat de mens de hond als baby behandelde, geen grenzen steld en de hond als mens blijft bekijken en vergelijken. Door om te schakelen en de hond te gaan zien als dier, met dierlijke instinkten en dierelijk gedrag en reacties, dan verdwijnen de problemen ook.

Bijtende honden

2011-06-03T12:44:00.001+02:00

Je hoort de laatste tijd weer veel over bijtincidenten. Zijn er nu meer agressieve honden? Of is er iets anders aan de hand?
We hebben de laatste tijd ook veel te maken met pups die met 8 weken al naar de baas bijten en erg dominant gedrag vertonen.
Als je dan vraagt hoeveel volwassen honden er bij de pups waren, blijkt vaak alleen de moeder aanwezig geweest te zijn. Ook gaan pups vaak al met 7 weken naar de nieuwe eigenaar. Terwijl de pups met 8 weken het sociale leren in gaan. Dat houdt in dat de pups gaan leren hoe ze alles wat ze van de moeder hebben geleerd, in de praktijk moeten brengen. Dus ook de omgang met volwassen honden moeten ze leren. Een pup die alleen op zijn broertjes en zusjes kan oefenen, mist de opvoeding en leren van respect voor volwassen honden.
De pups komen dus vaak al met een hoge status uit het nest en willen die behouden.
Pups worden binnen gehaald als 'baby’s' en vooral vertroeteld en geknuffeld en gedragen. Wil de pup niet lopen aan de riem, dan draag je het toch? Dat dit stijf houden van de pootjes puur verzet is en je het dus de zin geeft als je het op tilt en daarmee zijn status bevestigd...dat geloofd men niet altijd.
Het zou 'zielig' zijn om de pup al te beperken en als het bijt, dan moet je het maar met rust laten... ok, 1-0 voor de pup, want een lagere mag zich niet opdringen aan een hogere, dus is de status van de pup weer bevestigd en heeft de pup geleerd dat het met bijten zijn zin kan krijgen.

Doordat men niet meteen grenzen stelt en de pup leert wat wel en niet mag, kweek je zelf het bijtgedrag. Mensen roepen dat corrigeren 'zielig' is, de hond corrigeert wel en met zijn tanden en dat doet zeer...maar dat is niet 'zielig' voor degene die gebeten is?

Ik denk dat we met z'n alleen eens dringend af moeten van dat menselijk denken en de hond menselijke emotie toe te delen.
De hond schijnt wel armen uit te mogen rukken, maar als mens een rukje aan de riem geven zou 'zielig' zijn, er zijn zelfs mensen die beweren dat de hond dan kan stikken of zijn nek breken of dat je zijn kop er af kan trekken... dat kan ik naar het land der fabelen verwijzen. Vindt maar eens 1 dierenarts die ooit mee gemaakt heeft dat er iemand met een hond aan kwam met een losbengelende kop door een correctie aan de riem!
Vergelijk dat met het aantal bijtincidenten door honden die het baasje of anderen corrigeerden... die cijfers zullen vele malen hoger zijn!

De hond moet in eerste instantie zijn grenzen leren. EN het respect voor mensen! dan zullen de bijtincidenten aanzienlijk dalen.

Zo heb ik nog wat voorbeelden, waar ik er 1 van zal benoemen.
Wij moesten een keer bij iemand zijn voor gedragstherapie. Het ging om een 8 maanden jonge Amerikaanse stafford die zou bijten en heel druk was.
Toen we er binnen kwamen werden we meteen met de tanden begroet door een rond springende pup. De baasje deden niets om dit te corrigeren, dus deden we dat zelf maar. De pup sprong van de bank op de eet tafel en wilde vanaf de stoel weer in mijn been bijten, dit werd door mij direct aangepakt.
We zijn toen begonnen met wat advies te geven om toch duidelijker te zijn naar de hond. Een sterk ras heeft immers een sterke baas nodig, niet lichamelijk, maar daadkrachtig en duidelijke, een goede standvastige leider.
Om het opspringen bij binnenkomst af te leren, adviseerde wij de hond te negeren bij binnenkomst. Hierop kwam een verontwaardigde reactie van de (bijna volwassen) kinderen; 'ja hoor, ik ga wel mijn hond begroeten als ik thuis kom hoor...'
En het advies de hond niet op de bank en zeker niet op de eettafel toe te laten werd ook afgedaan, 'zo gezellig, de hond naast je...', maar zolang er problemen zijn, NIET DOEN!
We hebben nog pogingen ondernomen, al tijdens ons bezoek zag je het gedrag veranderen. Ook oefeningen buiten, omdat hij niet met andere honden om kon gaan en aan de lijn trok, hebben we de eigen honden erbij gehaald.
We lieten zien dat onze hond de neiging had de pup te corrigeren, niet omdat onze hond agressief is, maar omdat de pup ongewenst gedrag vertoonde.
We dachten dat we toch wát bereikt hadden toen we weg gingen.
Maar nog geen week later werd de hond bij de stichting (www.eeneigenhok.nl) aangeboden voor herplaatsing, want het ging toch niet. We kregen nog wat recente foto's van de hond, op de bank en boven op tafel dominant boven het baasje.. en nog een week later, kregen we te horen dat ze hem in hadden laten slapen, want hij had een bezoeker in het gezicht gebeten...
9 maanden was de hond!! Advies gevraagd, maar niet opgevolgd.
Wat hadden wij er moeite mee dat we geen plek hadden toen om hem in huis te nemen! Door de bazen verknoeit en advies in de wind geslagen, daar moest de hond voor boeten! Terwijl de hond deed wat de baas had moeten doen: corrigeren! Het was een geweldig mooi hondje, onzeker, dominant, agressief, omdat de baas niet wilde opvoeden....
Elke keer als ik berichten in de media lees van bijtincidenten en de hond wordt er afgescheept als bloeddorstig en agressief, dan draait mijn maag om. Is de baas wel geschikt voor het ras? Is de baas sowieso geschikt voor een hond?? Een hond wordt niet agressief geboren, die kan alleen maar reageren. En als hij geen opvoeding/leiding krijgt, kan er van alles mis gaan!
Het ligt dus niet aan de hond, maar aan de baas. Een enkele keer is een hond zo verknipt, dat er niets meer mee gedaan kan worden. Gevolg van broodfok.
Maar als het om rassen als staffords, anatolische herdershonden of andere grote rassen gaat die bijten, wordt men bang en komt dat in het nieuws met worden als ‘Die dieren moeten verdwijnen. Dat zijn net als moordenaars’. Maar hoeveel kleine rassen zijn er niet die bijten? Om dezelfde rede?
Omdat dit niet zulke grote verwondingen geeft en men niet snel bang wordt van kleine honden, wordt dit meestal niet gemeld.
Elke hond heeft opvoeding nodig en ook kleine tandjes doen zeer.

Kijk op honden en gedrag

2011-01-13T12:58:00.000+01:00

Zo vaak merken wij dat mensen met honden, niet weten hoe honden werken.
Zo ben je met een grote hond aan het trainen, als een Cane Corso, die even 'woeff' zegt en lopen andere mensen met een pup of kleinere hond gauw weg met de opmerking, richting hun eigen hond of die het zou snappen.... , die grote honden he, we gaan wel weg. Terwijl als een pup of kleine hond fel staat te blaffen, hierom gelachen wordt, de stoere bink...
Daarentegen lijken kleine honden uit te nodigen om met elke hond naar toe te gaan. Terwijl ook kleine honden dit niet altijd leuk vinden!
Ook wij ondervinden de opmerkingen of gelaatsuitdrukkingen die laten zien hoe men over blaffende herders denkt. Want een hond met pit, die niet voldoet aan de standaard denkwijze, namelijk dat een hond totaal geen karakter mag hebben, maar alleen maar netjes braaf naast de baas meelopen en vooral alleen maar lief en aardig naar andere honden mag doen..., die telt niet mee en is asociaal. Dat het even duurt, bij de ene hond gaat het wat sneller dan bij de ander, om de hond te leren rustig voorbij een andere hond te lopen, in welke staat de andere hond ook is, dat wordt maar even 'vergeten'?
Nu wijt ik dit zwart/wit denken aan de vele hondenscholen waar grote en kleine honden gescheiden worden. Kleine en grote pups mogen niet met elkaar spelen. Dit wekt de indruk dat grote en kleine honden niet samen gaan. Terwijl de hond geen verschil ziet tussen een grote of kleine hond, maar die ziet alleen de status waarin een andere hond verkeerd. Of deze neutraal, onderdanig, dominant, onzeker, angstig etc. is. En dáár reageert een hond op!
Zoals ik al eerder geschreven heb, wil het niet zeggen dat een hond die aan de lijn blaft naar een andere hond, ook agressief zou zijn!
Bovendien zijn er meer soorten honden dan schoothondjes.
De Duitse herders die wij hebben, komen uit een werklijn en zijn dus wat pittiger omdat daar gewoon een hoge werklust in zit.
Deze pups zijn ook in training, we zijn er dus mee aan het werk om ze wat aan te leren, ook hoe ze zich aan de lijn dienen te gedragen, maar de houding van sommige mensen en hun hond helpen er niet echt aan mee.
De energie van onzekere bange baasjes met onzekere bange honden werkt als olie op het vuur. Ze zijn bij rustige, stabiele honden minder fel en dan is het blaffen ook eerder over. De mate waarin de herders blaffen geeft dus eerder de status van de voorbijganger weer dan onze kunde om honden te trainen.
Zo kan het ook de staat van de begeleider zijn die bepaald hoe de hond reageert. Wanneer wij een hond trainen, waarvan de eigenaar angstig op een loslopende onzekere hond angstig reageert, zal de hond anders reageren dan wanneer de trainer die op dat moment wel rustig en zeker is, de hond over neemt.
Oordeel dus niet te snel wat andere (mensen met) honden betreft. Zeker wanneer u een situatie niet kent en ga niet zomaar recht op een hond af met uw hond, of die nu groot of klein is. Wie weet is de hond wel in training!! Wanneer een hond aan de lijn loopt, is daar altijd wel een rede voor en een kleine hond is niet per definitie goed met andere honden en een grote hond niet per definitie problematisch bij kleine honden. Onze husky speelt met alles en iedereen, onze Jack Russel kan nogal eens in de neus bijten bij opdringerige honden als hij aan de lijn zit!

De heupgordel

2010-12-28T09:29:00.000+01:00

De heupgordel wordt al lange tijd gebruikt bij o.a. het trainen van husky's.
het is een handige manier voor het wandelen met meerdere honden.
Maar ook met 1 hond is de heupgordel een uitkomst voor mensen die last hebben van hun armen, schouders o.d. of bij sporten als hardlopen.
Ook is het een optie om het steeds trekken aan de lijn af te leren.
Het lopen met honden aan de heupgordel is echter niet iets wat je 'ff' doet.
Dat vereist best even oefening en met een hond die erg trekt is het ook lastig.
Maar heb je het onder de knie, dan is het heel handig en prettig lopen.
Zo is het ook handig om met 4 á vijf honden te lopen.

Het is het handigst om eerst met 1 hond te oefenen, dan steeds een hond erbij.
Tegelijkertijd moeten de honden dan ook leren om als een groep volgers netjes mee te lopen. Om te voorkomen dat ze steeds voor me langs kunnen lopen, gebruik ik wat kortere riemen.Ze moeten dan wel volgen en krijgen de kans niet om overal te snuffelen. Ook met de hond aan de heupgordel, moet je resoluut door lopen.
Ikzelf heb de flexriemen van de honden aan mijn gordel hangen, zodra we op de plek zijn waar ze uitgelaten worden, gaan ze op de flexriem, of, waar het mag, los.
Wilt u ook kennis maken met het uitlaten met een heupgordel, neemt u dan gerust eens contact met ons op.

Blaffen is geen agressie.

2010-12-27T17:49:00.000+01:00

Veel mensen kennen niet het verschil tussen bepaalde blaffen van de hond.
Als een hond maar naar een andere hond blaft, dan wordt deze bestempeld als agressief. terwijl het blaffen zo veel kan betekenen. De hond kan onzeker zijn, of enthousiast of gewoon 'moe en chagrijnig'. Het wil niet zeggen dat als een hond aan de lijn naar een andere hond blaft dat zij bij confrontatie elkaar bij definitie 'in de haren zouden vliegen'.
Zo zijn er ook rassen waar het blaffen er in is gefokt. Zoals de beagle of de Jack russel. Deze honden moesten bij de vossenjacht aangeven dat ze een vos hadden gevonden door te blaffen. Ook de Jack Russel is naast de rattenbestrijding ook gebruikt voor de vossenjacht en moest voor hij een vos achterna ging het hol in, de jager laten weten waar hij was door te blaffen. Dit heeft tot gevolg dat de Jack Russel standaard naar andere honden blaft (op een enkele uitzondering na dan). Deze honden moeten dit wel kunnen uiten, omdat ze anders deze energie in gedrag gaan stoppen wat we nu juist ook niet willen. Vandaar dat bij ons als de uitzondering de Jack Russel mag blaffen voor ik zijn bal weg gooi. Dan heeft hij toch 'een doel in zijn leven'.
Het blaffen naar andere honden kan ook enthousiasme zijn; he, jij daar, ga je mee spelen? Of onzekerheid; he, ik weet niet wat mijn baasje wil, dus ik weet ook niet goed wat ik nu moet doen....
Maar de baasjes trekken maar aan de riem en sporen het blaffen zo alleen maar aan. Zeker wanneer de andere partij de hondenregels niet juist hanteert. Of de hond loopt los, want dan zou hij minder bang zijn, maar hij luistert voor geen meter en komt niet als zijn baas hem roept om aan de lijn te doen, omdat er een ander aan komt met de hond aan de lijn. Lukt dit uiteindelijk wel, dan loods men de hond heel voorzichtig langs de drukte makers...zoetsappig pratend; 'kom maar, koooommm maar, niets aan de hand'... hiermee voedt je alleen maar de onzekerheid van je hond, omdat jij als leider niet resoluut door loopt, maar voorzichtig/onzeker in de ogen van de hond. Hoe kan hij nou op zo'n baas vertrouwen? Zo krijg je nooit een zekere hond! De andere laat men los lopen, dan kan hij zelf bepalen hoe hij er langs gaat. Ze roepen hem vrolijk en aanmoedigend, dan glipt de hond onzeker en angstig langs die 'herrie schoppers' en wordt enthousiast beloont voor zijn komst. Oftewel, hij wordt ipv begeleid door een zekere leider, 'aan zijn lot over gelaten' en wordt daarna zeer beloont voor zijn onzekerheid. Want de beloning komt op het moment dat hij heel onzeker is.
Deze onzekerheid en angst worden door stabiele honden gezien als zwakte.
Mede door de frustratie dat ze de andere niet even mogen begroeten en besnuffelen, voedt hun drukke geblaf. Dit heeft dus niets met agressie te maken!
Ook de fout die sommige mensen maken is het recht op de ander aflopen met de hond. Een hond die recht op een andere hond afloopt, vormt een bedreiging! Als je hond dan naar de ander toe schiet, om te besnuffelen en de ander reageert angstig en onzeker, dan wordt daar ook weer op gereageert. Het is een drukte op zo'n moment. En als je de honden niet 100% kunt lezen, gebeuren er in de ogen van de passant van allerlei enge dingen.
Zeker als je met wat meerdere honden loopt, is men al snel bang voor een 'pack attack'. Hiervoor hoef je alleen bang te zijn bij een groep wilde honden zonder menselijke of goede roedelleider.
Men is tegenwoordig zo overtuigt van de zoetsappigheid dat alles lief, leuk en aardig en zeker positief moet zijn, dat men elk blafje en/of grommetje van een hond ziet als agressief.
Agressie is het pas, wanneer twee of meer honden op elkaar duiken om elkaar te verwonden. De rest valt onder het kopje communiceren. Voor de honden met elkaar verbaal kunnen communiceren, is dit alleen gedaan door de geur- en lichaams taal. Alles gaat eerst via de neus, dan de ogen en daarna de oren pas...Uiteraard moet je bij een ontmoeting tussen honden de hondentaal in de gaten houden, gaat er 1 iets van dominant gedrag vertonen, dan moet je corrigeren. En hoe raar het ook klinkt, het loopt vaak mis door de hond die onzeker gedrag vertoont.
Het is niet zo dat een hond bang wordt als een andere hond naar hem blaft of gromt, het is zijn begeleider die de verkeerde energie af geeft en daardoor de hond onzeker wordt. Dit soort honden zal vele confrontatie hebben met andere honden. En misschien komt het dan wel niet door al die andere (zogenaamd agressieve) honden, maar moet de baas eens zijn eigen gedrag bekijken. Wat assertiever zijn en niet zo vreselijk zielig met de hond om gaan...
Ook is het erg lastig wanneer andere mensen het verschil niet zien tussen agressieve honden en ondeugende peuters van 6 maanden....

Als een kind valt, en de moeder zegt; ow, wat doe je nou? Kijkt even of er niets kapot en zegt dan, kusje er op, over... en loopt gewoon verder, dan ben je een steun en wordt het kind zekerder. Maar ga je overdreven zielig staan doen, van; ooow wat erg, o, is er niets aan de hand, doet het erg zeer? ja het doet zeer he, ach arme jongen zal ik je verder dragen? Dan wordt je kind een watje....

Geur en lichaamstaal

2010-12-21T12:50:00.000+01:00

Geursignalen hebben een sociale functie in de communicatie met andere honden maar ook met mensen. De geur en lichaamstaal is zeer complex. De hond heeft ze geleerd van zijn moeder.
Elke hond heeft de mogelijkheid tot communiceren. Wanneer een pup door mensen is grootgebracht, leert hij zijn (honden)taal niet en zal hij problemen hebben met andere honden. Ook wanneer de moederhond geen goede sociale vaardigheden had, zal de pup dit gedrag van haar over nemen. Wanneer de moeder b.v. visite of andere honden blaffend en grommend begroette, zal de pup dit zeer waarschijnlijk ook doen. De hond wordt tegenwoordig 'tweetalig' opgevoed. Hondentaal en mensentaal. Het probleem is, dat de mens de hondentaal niet allemaal vaardig is en de hond die communiceert met de mens, de baas, vaak niet begrepen wordt en daardoor gedrag vaak als ongewenst wordt bestempeld terwijl de hond 'gewoon wat wil zeggen'.
In de lichaamstaal van de honden komen uitingen voor (mimiek) , die door de mens bij bepaalde rassen 'ingefokt' zijn, wat verwarring kan brengen tussen honden.
Neem bv. de Buldog die door zijn uiterlijk altijd zijn tanden laat zien en door de te korte snuit altijd gromt (snurkt).

Hierdoor kan bij andere honden miscommunicatie ontstaan. Zo ook bij honden met rimpels die altijd 'fronsen'. Al deze uiterlijke kenmerken die door mensen aan de rassen zijn gegeven kan leiden tot miscommunicatie tussen honden.
Het 'zonder aanleiding aanvallen/aangevallen worden' kan dan ineens een andere betekenis krijgen.
Ook reageert de hond op de geuren- en lichaamstaal (zijn gemoedstoestend) van de baas. Zo kan een totaal sociale hond, ineens omslaan naar een hond die agressief op andere honden reageert, en dan meestal aan de lijn! omdat hij onzekere of angstige signalen krijgt van de baas. Twijfel en angst worden door de hond gezien als zwakte en zal de hond daar op reageren. Hoe hij daarop reageert, 'stoer' , onzeker of angstig is dan weer afhankeleijk van zijn karakter en wat hij als pup geleerd heeft.

Waarom springen honden tegen iedereen op?

2010-12-17T11:48:00.000+01:00

De één vindt het niet erg, zelfs leuk, de ander vindt het een ergernis.
Het tegen je opspringen van de hond. Hoe komt het toch dat veel honden dit doen?
Het antwoord is heel simpel, als pup heeft de hond al de dominantie handelingen geoefend.

Over staan, poot op de rug van de ander leggen, zelfs tegen de ander op staan. Hij heeft daarbij ook geleerd dat je daarmee de ander de baas kunt worden. En ook dat hij op zijn kop kan krijgen van honden die dat niet accepteren! Maar wat leert de pup bij de mens?
Zodra hij tegen iemand op gaat staan, krijgt hij aandacht!
Niet alleen thuis, maar ook buiten. Want iedereen vindt puppies leuk.
Menig één komt wel enthousiast op de pup aflopen met een 'ach wat een schatje'... Veel mensen lopen tegenwoordig ook met hondensnoepjes op zak, zelfs mensen die wel liefhebber zijn, maar zelf geen hond hebben.
En dan geven ze de pups natuurlijk ook wat lekkers, want het is zo'n schatje en zo wordt hij toch sociaal???

Sja, maar wat je hier dus mee bereikt is dat de pup leert dat het zo maar tegen iedereen aan mag gaan staan. En dat hij daar nog voor beloont wordt ook. Dus dan moet je als pup zijnde natuurlijk wel even uit gaan proberen of dat soms bij iedereen lukt.

Maar... de pup groeit snel, een groter ras is ook sneller groot en dan is het niet zo prettig meer... als hij dan tegen mensen op springt die er niet van gedient zijn, krijg je al snel de opmerking dat je 'die ***** hond bij je moet houden'.

Ook bij kleine hondjes vinden mensen het niet leuk meer als de hond net door de bagger heeft gewandeld. Maar het afleren is veel lastiger dan het aanleren.
Dus wanneer je pup tegen je op gaat staan, negeer hem dan, en kom je schatten van pups tegen op straat, geef dan niet direct aandacht aan de pup!
Maak des noods eerst even een praatje met de eigenaar en roep vervolgens de pup naar je toe en geef het dan aandacht. Als het tegen je op gaat staan, ga dan weer gewoon recht op staan en negeer de pup.
Zo leert de pup/hond dat het pas aandacht krijgt als hij rustig is. Geef een hond geen aandacht of affectie als het in een drukke, dominante staat is.
Zo is de bel ook geen aktie voor de hond, de bel houd in dat er iemand komt voor de baas. Geef dus ook, wanneer je bij iemand op visite komt die een hond heeft, niet direct de aandacht aan de hond, maar aan de eigenaar en geef de hond pas aandacht als hij rustig is. Zo is het gespring naar visite ook af te leren. Hij krijgt alleen aandacht als hij rustig is!

Lopen aan de flexlijn

2010-11-23T09:47:00.000+01:00

Het is een mooie uitvinding, de flexlijn. Zeker op plaatsen waar de hond niet los mag of wanneer de hond (nog) niet los kan, en je deze toch wat ruimte wil geven.
Maar hoe ga je er nu mee om??
De flexlijn is voor vele ook een ergernis. Wanneer de hond maar overal alle kanten op loopt en iedereen laat struikelen, of de hond de weg op loopt en bijna onder een auto komt, dan lijkt het wel of men vergeten is dat er een rem op zit.
Het is niet de bedoeling van de flexlijn om de hond maar de weg te laten bepalen. Wij zien ook vaak mensen met een hond aan de flexlijn waarbij de hond van links naar rechts over de weg snuffelt en het baasje braaf volgt.
Houdt de flexlijn kort als een gewone lijn op je weg naar de plek waar de hond wordt uigelaten. Geef hem daar de ruimte op het commando 'vrij' zodat de hond kan snuffelen en de behoeftes doen, maar wel binnen de grenzen van de lijn die jij als baas geeft. Ook het gras in laten trekken door de hond is niet de bedoeling ;-)
Wanneer de hond de hele weg de route kan en mag bepalen, versterkt dit de status van de hond. Je hebt niet de controle over je hond en geen invloed op waar de hond de behoeftes doet. Wanneer de hond de kans krijgt om overal een vlaggetje neer te zetten (markeren), versterkt dit ook de status van de hond. Dit kan dan weer gedragsproblemen veroorzaken. Bovendien geeft het ook veel ergernis wanneer men de hond overal tegen aan laat plassen. En de hond naar iedereen toe kan gaan om op te springen.
Dus, tijdens de wandeling naar de uitlaatplaats lijn kort en waar het kan, mag de lijn langer. Maar ook dan kun je gebruik maken van de rem als dat nodig is ;-)

puppycursus

2010-11-23T09:17:00.000+01:00

We hebben pas meegemaakt dat een dierenarts afraden om meteen met puppycursus te beginnen, maar eerst de pup wat aan te laten rommelen.
Nu beginnen wij de puppycursus met vooral veel theorie voor de baas. Zeker bij een eerste hond vinden wij dit erg belangrijk.
We starten niet met de pup te leren zitten etc. met snoepjes, maar we leren in eerste instantie de baas hoe deze de pup moet opvoeden en vertellen hoe het gedrag van een hond in elkaar zit. Dit geeft een goede basis om langzaam aan de cursus op te bouwen op het nivo van de pup. Als je al in een vroeg stadium gaat beginnen met het voorkomen van gedrag als opspringen en trekken aan de lijn, hoef je dat later niet meer af te leren.
Men vergelijkt de pup vaak met een baby, maar een pup van 8 weken, heeft zijn 'babytijd' al achter de rug en is eerder een puberende peuter die bij zijn nieuwe baas gaat uitproberen wat zijn positie is. Laat je de pup dan 'maar aanrommelen' zonder sturing, dan leert het al snel verkeerd gedrag aan, omdat hij hier ineens wel dingen mag die van moederhond niet mochten.
Geef je het van dag 1 af aan duidelijkheid, dan hoeft hij daar ook niet meer zo naar te vragen en te zoeken.

Welkom

2010-08-15T17:22:00.000+02:00

Dit is een aanvulling op de hoofdsite www.cazanshondencentrum.nl
Hier plaatsen we blogs over gedrag en wat we mee maken.

U kunt reageren op de berichten, maar reacties die aggressief of beledigend zijn, worden verwijderd!
Verder wensen wij u veel leesplezier.