Kijk op honden en gedrag

Zo vaak merken wij dat mensen met honden, niet weten hoe honden werken.
Zo ben je met een grote hond aan het trainen, als een Cane Corso, die even 'woeff' zegt en lopen andere mensen met een pup of kleinere hond gauw weg met de opmerking, richting hun eigen hond of die het zou snappen.... , die grote honden he, we gaan wel weg. Terwijl als een pup of kleine hond fel staat te blaffen, hierom gelachen wordt, de stoere bink...
Daarentegen lijken kleine honden uit te nodigen om met elke hond naar toe te gaan. Terwijl ook kleine honden dit niet altijd leuk vinden!
Ook wij ondervinden de opmerkingen of gelaatsuitdrukkingen die laten zien hoe men over blaffende herders denkt. Want een hond met pit, die niet voldoet aan de standaard denkwijze, namelijk dat een hond totaal geen karakter mag hebben, maar alleen maar netjes braaf naast de baas meelopen en vooral alleen maar lief en aardig naar andere honden mag doen..., die telt niet mee en is asociaal. Dat het even duurt, bij de ene hond gaat het wat sneller dan bij de ander, om de hond te leren rustig voorbij een andere hond te lopen, in welke staat de andere hond ook is, dat wordt maar even 'vergeten'?
Nu wijt ik dit zwart/wit denken aan de vele hondenscholen waar grote en kleine honden gescheiden worden. Kleine en grote pups mogen niet met elkaar spelen. Dit wekt de indruk dat grote en kleine honden niet samen gaan. Terwijl de hond geen verschil ziet tussen een grote of kleine hond, maar die ziet alleen de status waarin een andere hond verkeerd. Of deze neutraal, onderdanig, dominant, onzeker, angstig etc. is. En dáár reageert een hond op!
Zoals ik al eerder geschreven heb, wil het niet zeggen dat een hond die aan de lijn blaft naar een andere hond, ook agressief zou zijn!
Bovendien zijn er meer soorten honden dan schoothondjes.
De Duitse herders die wij hebben, komen uit een werklijn en zijn dus wat pittiger omdat daar gewoon een hoge werklust in zit.
Deze pups zijn ook in training, we zijn er dus mee aan het werk om ze wat aan te leren, ook hoe ze zich aan de lijn dienen te gedragen, maar de houding van sommige mensen en hun hond helpen er niet echt aan mee.
De energie van onzekere bange baasjes met onzekere bange honden werkt als olie op het vuur. Ze zijn bij rustige, stabiele honden minder fel en dan is het blaffen ook eerder over. De mate waarin de herders blaffen geeft dus eerder de status van de voorbijganger weer dan onze kunde om honden te trainen.
Zo kan het ook de staat van de begeleider zijn die bepaald hoe de hond reageert. Wanneer wij een hond trainen, waarvan de eigenaar angstig op een loslopende onzekere hond angstig reageert, zal de hond anders reageren dan wanneer de trainer die op dat moment wel rustig en zeker is, de hond over neemt.
Oordeel dus niet te snel wat andere (mensen met) honden betreft. Zeker wanneer u een situatie niet kent en ga niet zomaar recht op een hond af met uw hond, of die nu groot of klein is. Wie weet is de hond wel in training!! Wanneer een hond aan de lijn loopt, is daar altijd wel een rede voor en een kleine hond is niet per definitie goed met andere honden en een grote hond niet per definitie problematisch bij kleine honden. Onze husky speelt met alles en iedereen, onze Jack Russel kan nogal eens in de neus bijten bij opdringerige honden als hij aan de lijn zit!

De heupgordel

De heupgordel wordt al lange tijd gebruikt bij o.a. het trainen van husky's.
het is een handige manier voor het wandelen met meerdere honden.
Maar ook met 1 hond is de heupgordel een uitkomst voor mensen die last hebben van hun armen, schouders o.d. of bij sporten als hardlopen.
Ook is het een optie om het steeds trekken aan de lijn af te leren.
Het lopen met honden aan de heupgordel is echter niet iets wat je 'ff' doet.
Dat vereist best even oefening en met een hond die erg trekt is het ook lastig.
Maar heb je het onder de knie, dan is het heel handig en prettig lopen.
Zo is het ook handig om met 4 á vijf honden te lopen.

Het is het handigst om eerst met 1 hond te oefenen, dan steeds een hond erbij.
Tegelijkertijd moeten de honden dan ook leren om als een groep volgers netjes mee te lopen. Om te voorkomen dat ze steeds voor me langs kunnen lopen, gebruik ik wat kortere riemen.Ze moeten dan wel volgen en krijgen de kans niet om overal te snuffelen. Ook met de hond aan de heupgordel, moet je resoluut door lopen.
Ikzelf heb de flexriemen van de honden aan mijn gordel hangen, zodra we op de plek zijn waar ze uitgelaten worden, gaan ze op de flexriem, of, waar het mag, los.
Wilt u ook kennis maken met het uitlaten met een heupgordel, neemt u dan gerust eens contact met ons op.

Blaffen is geen agressie.

Veel mensen kennen niet het verschil tussen bepaalde blaffen van de hond.
Als een hond maar naar een andere hond blaft, dan wordt deze bestempeld als agressief. terwijl het blaffen zo veel kan betekenen. De hond kan onzeker zijn, of enthousiast of gewoon 'moe en chagrijnig'. Het wil niet zeggen dat als een hond aan de lijn naar een andere hond blaft dat zij bij confrontatie elkaar bij definitie 'in de haren zouden vliegen'.
Zo zijn er ook rassen waar het blaffen er in is gefokt. Zoals de beagle of de Jack russel. Deze honden moesten bij de vossenjacht aangeven dat ze een vos hadden gevonden door te blaffen. Ook de Jack Russel is naast de rattenbestrijding ook gebruikt voor de vossenjacht en moest voor hij een vos achterna ging het hol in, de jager laten weten waar hij was door te blaffen. Dit heeft tot gevolg dat de Jack Russel standaard naar andere honden blaft (op een enkele uitzondering na dan). Deze honden moeten dit wel kunnen uiten, omdat ze anders deze energie in gedrag gaan stoppen wat we nu juist ook niet willen. Vandaar dat bij ons als de uitzondering de Jack Russel mag blaffen voor ik zijn bal weg gooi. Dan heeft hij toch 'een doel in zijn leven'.
Het blaffen naar andere honden kan ook enthousiasme zijn; he, jij daar, ga je mee spelen? Of onzekerheid; he, ik weet niet wat mijn baasje wil, dus ik weet ook niet goed wat ik nu moet doen....
Maar de baasjes trekken maar aan de riem en sporen het blaffen zo alleen maar aan. Zeker wanneer de andere partij de hondenregels niet juist hanteert. Of de hond loopt los, want dan zou hij minder bang zijn, maar hij luistert voor geen meter en komt niet als zijn baas hem roept om aan de lijn te doen, omdat er een ander aan komt met de hond aan de lijn. Lukt dit uiteindelijk wel, dan loods men de hond heel voorzichtig langs de drukte makers...zoetsappig pratend; 'kom maar, koooommm maar, niets aan de hand'... hiermee voedt je alleen maar de onzekerheid van je hond, omdat jij als leider niet resoluut door loopt, maar voorzichtig/onzeker in de ogen van de hond. Hoe kan hij nou op zo'n baas vertrouwen? Zo krijg je nooit een zekere hond! De andere laat men los lopen, dan kan hij zelf bepalen hoe hij er langs gaat. Ze roepen hem vrolijk en aanmoedigend, dan glipt de hond onzeker en angstig langs die 'herrie schoppers' en wordt enthousiast beloont voor zijn komst. Oftewel, hij wordt ipv begeleid door een zekere leider, 'aan zijn lot over gelaten' en wordt daarna zeer beloont voor zijn onzekerheid. Want de beloning komt op het moment dat hij heel onzeker is.
Deze onzekerheid en angst worden door stabiele honden gezien als zwakte.
Mede door de frustratie dat ze de andere niet even mogen begroeten en besnuffelen, voedt hun drukke geblaf. Dit heeft dus niets met agressie te maken!
Ook de fout die sommige mensen maken is het recht op de ander aflopen met de hond. Een hond die recht op een andere hond afloopt, vormt een bedreiging! Als je hond dan naar de ander toe schiet, om te besnuffelen en de ander reageert angstig en onzeker, dan wordt daar ook weer op gereageert. Het is een drukte op zo'n moment. En als je de honden niet 100% kunt lezen, gebeuren er in de ogen van de passant van allerlei enge dingen.
Zeker als je met wat meerdere honden loopt, is men al snel bang voor een 'pack attack'. Hiervoor hoef je alleen bang te zijn bij een groep wilde honden zonder menselijke of goede roedelleider.
Men is tegenwoordig zo overtuigt van de zoetsappigheid dat alles lief, leuk en aardig en zeker positief moet zijn, dat men elk blafje en/of grommetje van een hond ziet als agressief.
Agressie is het pas, wanneer twee of meer honden op elkaar duiken om elkaar te verwonden. De rest valt onder het kopje communiceren. Voor de honden met elkaar verbaal kunnen communiceren, is dit alleen gedaan door de geur- en lichaams taal. Alles gaat eerst via de neus, dan de ogen en daarna de oren pas...Uiteraard moet je bij een ontmoeting tussen honden de hondentaal in de gaten houden, gaat er 1 iets van dominant gedrag vertonen, dan moet je corrigeren. En hoe raar het ook klinkt, het loopt vaak mis door de hond die onzeker gedrag vertoont.
Het is niet zo dat een hond bang wordt als een andere hond naar hem blaft of gromt, het is zijn begeleider die de verkeerde energie af geeft en daardoor de hond onzeker wordt. Dit soort honden zal vele confrontatie hebben met andere honden. En misschien komt het dan wel niet door al die andere (zogenaamd agressieve) honden, maar moet de baas eens zijn eigen gedrag bekijken. Wat assertiever zijn en niet zo vreselijk zielig met de hond om gaan...
Ook is het erg lastig wanneer andere mensen het verschil niet zien tussen agressieve honden en ondeugende peuters van 6 maanden....

Als een kind valt, en de moeder zegt; ow, wat doe je nou? Kijkt even of er niets kapot en zegt dan, kusje er op, over... en loopt gewoon verder, dan ben je een steun en wordt het kind zekerder. Maar ga je overdreven zielig staan doen, van; ooow wat erg, o, is er niets aan de hand, doet het erg zeer? ja het doet zeer he, ach arme jongen zal ik je verder dragen? Dan wordt je kind een watje....

Geur en lichaamstaal

Geursignalen hebben een sociale functie in de communicatie met andere honden maar ook met mensen. De geur en lichaamstaal is zeer complex. De hond heeft ze geleerd van zijn moeder.
Elke hond heeft de mogelijkheid tot communiceren. Wanneer een pup door mensen is grootgebracht, leert hij zijn (honden)taal niet en zal hij problemen hebben met andere honden. Ook wanneer de moederhond geen goede sociale vaardigheden had, zal de pup dit gedrag van haar over nemen. Wanneer de moeder b.v. visite of andere honden blaffend en grommend begroette, zal de pup dit zeer waarschijnlijk ook doen. De hond wordt tegenwoordig 'tweetalig' opgevoed. Hondentaal en mensentaal. Het probleem is, dat de mens de hondentaal niet allemaal vaardig is en de hond die communiceert met de mens, de baas, vaak niet begrepen wordt en daardoor gedrag vaak als ongewenst wordt bestempeld terwijl de hond 'gewoon wat wil zeggen'.
In de lichaamstaal van de honden komen uitingen voor (mimiek) , die door de mens bij bepaalde rassen 'ingefokt' zijn, wat verwarring kan brengen tussen honden.
Neem bv. de Buldog die door zijn uiterlijk altijd zijn tanden laat zien en door de te korte snuit altijd gromt (snurkt).


Hierdoor kan bij andere honden miscommunicatie ontstaan. Zo ook bij honden met rimpels die altijd 'fronsen'. Al deze uiterlijke kenmerken die door mensen aan de rassen zijn gegeven kan leiden tot miscommunicatie tussen honden.
Het 'zonder aanleiding aanvallen/aangevallen worden' kan dan ineens een andere betekenis krijgen.
Ook reageert de hond op de geuren- en lichaamstaal (zijn gemoedstoestend) van de baas. Zo kan een totaal sociale hond, ineens omslaan naar een hond die agressief op andere honden reageert, en dan meestal aan de lijn! omdat hij onzekere of angstige signalen krijgt van de baas. Twijfel en angst worden door de hond gezien als zwakte en zal de hond daar op reageren. Hoe hij daarop reageert, 'stoer' , onzeker of angstig is dan weer afhankeleijk van zijn karakter en wat hij als pup geleerd heeft.

Waarom springen honden tegen iedereen op?

De één vindt het niet erg, zelfs leuk, de ander vindt het een ergernis.
Het tegen je opspringen van de hond. Hoe komt het toch dat veel honden dit doen?
Het antwoord is heel simpel, als pup heeft de hond al de dominantie handelingen geoefend.



Over staan, poot op de rug van de ander leggen, zelfs tegen de ander op staan. Hij heeft daarbij ook geleerd dat je daarmee de ander de baas kunt worden. En ook dat hij op zijn kop kan krijgen van honden die dat niet accepteren! Maar wat leert de pup bij de mens?
Zodra hij tegen iemand op gaat staan, krijgt hij aandacht!
Niet alleen thuis, maar ook buiten. Want iedereen vindt puppies leuk.
Menig één komt wel enthousiast op de pup aflopen met een 'ach wat een schatje'... Veel mensen lopen tegenwoordig ook met hondensnoepjes op zak, zelfs mensen die wel liefhebber zijn, maar zelf geen hond hebben.
En dan geven ze de pups natuurlijk ook wat lekkers, want het is zo'n schatje en zo wordt hij toch sociaal???

Sja, maar wat je hier dus mee bereikt is dat de pup leert dat het zo maar tegen iedereen aan mag gaan staan. En dat hij daar nog voor beloont wordt ook. Dus dan moet je als pup zijnde natuurlijk wel even uit gaan proberen of dat soms bij iedereen lukt.

Maar... de pup groeit snel, een groter ras is ook sneller groot en dan is het niet zo prettig meer... als hij dan tegen mensen op springt die er niet van gedient zijn, krijg je al snel de opmerking dat je 'die ***** hond bij je moet houden'.



Ook bij kleine hondjes vinden mensen het niet leuk meer als de hond net door de bagger heeft gewandeld. Maar het afleren is veel lastiger dan het aanleren.
Dus wanneer je pup tegen je op gaat staan, negeer hem dan, en kom je schatten van pups tegen op straat, geef dan niet direct aandacht aan de pup!
Maak des noods eerst even een praatje met de eigenaar en roep vervolgens de pup naar je toe en geef het dan aandacht. Als het tegen je op gaat staan, ga dan weer gewoon recht op staan en negeer de pup.
Zo leert de pup/hond dat het pas aandacht krijgt als hij rustig is. Geef een hond geen aandacht of affectie als het in een drukke, dominante staat is.
Zo is de bel ook geen aktie voor de hond, de bel houd in dat er iemand komt voor de baas. Geef dus ook, wanneer je bij iemand op visite komt die een hond heeft, niet direct de aandacht aan de hond, maar aan de eigenaar en geef de hond pas aandacht als hij rustig is. Zo is het gespring naar visite ook af te leren. Hij krijgt alleen aandacht als hij rustig is!

Lopen aan de flexlijn

Het is een mooie uitvinding, de flexlijn. Zeker op plaatsen waar de hond niet los mag of wanneer de hond (nog) niet los kan, en je deze toch wat ruimte wil geven.
Maar hoe ga je er nu mee om??
De flexlijn is voor vele ook een ergernis. Wanneer de hond maar overal alle kanten op loopt en iedereen laat struikelen, of de hond de weg op loopt en bijna onder een auto komt, dan lijkt het wel of men vergeten is dat er een rem op zit.
Het is niet de bedoeling van de flexlijn om de hond maar de weg te laten bepalen. Wij zien ook vaak mensen met een hond aan de flexlijn waarbij de hond van links naar rechts over de weg snuffelt en het baasje braaf volgt.
Houdt de flexlijn kort als een gewone lijn op je weg naar de plek waar de hond wordt uigelaten. Geef hem daar de ruimte op het commando 'vrij' zodat de hond kan snuffelen en de behoeftes doen, maar wel binnen de grenzen van de lijn die jij als baas geeft. Ook het gras in laten trekken door de hond is niet de bedoeling ;-)
Wanneer de hond de hele weg de route kan en mag bepalen, versterkt dit de status van de hond. Je hebt niet de controle over je hond en geen invloed op waar de hond de behoeftes doet. Wanneer de hond de kans krijgt om overal een vlaggetje neer te zetten (markeren), versterkt dit ook de status van de hond. Dit kan dan weer gedragsproblemen veroorzaken. Bovendien geeft het ook veel ergernis wanneer men de hond overal tegen aan laat plassen. En de hond naar iedereen toe kan gaan om op te springen.
Dus, tijdens de wandeling naar de uitlaatplaats lijn kort en waar het kan, mag de lijn langer. Maar ook dan kun je gebruik maken van de rem als dat nodig is ;-)

puppycursus

We hebben pas meegemaakt dat een dierenarts afraden om meteen met puppycursus te beginnen, maar eerst de pup wat aan te laten rommelen.
Nu beginnen wij de puppycursus met vooral veel theorie voor de baas. Zeker bij een eerste hond vinden wij dit erg belangrijk.
We starten niet met de pup te leren zitten etc. met snoepjes, maar we leren in eerste instantie de baas hoe deze de pup moet opvoeden en vertellen hoe het gedrag van een hond in elkaar zit. Dit geeft een goede basis om langzaam aan de cursus op te bouwen op het nivo van de pup. Als je al in een vroeg stadium gaat beginnen met het voorkomen van gedrag als opspringen en trekken aan de lijn, hoef je dat later niet meer af te leren.
Men vergelijkt de pup vaak met een baby, maar een pup van 8 weken, heeft zijn 'babytijd' al achter de rug en is eerder een puberende peuter die bij zijn nieuwe baas gaat uitproberen wat zijn positie is. Laat je de pup dan 'maar aanrommelen' zonder sturing, dan leert het al snel verkeerd gedrag aan, omdat hij hier ineens wel dingen mag die van moederhond niet mochten.
Geef je het van dag 1 af aan duidelijkheid, dan hoeft hij daar ook niet meer zo naar te vragen en te zoeken.