Trainingsmethodes

Er zijn in de loop der tijd heel wat manieren bedacht om de hond tot een handelbare en gehoorzame huishond te maken. Eerst werd de hond gewoon als hond behandeld. Maar naarmate de mens de hond meer en meer als gezinslid ging zien en de hond daarbij ook als 'mens' behandeld werd en mensen hun gevoelens jegens honden veranderden, voelde men zich verplicht te gaan zoeken naar vriendelijke methodes. Door studies naar hondengedrag, zijn denkwijzen en methodes aangepast. Eerst werd er gewoon gekeken hoe honden met elkaar omgingen. En daar werd de training op gebaseerd. De honden leven in roedels en hebben een leider en er gelden regels in de roedel. Zo simpel was het (en is het). Maar de mens begon de hond meer en meer te zien als hun kind en dus was het zielig als je een hond corrigeert.
Ik heb dit overigens nooit begrepen, men past op kinderen toch ook discipline toe? En zitten er consequenties aan ongewenst gedrag? Men houd het jonge kind toch ook aan de hand op een drukke weg, waarom moet de hond daar dan loslopen? Zwalkend over de weg, voor fietsers en auto's langs met gevaar voor eigen en andermans leven? En als het kind iets doet wat niet mag, volgen er ook consequenties. 
Wij zien in de praktijk zoveel probleem gevallen. Honden waarover trainers en gedragstherapeuten zeggen dat ze er niets mee kunnen, dat de hond 'geflipt' is en ze maar moeten herplaatsen of in laten slapen. Wij merken dat juist de honden die geen leiding krijgen, dus geen grenzen en regels en discipline juist erg onzeker zijn. (op onze website www.cazanshondencentrum.nl wordt het woord discipline en correctie uitgelegd)  Vaak komen wij honden tegen die daardoor dominant-onzeker-agressief zijn. De hond blijkt dus in de tegenwoordige denkwijze wel te mogen corrigeren, met de tanden (en dat doet zeer!), en mag wel aan de riem trekken en de baas domineren (bespringen, duwen, bed en bank claimen), terwijl de baas dit absoluut niet zou mogen?

Er zijn al heel wat boeken verschenen over hondengedrag.
Maar in de loop der tijd zijn denkwijzen en trainingsmethodes door elkaar gaan lopen.
De 'nieuwe lichting' vindt de oude denkwijze van leiderschap, domineren en corrigeren 'ouderwets' en niet meer van deze tijd. Terwijl de hond niet mee is gegaan in deze denkwijze.
Helaas zijn er mensen die niet verder kijken en puur aan nemen dat wat er over gezegd en geschreven is, de waarheid is en gaan mee in het 'positieve trainen' met puur positieve bekrachtiging, dus beloning. Men denkt fout gedrag af te kunnen leren door te negeren en richt zich alleen op het goede gedrag.
In deze tijd van 'het moderne denken', zoals ik het noem, weten mensen niets meer van honden gedrag, waarom een hond een bepaald gedrag vertoont en hoe je het oplost. Dit wordt gewoonweg niet meer aangeleerd bij vele hondenscholen (uiteraard zijn hier gelukkig nog uitzonderingen in). De misvatting dat je een hond niet mag domineren omdat je hem zou 'onderdrukken' heeft alleen maar veel ongelukkige honden en hondenbazen opgeleverd. Grote en kleine honden/pups worden angstvallig uit elkaar gehouden, omdat men denkt dat de kleine hond zo fragiel is dat de grote hem kan breken, of men denkt dat de grote hond altijd wild en agressief is naar kleine honden.
Het hele natuurlijke evenwicht in de kijk op honden is weg. Het gedrag wat niet opgelost kan worden met een clickertraing of andere vorm van 'positief trainen' wordt aan de kant gezet, van de hondenschool afgestuurd. Een hond die niet sociaal is naar andere honden, wordt niet geleerd hoe hij zich dan wel moet gedragen, maar weg gestuurd omdat de trainers er geen raad mee weten.

Wanneer dit soort trainers nu eens de moeite zouden nemen om, i.p.v. klakkeloos alle nieuwe ideeën aan te nemen als 'zo is het', want het is onderzocht en wordt gepredikt door bekende gedragstherapeuten...een poosje een stabiele roedel te bestuderen en te observeren, zouden vele van hen tot ander inzicht komen. Daar ben ik van overtuigt!

En als wij dan een hond trainen die agressie vertoont naar mensen en honden en er wordt een correctie gegeven aan de hond omdat deze een hond wil bijten, krijg je dus van die opmerkingen van voorbijgangers met de vraag 'is dat de manier?'
Waarschijnlijk heeft deze persoon het idee van afleiden met wat lekkers, ik ben dan eigenlijk wel eens nieuwsgierig naar hoe die persoon het aan zou willen pakken? Zeker bij een hondje dat zich blind focust op een hond en zich in geen enkel geval - dus ook niet in ontspannen toestand!- intersseert voor snacks in welke vorm dan ook. En op geen andere manier uit die focus is te halen.
En die lange haal (ruk) aan de lijn... sja, als de hond op dat moment aan een 10 meter dunne lijn loopt om te leren los volgen, moet je even een langere haal aan de lijn geven voor de correctie aan komt... dus komt het minder heftig aan als dat het lijkt.
Jammer dat men zo kortzichtig is en zeker als iemand, zonder achtergronden van de hond te weten of redenen waarom er op een manier gehandeld wordt, meteen zijn oordeel klaar heeft omdat er ooit gehoort is dat correctie/trekken aan de riem niet goed zou zijn.
De beloning van dat hondje is overigens de trots die de baasjes uitstralen als de hond het goed doet!

Er worden onderzoeken gedaan om bepaalde denkwijze te bewijzen. Dit is volgens mij niet de manier van onderzoeken. Als men eens verder zou kijken naar bepaalde laatste onderzoeken naar honden gedrag en eens zou kijken naar hoe die onderzoeken zijn gedaan en door wie (b.v. studenten die niets van honden af weten en een proef doen, opschrijven wat zij denken te zien en er een naam aan geven en er geen vergelijkend onderzoek wordt gedaan)! Dan lijken die onderzoeken ineens niet zo betrouwbaar meer! Als ik wil bewijzen dat bier niet schuimt en ik weet dat je het schuim door het eten van een vette hap kan laten verdwijnen, kan ik aantonen dat bier niet schuimt.  Misschien een raar voorbeeld, maar ik neem aan dat een ieder snapt wat ik ermee wil zeggen.
Ik denk ook dat de invloed van mensen die hun hond als kind zien en behandelen en alles 'zielig' vinden, invloed heeft gehad op het zogenaamde positief trainen. Als je maar hard genoeg roept dat corrigeren mishandeling is, dan komt iedereen naar de hondenschool die positief traint... en waar geen correctiemiddelen worden gebruikt.
En dan roept een ieder die zelf achter zijn trekkende hond aan loopt die ook gromt en blaft, dat jou blaffende hond agressief is en als je de hond corrigeert, is dat zielig en mishandeling, terwijl ze zelf geen idee hebben hoe je zoiets zou moeten oplossen.
In de praktijk blijkt wel dat honden nog steeds hongeren naar leiding en dat wanneer je die niet geeft, de hond die taak over neemt en als hij die niet aan kan, heel erg onzeker wordt en 'ongewenst gedrag' gaat vertonen. Een hond wordt er doodongelukkig van als hij niet weet wat zijn baas nu van hem wil!

Dus of de hond nu zo blij is met die 'nieuwe denkwijze'??
Ik denk van niet!

Hondenkleding

Er verschijnen weer overal berichten dat kleine hondjes met kouder weer een jasje aan moeten.
Nu wordt dit door velen verkeerd opgevat en zie je met temperaturen van 10 graden boven nul honden als jack Russels en boomers e.d. met jasjes aan. kleine hondjes hoeven niet per definitie kledij aan. Het gaat ook niet om de grootte van de hond, dat deze het daardoor eerder koud zou hebben. Veel (z.g.n. juffershondjes ) bibberen altijd. Van spanning, opwinding of ingehouden frustratie. Het bibberen van een hond duidt dus niet altijd op het koud hebben!
Een hond gaat mee met de seizoenen. Wanneer het kouder wordt, maakt de hond een dikkere vacht aan. Honden die altijd buiten in een kennel verblijven, hebben een dikkere vacht dan honden die altijd binnen zitten. Het is dus van belang dat je gewoon veel met de hond naar buiten gaat. Zo went hij aan de kou en kan zijn vacht zich aanpassen. Er zijn uitzonderingen, zoals b.v. de naakthondjes, die vanzelfsprekend wel een jasje nodig hebben als het kouder wordt.
Ook honden zonder ondervacht; Korthaar of Gladhaar, honden met deze vachtsoort hebben korte dekharen en nagenoeg geen ondervacht. Doordat de onderwol afwezig is kan het voorkomen dat er bij dit soort honden tijdens de ruiperiode kale plekken ontstaan. Deze bevinden zich dan bijvoorbeeld in de hals of de borststreek. Maar als de kou is ingetreden, is de vacht doorgaans ook goed door de rui heen en ook kort haar kan voldoende isoleren!

Toch wil het niet zeggen dat honden met deze vacht het altijd koud hebben! Wanneer je een hond al vroeg gaat wennen aan jasjes etc. , geef je de hond niet de kans aan kou te wennen en aan te passen. Ga er dus niet vanuit dat, omdat jij denkt dat het te koud is, de hond een jas aan moet. In extreme weersomstandigheden, b.v. bij regen, hagel of sneeuw in combinatie met koude wind, kan het soms noodzakelijk zijn de hond een dekje aan te geven. Maar je zult merken dat wanneer je de hond niet zo snel iets aan geeft, deze ook geen tekenen van kou vertoont.
Een hond, die van zichzelf al een dikke jas aan heeft, is echt niet blij met die extra jas die vaak ook nog belemmerend strak zit! En kleine hondjes hebben het niet per definitie kouder dan grote honden. Er zijn grotere rassen met eenzelfde vacht als de kleine rassen, maar die niet zo snel een kledingstuk aan krijgen als de kleintjes.
Het stimuleren van het dragen van jasjes (hondenkleding) komt voornamelijk vanuit de commerciële hondenhoek! Kijk dus eerst of het wel noodzakelijk is voor jou hond voor je deze iets aan trekt. Hoe schattig of stoer je het ook kan vinden, je hond is niet altijd blij met kleding!

Clickertraining

Clickertraining

Gehoorzaamheid of aangeleerd gedrag?

Ik ben er nog steeds van overtuigt dat de clickertraining een hond niet gehoorzaam maakt. Het klikken en belonen voor een gedrag, b.v. Het (niet) pikken van eten, leert de hond niet dat hij niet aan het eten mag komen! Hij leert alleen maar, dat als hij de andere kant op kijkt, al duurt dat lang, hij uiteindelijk iets lekkers krijgt. Dan kan hij altijd nog dat eten pikken.
Want respect voor jou eten, heeft hij er niet mee geleerd. Je conditioneert een gedrag! Je leert de hond daarbij niet de grenzen, dus wat hij niet mag. Het is dan ook beter om EERST aan de basis te gaan werken. EERST werken aan (wederzijds) respect en vertrouwen, zodat de hond van je eten af blijft omdat hij respect heeft voor jou en dus alles wat van jou is!
Je zult merken dat je met deze basis een gehoorzame hond krijgt die voor jou gaat zitten uit respect voor jou. Als de hond graag voor je werkt, doet hij dat vanzelfsprekend voor je.
Als die basis er is, kun je met de clickertraining gedrag nog beter conditioneren of nog meer/beter 'truckjes' leren. Maar ook dan is het niet de bedoeling om eindeloos door te belonen met lekkers! Je moet dit al heel snel afbouwen en dan moet jijzelf, je trots, je liefde, de beloning zijn!
En een positieve bekrachtiger hoeft niet altijd lekkers te zijn! Voor een hond die zich niet voor koek interesseert, zal deze beloning niet werken. Je moet dus kijken wat bij jou hond het beste werkt. Misschien is dat een speeltje, of heeft hij liever een aai.
De pup van 6 maanden, Jiske, die al 3 maanden bij ons verblijft, doet alles automatisch. Ze is van dag 1 af op gevoed met onze methode. Ze gaat automatisch achter me naar binnen en buiten en komt als ik haar roep en ze wacht/blijft op een handgebaar. Niet omdat we daar intensief op hebben getraind, maar omdat dit al in de hond zit en wanneer de hond/pup je als baas/leider ziet, deze ook vanzelfsprekend het respect geeft en doet wat je vraagt.
Zij heeft vanaf dag 1 de regels geleerd en grenzen gekregen. Zo mocht ze niet op mijn schoen bijten, 1 poging en ze kreeg een kleine correctie (aanraking) om haar aan te geven dat ze daar niet aan mag komen. Het bijten op onze spullen was na 2 keer corrigeren over!
Had je dit met een clicker methode af gaan leren, dan had je dus eindeloos moeten afwachten wanneer ze klaar zou zijn met het bijten op een schoen, ze op een afstandje gaat zitten en dan clik & belonen moeten toepassen, maar dan heeft ze niet geleerd dat ze niet op die schoen mag bijten. Alleen dat als ze op een afstandje gaat zitten en niet naar de schoen kijkt, ze dan wat lekkers krijgt. Dat is voor de hond niet duidelijk en zal hij de connectie ook niet leggen.
Bovendien werkt bij haar het belonen met hondensnoepjes niet. Ze vindt ze lekker, dat wel. Daarom springt ze na 1 snoepje ook de hele tijd op naar je hand om te kijken of ze niet meer kan krijgen. Ik heb ook niet het idee dat ze iets lekkers, als beloning ziet. Als ik haar even aanhaal, blijft ze wel netjes zitten en dit ziet ze volgens mij wel als beloning (bevestiging dat ze het goed doet).

Ik denk daarom dan ook dat clicker training niet geschikt is als gehoorzaamheids training.
Ook denk ik niet dat wanneer de clicker methode gebruikt wordt als gehoorzaamheids training, de hond zal blijven luisteren. Omdat de basis niet is gelegd. Zo komt het dat een hond op een dag de snoepjes niet meer lekker vindt en jij een nog lekkerder snoepje neemt, of worst of kaas. Aan het eind van het liedje heb je dan een dikke hond die nog steeds niet luistert.
Er zal best een aantal honden zijn waarbij het lijkt of de clickertraining wel werkt als gehoorzaamheid. Maar dan heb je vaak te maken met gemiddelde honden die verder niet snel problemen krijgen en er niet zo mee zitten dat ze (te) weinig leiding krijgen.
Een hond die b.v. agressief gedrag vertoond naar andere honden, kun je niet trainen met de clicker, daar moet je eerst die basis leggen en leren hoe hij wel met andere honden om moet gaan, dan kun je uiteindelijk, dus als hij het al goed doet! dit gedrag gaan conditioneren met clicker en beloning.

Ik denk wel dat de clicker methode een goede methode kan zijn bij het conditioneren van gedrag dat al aangeleerd is, of om specifieke dingen aan te leren. Maar dan wel op de juiste manier! Zoals de clickermethode oorspronkelijk bedoelt is! Dus 1 á 2 keer belonen met voedsel, dan moet de hond het voor de baas doen. Dat is dan ook het verschil tussen opvoeding en trainen.
En die twee kunnen na een poosje best wel door elkaar lopen. Je moet ook bezig blijven met opvoeding/discipline. Beide op de juiste manier en met de juiste timing.


 

Wanneer toon je wel of geen affectie?

Geef affectie pas als het verdient is.
Honden zijn dieren van affectie en aanraking betekend veel voor hen, zowel in de natuurlijke omgeving als wanneer ze bij mensen wonen. Maar affectie die niet verdiend is, kan nadelig zijn voor een hond.

Wanneer is dan de juiste tijd?:

• Wanneer een hond zijn beweging heeft gehad en heeft gegeten.
• Nadat hij zijn ongewenste gedrag heeft verbeterd naar het gedrag wat je van hem vroeg.
• Na dat hij op de juiste wijze heeft gereageerd op een commando of regel.

Als je hond je bespringt, om je hem te laten aaien, ga je daar waarschijnlijk automatisch op in. Dit geeft de hond het gevoel dat hij de leiding heeft. Geef daarom je affectie alleen als de hond kalm en onderdanig is. Laat je hond zitten en geef hem affectie op jou voorwaarden. Je onderhoud dan correct kalme onderdanig gedrag en je hond zal zich snel realiseren dat er maar één gedrag is waarmee hij krijgt wat hij wil, inclusief affectie.


Honden hebben het nodig te weten dat hun leider duidelijke regels, grenzen en beperkingen instelt,
zowel binnen als buitenshuis. Jij beslist waar je naar toe gaat tijdens de wandeling, in welk tempo, wanneer je rust, wanneer en waar de hond zijn behoefte mag doen, wanneer hij mag jagen, wanneer hij mag graven of om mag rollen. Wees altijd consequent met je regels. Boosheid, agressie of mishandelend gedrag naar je hond geeft je geen recht op leiderschap! In feite is een boze, gefrustreerde of agressieve leider niet in controle en zal nooit de hond zijn vertrouwen winnen.
Je drukke of on-gebalanceerde energie zal je hond afschrikken of verwarren, of hij zal je simpelweg negeren. Kalme assertieve energie, de bekwaamheid te kunnen laten zien dat je een ware leider bent, meevoelend, maar zwijgend in controle, en dagelijks, doortastend leiderschap uitdragen versterkt de regels en maakt het leiden makkelijker en verdien je de ware liefde en respect die je zo graag van je hond wilt.

Versterk verkeerd gedrag niet.

Om in de behoefte van je hond te voorzien, is het nodig om je hond beweging, discipline en affectie (in die volgorde)
Veel mensen verwennen hun hond met alleen maar affectie, affectie en affectie. In de hondenwereld is alleen affectie krijgen erg verwarrend en verstoord hun natuurlijke balans. En affectie dat wordt gegeven op het verkeerde moment zal uiteindelijk het verkeerde gedrag versterken.

Wanneer is het de verkeerde tijd om affectie te tonen?
Als de hond angstig is, onzeker, opdringerig, dominant, agressief, zeuren, bedelen, blaffen of een regel overtreed of het huishouden verstoord.
Elke keer als je affectie toont, versterk je de oorzaak van het gedrag.
Regels, grenzen en beperkingen zijn hetgene wat het verkeerde gedrag van de hond laat stoppen, niet affectie.
Affectie is de pot goud aan het einde van de regenboog voor het gedrag van een goed lid van het roedel.
Geef je hond niet te veel affectie meteen als je wakker wordt of thuis komt van je werk. Doe je dat wel, dan versterk je zijn enthousiaste drukke energie. Bewaar je affectie voor na de beweging (wandeling) en het voeren, wanneer je hond in een kalme onderdanige status is.

Kalmerende signalen

Enkele jaren geleden zorgde de Noorse Turid Rugaas (boek is te koop via de website www.cazanshondencentrum.nl onder ‘boeken’ ) voor een ware doorbraak van inzichten in het gebruik van lichaamstaal door honden om conflicten te voorkomen en stress te laten afvloeien. Haar boek ‘Kalmerende Signalen’ beschrijft een veelvoud van lichaamshoudingen en gedragingen die honden gebruiken in hun communicatie. Het herkennen van deze kalmerende signalen helpt om uw hond beter te begrijpen en kunnen zelfs door ons gebruikt worden om de omgang met de hond te verbeteren.
Honden zijn net als hun voorouder de wolf sociale dieren. Om echter te kunnen leven in een groep is goede communicatie onontbeerlijk. Samenleven en samenwerken zijn niet mogelijk zonder elkaars bedoelingen duidelijk over te kunnen brengen of te begrijpen. Dat honden hiervoor lichaamstaal en geurentaal gebruiken is algemeen bekend. Vaak wordt hierbij echter de nadruk gelegd op de dominante en onderdanige lichaamshoudingen die een hond kan tonen. Ze kunnen echter veel meer met hun lichaamstaal. Ze beheersen ook signalen waarmee mogelijke conflicten kunnen worden voorkomen en stress bij zichzelf en de ander kunnen worden verminderd: kalmerende signalen.
Kalmerende signalen worden gebruikt in de communicatie tussen honden onderling, maar ook naar mensen toe. Het herkennen ervan helpt dus uw hond beter te begrijpen. Maar volgens Turid Rugaas is er meer: wijzelf kunnen de kalmerende signalen ook gebruiken om de hond gerust te stellen!
Een van de kalmeringssignalen die honden gebruiken wanneer ze een andere hond tegenkomen, is het naderen in een boog. Ze lopen niet recht op elkaar af, maar naderen in een halve cirkel. Hierbij wordt de zijkant van het lichaam getoond. Dat geeft een goed zicht op gehele lichaam en wat dat lichaam uitdrukt. Het niet frontaal maar juist omzichtig naderen geeft de boodschap ‘ik heb niets kwaads in de zin’. Tijdens een wandeling met loslopende honden zult u dit gedrag regelmatig kunnen observeren. Zelf kunt u het echter ook gebruiken als u een vreemde hond nadert. Rechtstreeks op hem aflopen kan als heel bedreigend worden ervaren, en daarmee angst of agressie opwekken!
Wegkijken is ook zo’n signaal dat aangeeft dat de hond het goed bedoeld. Recht in de ogen kijken (aanstaren) is voor honden een teken van dreiging. Door juist de blik (en eventueel het hoofd) af te wenden en rechtstreeks oogcontact te mijden wordt de vriendelijke intentie duidelijk gemaakt.
Het kalmeert daarmee de andere hond: hij hoeft niet bang te zijn voor de ander.
Mensen die heftig mopperen of zelfs schreeuwen tegen hun hond, interpreteren dit signaal van hun hond wel eens verkeerd. Het wegkijken door de hond wordt dan beschouwd als het negeren van de baas, terwijl de hond zijn baas juist wel als intimiderend ervaart en hem probeert te kalmeren!
Zo kunnen ook signalen als plotseling heel geïnteresseerd aan de grond snuffelen, langzaam bewegen (traag naderen) en gapen bedoeld zijn als kalmerende signalen voor zichzelf en de ander, maar door de mens ervaren worden als ronduit ongehoorzaam. Natuurlijk moet alles bezien worden in de context van de situatie en in samenspel met andere lichaamssignalen. Duidelijk is echter dat honden over vele signalen beschikken om stress en conflicten te vermijden. In dit stukjel worden slechts enkele voorbeelden van kalmerende signalen beschreven, in de hoop u te interesseren voor dit onderwerp. We kunnen u van harte aanbevelen het boek ‘Kalmerende Signalen’ van Turid Rugaas te lezen. Daarnaast zijn er vele sites op Internet die dit onderwerp uitgebreid bespreken.

Resumerend:
Honden gebruiken in hun communicatie lichaamshoudingen en gedragingen die bedoeld zijn om conflicten te voorkomen en stress te vermijden. Dit noemen we ‘kalmerende signalen’.
Deze kalmerende signalen gebruiken honden onderling, maar ook in hun gedrag naar ons toe. Kennis van deze kalmerende signalen helpt dan ook uw hond beter te begrijpen.

Gediplomeerde trainers/gedragstherapeuten maken fout op fout!

Het beroep hondentrainer en gedragstherapeut, is nog steeds een vrij beroep.
Er zijn mensen die roepen dat er veel gedragstherapeuten zonder opleiding fouten maken. Dat zal best zo zijn, maar het wil niet zeggen, dat alle gedragstherapueten/trainers zonder certificaat of diploma slecht zijn!
En het wil ook niet zeggen dat al die gedragstherapeuten/trainers met certificaat altijd alles goed doen!
Helaas komen wij zo vaak mensen tegen met een hond met gedragsproblemen, die al dure conculten hebben gehad van trainers/gedragstherapeuten. Mensen die bewust kozen voor een gedragstherapeut met een diploma van een bekende hondenschool.
Termen als 'geflipte hond' worden gegeven aan onzekere, drukke enthousiaste honden en als oplossing wordt doorgaans een pot hondensnoepjes aanbevolen.
Zo hebben we nu een hond in rehabilitatie, die wat problemen had. Ze kon niet goed overweg met andere honden, ze trok aan de riem, autorijden leverde stress op en ze was bang van veel dingen.
Toen we bij haar baasjes thuis kwamen, zagen we een erg onzekere hond, die niet wist wat er van haar verwacht werd. Ze had puppycursus gehad, bij een bekende hondenschool met gecertificeerde trainers en er is een gediplomeerde gedragstherapeut bij geweest van de zelfde bekende hondenschool. Een onzekere hond, die niet weet wat er van haar verlangt wordt omdat ze geen leiding krijgt, wordt dan benoemt als 'geflipt', stop er wat hondensnoepjes in en zoek het verder maar uit!
Ik kan daar zo boos om worden! We komen zo vaak mensen tegen die met de hond op cursus zijn geweest, of waar een (gediplomeerde!) gedragstherapeut is geweest voor veel geld en waarvan we standaard horen dat hen niet geleerd is hoe een hond in elkaar zit, de psygologie van de hond, hoe je een hond moet lezen, en hoe je de hond moet opvoeden. Problemen worden niet opgelost. Alleen maar kunstjes aangeleerd met heel veel honden snoepjes.
Wanneer mensen met een hond met een gedragsprobleem terecht komen bij bepaalde hondenscholen, worden ze vaak uit de groep gezet, want met dat gedrag kunnen ze niets! En daar gaan mensen nu voor naar een hondenschool met gecertificeerde trainers!
Ook hebben wij al mee gemaakt dat een vraag aan dé bekende hondenschool, van iemand met een over enthousiaste hond die niet overweg kon met andere honden, puur op haar mail beantwoord werd met de mededeling dat ze de hond maar beter in konden laten slapen... IPV de helpende hand te bieden om de hond te leren hoe hij wél met andere honden om moest gaan. Maar blijkbaar weten ze dat zelf niet!
Aangezien tegenwoordig elk probleem opgelost lijkt te worden door negeren of belonen.
Als je een hond iets af wilt leren, doe je dat niet met negeren, want dan leert de hond simpelweg niet dat het niet mag! Hoeveel paar schoenen moet je een pup b.v. op laten kauwen en hoe beloon je het als een pup even niet aan je schoenen zit? Hoe moet je het negeren als een hond al zover is, dat deze de baas gaat corrigeren door te bijten?

De opleidingen tot trainer of gedragstherapeut die gegeven worden, kosten veel geld, zijn gebaseerd op een gedachte waar niet iedereen zich in kan vinden. Bovendien schijn je geen ervaring met honden te hoeven hebben!! Dat is volgens mij hetzelfde als dat ik 10 jaar ervaring heb met het werken met kinderen, maar altijd als vrijwilligster en niet gediplomeerd, waardoor ik dus het beroep 'peuterjuf' niet uit mag voeren, maar in principe hetzelfde, misschien wel meer, kennis heb door alle ervaring dan een jong meisje dat net van de opleiding af komt.
Of hetzelfde als dat iemand wel zelf 10 kinderen mag krijgen, maar als je dan op de kleinkinderen wilt gaan passen, heb je ineens een SPW opleiding nodig...
Of iemand met veel talent de mooiste kunstwerken maakt, maar zich, zonder kunstacademie, geen kunstenaar zou mogen noemen...
Mensen die in de praktijk al heel lang met honden werken en weten hoe honden onderling met elkaar om gaan, hebben mijns inziens meer kennis dan degene zonder die ervaring en alles maar klakkeloos aannemen wat de mensen zeggen die het zogenaamd allemaal beter weten!
Want de meeste hondentrainers, zijn bij een vereniging ooit zelf begonnen om hun eigen hond te (laten) trainen, vonden het er zo gezellig, dat ze zelf ook les wilde geven en deden een cursus bij dezelfde hondenschool om te leren hoe ze de methode die daar geleerd word, door moeten geven aan anderen. En dan zijn het ineens gecertificeerde hondentrainers... maar weten met een hond met 'afwijkend gedrag' geen raad!
De opleiding is éénzijdig, omdat ze een theorie aangeleerd wordt die niet iedereen ondersteund.
En als je geen andere ervaringen hebt met honden, geen vergelijkingsmateriaal, dan neem je dat aan als dé waarheid. Terwijl b.v. de originele clickertraining helemaal niet continu met snoepjes beloont! Dat is bedacht door iemand met aandelen bij hondenvoer fabrieken...dat zal de rede wel zijn dat iedereen tegenwoordig denkt dat er geen andere beloning mogelijk is dan voedsel!

Mijn conclusie is, dat heel veel trainers/gedragstherapeuten met certificaat en/of diploma, ook heel veel hondeneigenaren op het verkeerde been zetten, waardoor heel veel problemen niet opgelost worden, maar alleen verergeren, soms tot de dood van de hond er op volgt, onnodig!
Mensen laten zitten, die op zijn, geen energie meer hebben om de hond al die aandacht te geven, en het daarom maar opgeven, terwijl de oplossing zo simpel kan zijn, vind ik ronduit schandalig!
En dit eerder uit eigen belang, niet willen aannemen dat een hond toch wel degelijk leiding nodig heeft? Niet toe willen geven dat ze het wel eens fout zouden kunnen hebben? Puur om het onhebbelijke eigenzinnige gedoe in de hondenwereld!

wetenschap en ervaring botst

http://www.welingelichtekringen.nl/misverstand-je-hond-wil-niet-de-baas-van-de-roedel-worden.html

Citaat;

"Misverstand: je hond wil niét de baas van de roedel worden"
Generaties hondenbezitters zijn in eindeloze puppy-cursussen doordrongen van het feit dat honden eigenlijk wolven zijn, dat ze jou zien als onderdeel van hun roedel; dat ze de baas willen zijn van die roedel en dat je dus de strijd moet aangaan om te winnen van Bonzo, omdat hij anders van jou wint.
Maar volgens professor John Bradshaw slaat dat nergens op. Honden willen geen controle krijgen over jou, maar over zichzelf, zegt hij.
De wolven waarvan de hond mogelijk afstamt leven niet meer. De wolven waarmee honden worden vergeleken zijn ofwel de Amerikaanse wolven - want daarvan zijn er nog genoeg - of de geslepen Europese wolven. Dat zijn de weinige overlevenden van een eeuwenlange uitroeiing en dus niet erg geschikt als beeld van de gemiddelde wolf.

Volgens Bradshaw verstaan we onze hond niet als we hem blijven verdenken van machtswellust in de roedel.
Als je honden wilt leren zich zo te gedragen dat samenleven tussen hond en mens zo prettig mogelijk verloopt, dan moet je hem niet straffen, maar belonen en hem waarderen als hij iets aardigs doet.
Bradshaw is geen hondertrainer. Hij is wetenschapper die een groot misverstand ziet waar hond en mens onder lijden.
Hij heeft er een boek over geschreven: In defence of dogs. Nog niet vertaald, maar volgens The Guardian een verplicht boek voor iedere hondenbezitter.

jaja, meneer is dus geen trainer... dat verklaart een hoop, ik ben benieuwd waar meneer de wetenschapper zijn kennis dan vergaart heeft? Als je de wolven buiten beschouwing laat en puur kijkt naar een samen levende roedel honden, zijn er wel degelijk roedel regels. Met een leider.
Honden die geen leiding krijgen gaan allerlei probleem gedrag vertonen.
Niet straffen... wel corrigeren.. doen honden onderling namelijk ook en als de ene hond een andere corrigeert, met blaf,bijt of duw met de poot, maar ook het neerpinnen (op de zij leggen/gooien) is dat om aan te geven dat hij een gedrag van de ander niet accepteert en er is dan geen andere hond die 'aaaach' zegt! Want corrigeren is duidelijke taal!
Belonen moet je doen op het juiste moment, als de hond in de juiste status is. Met de hele dag snoepjes in de hond stoppen op de verkeerde momenten maakt niet dat de hond gaat luisteren, het leert hem alleen dat hij wat krijgt als hij dat gedrag vertoont.

of je nu wel of niet de hond met een wolf vergelijkt, je kunt niet om het gedrag van een groep stabiele honden heen.
En daarin wordt niet de hele dag gevochten om een plek in de groep, of om van plek te wisselen. Als alle regels en rangen duidelijk zijn, is dat niet nodig. Wel wordt er gedrag dat niet geaccepteerd wordt gecorrigeert.
En soms is er affectie, contactliggen of verzorging, maar er is geen hond die, als de anderen netjes volgen, een extra brokje aan de rest geeft of ze een likje gaat geven....Ze willen er alleen maar bij horen.
Overigens is er in een onstabiele groep, waar geen duidelijke leiding is, veel onrust. Omdat er honden zijn die onzeker worden en 'dominante' honden de leiderstaak op zich (moeten) nemen. Omdat een groep zonder duidelijke regels en wederzijds respect en (geaccepteerde)taakverdeling nu eenmaal niet kan functioneren.