Verlatingsangst?

Er zijn vaak honden die weg moeten vanwege 'verlatingsangst'.
Het woord alleen al geeft me een naar gevoel. Er zijn inderdaad therapeuten die de verschijnselen van janken, slopen en alle bijkomende symptomen associëren met verlatingsangst. Er zijn er die dan een hoop geld vragen voor langdurige weinig uithalende therapieën.
Het ís tenslotte handig als je iets een naam kunt geven, er een therapie voor is en je het als excuus te gebruiken, als het maar niet aan de baas ligt.

Wat is dan verlatingsangst?

Echte verlatingsangst komt niet veel voor. Het is een vermenselijking van een idee dat de hond niet alleen kan zijn en bang is dat het baasje weg gaat, dus bang wordt bij het idee alleen al en daarom een hoop herrie maakt als je weg bent. Omdat hij bang is alleen en het niet leuk vindt dat de baas weg is.
Dat laatste is zeker waar, een hond vindt het ook niet leuk als de baas zonder hem weg gaat. Maar de echte verlatingsangst komt misschien voor bij honden die als pup verwaarloost zijn. Die ergens alleen, zonder moeder en zonder verzorging gezeten hebben... Bij de meeste gevallen ligt het anders.

Als 'verlatingsangst' ontstaat als de hond/pup het eerst wel goed deed, wat is het dan wel?

Als echte verlatingsangst dan zo zeldzaam is, wat is het in al die andere gevallen dan wel dat de hond niet alleen kan zijn?
Het voorkomen van verlatingsangst bij pups, kan al bij de fokker voorkomen worden, door de pups af en toe even alleen apart in een bench te zetten. Bij de nieuwe eigenaar moet de pup het ook stellen zonder broertjes en zusjes. Maak er vooral geen probleem van door een heel ritueel af te werken voor je weg gaat. Zorg dat de pup rustig is, in de bench, bijvoorbeeld met een pens staafje. Pas als de pup rustig is en ontspannen gaat liggen, doe je de deur half dicht en loopt weg. Dit bouw je op, als de pup ontspannen gaat liggen, kan de deur dicht doen en dan ga je pas weg. Even naar buiten en als de pup nog rustig is weer naar binnen. Je kan eventueel oefenen met een babyfoon die je mee neemt, zodat je buiten hoort of het goed gaat. Of gebruik een webcam die opneemt, zodat je kunt kijken hoe het gegaan is als je wat langer bent weg geweest. Met geduld en kalmte is het alleen blijven zo aangeleerd.
Verder is het in de meeste gevallen 'gewoon' een rangen probleem. We hebben al heel wat van dit soort probleemgevallen gezien en wanneer we dan in gesprek gaan met de mensen, blijken er verschillende zaken waaruit al blijkt dat het probleem bij de baas ligt. Deze behandelt de hond niet als hond en is niet baas genoeg. Dan kan de hond niet anders dan de baas steeds uitdagen om te kijken of deze nog wel geschikt is als leider (gedragsproblemen, gezagsondermijnend gedrag vertonen), of in uiterste geval de leiding over nemen. Van een baas die geen goede leider is kan hij ook onzeker worden. Degene die alles bepaald, wie, waar, wanneer en wat, is de baas. Als de hond dus de baas blijkt te zijn, zal hij bepalen wanneer de baas weg mag, dat deze terug moet komen als hij dat wil, dat doet hij door te janken. Frustratie over het feit dat de baas niet naar hem luistert, kan hij gaan uiten in slopen.
Pas vergeleek ik het nog met het programma 'the super nanny'. Waar een vrouw gezinnen helpt waar kinderen gedragsproblemen hebben. Ook dat ligt aan de ouders. Meestal is het onwetendheid! Door consequent op te treden, worden de bengeltjes engeltjes.
Wat het meest naar voren komt is duidelijkheid en consequent zijn.
Bij kinderen die erg snel hebben geleerd hoe ze hun moeder kunnen manipuleren en hun zin kunnen krijgen, waar vader en moeder niet op één lijn zitten en elkaar afvallen waar de kinderen bij zijn, duurt het vaak wat langer voor ze door hebben dat hun gedrein niet meer werkt. Maar uiteindelijk worden het allemaal brave kinderen...
Het consequent op de straf (of afkoel-) plek zetten bij verkeerd gedrag werkt goed.
Dit noemt men opvoeden!
Waarom is het voor de hond dan ineens zielig als hij op zijn eigen plek moet als hij zich misdraagt?
De hond moet je ook duidelijkheid geven en consequent zijn. Niet op de bank, is niet; niet op de bank met vieze poten, maar soms mag het wel, want het is zo gezellig.
En op de plaats is op de plaats. Dus net zoals het kind niet wil blijven zitten en je die steeds terug moet zetten zonder iets te zeggen, zo moet dat met de hond dus ook!
En de hoogste in rang heeft het laatste woord, dus als een lagere ( kind of een lagere volwassenen) de hogere gaat corrigeren of over rulen raakt de hond in de war! Net zoals een kind het ook niet meer weet als mama dit zegt en papa dat. In een gezin moet dus iedereen op de hoogte zijn van de regels die gelden voor de hond en er zich ook aan houden!
Het is dus van belang, dat wanneer je een hond hebt met 'verlatingsangst' verschijnselen, even bij jezelf te raden gaat of je de gedragsregels wel goed hanteert. Er zijn nu eenmaal honden die graag nog wat consequenter willen zijn in hun gedrag en waar je als baas nóg consequenter moet zijn om de hond te handhaven. Bij sommige honden moet je nu eenmaal 100% consequent zijn!
Ben je het maar 99,99%, dan krijg je al problemen.

Ditzelfde geld voor (zindelijke) honden die hun behoefte in huis doen. Van het 'vlaggen' (geur afzetten met urine) is bij de meeste mensen wel bekend. Maar het deponeren van een geurige hoop, vooral wanneer de hond net uit is geweest, is ook zeker een vorm van dominantie en kan opgelost worden door de hond een tijd totaal! te negeren en dan ook als hond te behandelen. Zelfs geen afstraffing na het gegeven kadootje, zet de hond als het kan in de tuin of in een andere kamer en ruim de hoop op, zet je eigen geur er overheen (schoonmaakmiddel, er zelf over urineren of een hoop doen is nu eenmaal niet zo'n goed idee in je eigen huis... ). Zo levert het hem niets op, hij moet uit het zicht en kan niet 'genieten' van het feit dat u zijn rommel opruimt. Een hond kan niet redeneren, maar soms moet je voor uitleg iets 'vermenselijken' . De hond leert door ervaring. En negatieve aandacht is ook aandacht! Als u op hem moppert en in zijn gezichtsveld zijn hoop opruimt, dan heeft hij dat wel even mooi voorelkaar!

Naast de 'hondse behandeling' heeft een hond ook voldoende beweging nodig!
Of het nu gaat om een kleine of grote hond. Ongeacht het ras, ze moeten allemaal hun energie kwijt kunnen (dus ook de chihuahua moet lopen!!!) en er zijn nu eenmaal honden (neem de werkhonden) die heel veel energie hebben. Houd hier rekening mee bij uw keuze en laat een energieke hond zoals b.v. een husky of herder, niet hele dagen alleen in huis zitten! Deze zal ook gefrustreerd en gestrest raken omdat hij zijn energie niet kwijt kan! Dit kan ook leiden tot sloopgedrag en janken.
Een combinatie van een hondse behandeling en voldoende beweging kan een hoop problemen voorkomen en/of oplossen.

Een gevaarlijk stukje gemis

De laatste tijden lees je niet anders dan over 'positief trainen'.
Domineren en corrigeren is uit den boze. Je mag alleen nog maar belonen met veel hondenkoekjes en worst en fout gedrag negeren.
De mensen zijn ingeprent dat een hond corrigeren 'mishandeling' is en je moet de hond vooral veel vrijheid geven, maar mag hem niet 'onderdrukken' door dominant over de hond te zijn, want daar zou de hond gestrest van worden.
Steeds weer verbaast het ons wat veel hondenscholen aan de cursisten leren. En wat ze niet leren!
Dit kan tot gevaarlijke situaties leiden en is in mijn ogen ook de oorzaak dat er meer bijtincidenten zijn, zelfs al bij jonge pups. Doordat de schade daarvan niet groot is, wordt dit niet gemeld, maar is wel een rede waarom men vaak onze hulp inroept. Zo hoorde wij van iemand die al vanaf puppytraining bij een MG hondenschool was. de hond begon op een gegeven moment naar de kinderen te happen en toen de moeder er op de hondenschool naar vroeg, kreeg ze steeds als antwoord "ach, dat gaat wel over, gewoon negeren".... Negeren? Tot wanneer? Tot de hond denkt dat hij alles kan maken en de kinderen eens goed bijt??
En dan? Moeten ze dan de hond in laten slapen 'omdat hij niet spoort'?
Dit verhaal is wel wat wij vaak horen. Als wij er dan bij gevraagd worden en we de situatie even analyseren, dan is het altijd het stukje discipline dat ontbreekt!
Veel Gedragstherapeuten en trainers weten niet meer hoe je met een agressieve hond om moet gaan. Laat staan hoe je het kunt VOORKOMEN.
Een onzekere agressieve hond van een groot en sterk ras, denkt men te kunnen trainen met stukjes kaas! Wat heeft de mens er aan, als de hond al iemand flink gebeten heeft, door gebrek aan leiding, als een gedragstherapeut de hond in kwestie alleen maar 'truckjes' als zit-klik-stukje kaas, een rondje lopen-zit-klik-stukje kaas door de eigenaar laat doen en zodra de hond gromt, een stap achteruit zet omdat ze bang is. Als je dit soort 'gevallen' dan niet aan durft of kan, begin er dan niet aan! Beperk je dan tot de gemiddelde hond waarbij het gevaar tot het minimum beperkt blijft. Al ben ik ervan overtuigt dat geen één hond baat heeft bij een leven zonder discipline en grenzen.

Als wij dan deze 'gevallen' onder handen krijgen en een hond uit protest gaat stuiteren aan de riem of je probeert zijn pogingen tot bijten op te vangen, of zijn agressie naar andere honden corrigeert, dan krijg je vaak commentaar van omstanders dat dit niet de manier is... Dat je de hond 'op hangt' en dat is zielig...

En je mag niet aan de riem trekken, dat is 'zielig', je mag de hond niet corrigeren, dat is 'zielig', maar dat die hond zijn mensen bijt (dus corrigeert!) is niet zielig? Of dat die hond andere honden aan valt? Want als je het probleem niet aan pakt, is de kans groot dat de hond een andere hond doodbijt en dat is niet 'zielig'? Dan is het ineens een agressieve hond waar je wat aan moet doen, want dan ligt het ineens wel aan de eigenaar!
Maar als je met probleemhonden werkt en je eigen honden wel onder discipline opvoed, omdat je nu eenmaal in een roedel honden geen problemen wilt en kunt hebben, dan ben je ineens asociaal en idioot en wat je al niet naar je hoofd krijgt.
Terwijl, als ze bij de hondenscholen gewoon hun werk goed zouden doen, dat stukje discipline, weer toevoegen aan hun trainingen, en meer zouden uitleggen over honden gedrag en de psychologie van de hond, de mensen beter zouden begrijpen wat een hond is en 'hoe hij werkt'.
Want de meeste problemen die wij in behandeling krijgen, zijn een gevolg van dat levensgevaarlijke gemis bij de meeste hondenscholen! Een hond die geen grenzen krijgt, kan daar ook heel onzeker van worden en als gevolg een angstbijter worden.
Want dat is een probleem wat het meest voor komt. Er zijn honden die gewoon uit dominantie, wat niet in banen is geleid, gaan bijten. Maar er zijn veel meer honden die uit onzekerheid door gebrek aan discipline en grenzen en regels en door te veel als een 'watje' te zijn opgevoed niet meer weten waar ze aan toe zijn en denken de baas te moeten zijn, maar dat helemaal niet kunnen. En daardoor te pas en te onpas gaan bijten!

Een hond is een dier en geen mens. Honden worden als kind beschouwd, maar terwijl men kinderen wel sociale vaardigheden bij brengt en grenzen en regels opstelt. En dit wel heel normaal schijnt te zijn, wordt de hond maar zo'n beetje aan zijn lot over gelaten. Moet het zelf maar uitzoeken en denkt men dat het wel vanzelf gaat. Deze fase heeft men bij de opvoeding van kinderen ook doorgemaakt en daar is men wel op terug gekomen. Men kwam er achter dat kinderen weldegelijk begeleiding bij hun opgroeien nodig hebben. Wanneer zou men er achter komen dat dit voor de hond ook geldt? Dat de hond NIET van gedachten is veranderd!

Uiteraard is elke hond anders en kan de manier van training variëren. Wij werken ook met beloning. Er moet wel balans zijn, in mijn opinie is alleen belonen niet goed, maar alleen corrigeren ook niet. En elke hond, baas en situatie is anders en daar wordt de training op aangepast.
Je ziet echter zoveel mensen die helemaal doorgeslagen zijn naar alleen alles zo veel mogelijk belonen en afleiden met lekkers, dat er enerzijds ook veel bereikt wordt dat een gedrag, wat je dacht af te leiden, juist beloont wordt. Zoals een hond waar we bij gehaald zijn, omdat de hond mensen naar de keel vloog. Tijdens een verblijf elders is er een poging gedaan het agressieve gedrag naar andere honden en mensen af te leren door af te leiden met lekkers. Dat werd gedaan terwijl de hond heel gefocust was op de passant. En heeft het gedrag dus alleen versterkt.
We krijgen heel vaak mensen op de training, die al ergens anders zijn geweest en de hond heel goed getraind is. Alleen, een bepaald probleemgedrag is niets mee gedaan. Men wordt geweigerd bij hondenscholen wanneer de hond een probleemgedrag heeft.
Naast training, is ook opvoeding immers van belang! Een kind gaat naar school om te leren, maar zal zich daarnaast ook moeten verantwoorden voor gedrag wat niet accepttabel is. Dat is het verschil tussen training en opvoeding. Als je beide op de hond aangepaste, training en opvoeding geeft, met aangeven wat niet en wat wel gewenst gedrag is, dus sturing geven! Dan heb je volgens mij veel meer bereikt.

Rassen en kruisingen.

Als je op zoek gaat naar een hond die bij je past, is het verstandig te kijken naar een ras wat bij je past. En vooral ook of het energie niveau van de hond bij jou past. Een hond met een hoge energie, is actief en daarmee moet je veel ondernemen. Een hond met een gemiddelde energie, heeft wel beweging nodig, maar kan ook rustig zijn. Deze is beter voor in een gezin.
Als je dan weet wat voor energie de hond moet hebben voor jou situatie, moet je ook gaan kijken welk ras er bij jou zou passen. Niet alleen wat een mooie hond is, maar of je in de behoefte kunt voorzien waar die hond voor geboren is. Een bordercollie b.v. is dan niet de ideale hond voor een druk gezin met kleine kinderen. Op het internet is wel over elk ras informatie te vinden en wat dat specifieke ras voor behoeftes heeft en daarmee kun je kijken of een ras wel bij je past.
Daarnaast wordt vaak vergeten dat kruisingen ook die eigenschappen hebben.
Als voorbeeld: Een kruising herder x Amerikaanse Buldog, heeft dus de ras eigenschappen van die twee honden.
Nu is het dan weer afhankelijk hoeveel er daarvan vertegenwoordigt wordt in die kruising en van welke kant de eigenschappen overheersen. Maar als je de eigenschappen van de herder en de Am. Buldog gaat vergelijken, dan kun je begrijpen dat het niet zo gek is dat zo’n kruising onzeker wordt en in een identiteitscrises terecht kan komen.  De herder is een harde werker en wil niets liever dan voor de baas werken. De buldog is een vechthond, die doorgaans niet zo goed met andere honden op kan schieten en die wat trager is in zijn doen en laten. Kun je een herder leren direct op een commando te gaan zitten, de buldog lijkt er altijd even over na te moeten denken.
Dit kan dus tot innerlijke conflicten lijden waardoor de hond onzeker en verward wordt van zichzelf en daardoor ongewenst gedrag gaat vertonen. Sommige kruisingen kunnen innerlijk heel erg schommelen tussen de twee (of meerdere) rassen die ze in zich hebben.
Het is dus van belang dat wanneer je kiest voor een kruising, je kijkt naar welke rassen er in zitten en welke ras eigenschappen die hebben. Een hond is in de eerste plaats het dier ‘hond’, maar het is echt van belang je te verdiepen in de eigenschappen die een ras hun specifieke karakter geven. Dat kan dan heel veel gedrag van je hond verklaren. Als een hond niet weet of die op een moment als herder of als Amerikaanse buldog moet reageren, kan hij levensgevaarlijk worden! Rassen die qua eigenschappen recht tegenover elkaar staan, moet je niet bewust kruisen. Daarvan kun je wel 90 % uitgaan dat het in conflict komt met zichzelf. Een ongelukje zit in een klein hoekje, maar dat is de verantwoording van de eigenaar. Als je de hond laat castreren/steriliseren dan voorkom je ‘ongelukjes’. Veel honden op boerderijen worden niet ‘geholpen’ en zwerven maar wat rond. En komen op een dag met een buik vol pups thuis. ‘Vader onbekend’. Soms zijn dit ideale hondjes, sterker en gezonder dan rassen met stamboom. Maar vaak ook groeien die op in een schuur, zonder inprenting van huiselijke en/of stadse geluiden en de aanraking en geuren en geluiden van de mens.
Dit opgeteld bij ras eigenschappen die deels onbekend zijn en de te beschermde opvoeding die pups tegenwoordig veel krijgen, zijn goede ingrediënten voor een onzekere, angstige en agressieve hond.

Ook de kruisingen met wolven zijn in conflict met  zichzelf. Wij mensen moesten zo nodig een tamme wolf en omdat je geen wolf als huisdier mag houden, wordt deze gekruist met o.a. de herder. Maar een hond kan geen wolf zijn en een wolf kan geen hond zijn. Deze honden slopen je huis en tuin.
De wolf moet ‘s morgens eerst kilometers lopen, die moet trekken. Die moet jagen op zijn eten, dan is hij gelukkig. Een wolf heeft ook geen baas die zijn maatje wil zijn, maar een roedelleider en leeft in een roedel waarbij ieder een taak heeft. De wolf kun je niet opvoeden zoals ‘wij’, mensen, een hond opvoeden. Die leven veel dichter bij de natuur. Een wolf en een hond kruising, is dus eigenlijk dierenmishandeling! Velen schaffen zo’n hybriden wolf aan en komen al snel tot de conclusie dat ze de verkeerde keuze hebben gemaakt. En dan moet de hond/wolf weer herplaatst of erger, naar het asiel, waar deze dan weer doodongelukkig wordt.
Dit soort hybriden worden aangeboden als hond, maar zijn niet geschikt voor mensen die niet heel dicht bij de natuur staan en geen hoge kennis van gedrag hebben. Het is dan ook heen hond! Maar een hybride wolf! En zo moet deze dan ook behandeld worden.

En zo zijn er vele kruisingen waarbij je jezelf ook even af moet vragen of die mix wel geschikt is voor jou is!

Trainingsmethodes

Er zijn in de loop der tijd heel wat manieren bedacht om de hond tot een handelbare en gehoorzame huishond te maken. Eerst werd de hond gewoon als hond behandeld. Maar naarmate de mens de hond meer en meer als gezinslid ging zien en de hond daarbij ook als 'mens' behandeld werd en mensen hun gevoelens jegens honden veranderden, voelde men zich verplicht te gaan zoeken naar vriendelijke methodes. Door studies naar hondengedrag, zijn denkwijzen en methodes aangepast. Eerst werd er gewoon gekeken hoe honden met elkaar omgingen. En daar werd de training op gebaseerd. De honden leven in roedels en hebben een leider en er gelden regels in de roedel. Zo simpel was het (en is het). Maar de mens begon de hond meer en meer te zien als hun kind en dus was het zielig als je een hond corrigeert.
Ik heb dit overigens nooit begrepen, men past op kinderen toch ook discipline toe? En zitten er consequenties aan ongewenst gedrag? Men houd het jonge kind toch ook aan de hand op een drukke weg, waarom moet de hond daar dan loslopen? Zwalkend over de weg, voor fietsers en auto's langs met gevaar voor eigen en andermans leven? En als het kind iets doet wat niet mag, volgen er ook consequenties. 
Wij zien in de praktijk zoveel probleem gevallen. Honden waarover trainers en gedragstherapeuten zeggen dat ze er niets mee kunnen, dat de hond 'geflipt' is en ze maar moeten herplaatsen of in laten slapen. Wij merken dat juist de honden die geen leiding krijgen, dus geen grenzen en regels en discipline juist erg onzeker zijn. (op onze website www.cazanshondencentrum.nl wordt het woord discipline en correctie uitgelegd)  Vaak komen wij honden tegen die daardoor dominant-onzeker-agressief zijn. De hond blijkt dus in de tegenwoordige denkwijze wel te mogen corrigeren, met de tanden (en dat doet zeer!), en mag wel aan de riem trekken en de baas domineren (bespringen, duwen, bed en bank claimen), terwijl de baas dit absoluut niet zou mogen?

Er zijn al heel wat boeken verschenen over hondengedrag.
Maar in de loop der tijd zijn denkwijzen en trainingsmethodes door elkaar gaan lopen.
De 'nieuwe lichting' vindt de oude denkwijze van leiderschap, domineren en corrigeren 'ouderwets' en niet meer van deze tijd. Terwijl de hond niet mee is gegaan in deze denkwijze.
Helaas zijn er mensen die niet verder kijken en puur aan nemen dat wat er over gezegd en geschreven is, de waarheid is en gaan mee in het 'positieve trainen' met puur positieve bekrachtiging, dus beloning. Men denkt fout gedrag af te kunnen leren door te negeren en richt zich alleen op het goede gedrag.
In deze tijd van 'het moderne denken', zoals ik het noem, weten mensen niets meer van honden gedrag, waarom een hond een bepaald gedrag vertoont en hoe je het oplost. Dit wordt gewoonweg niet meer aangeleerd bij vele hondenscholen (uiteraard zijn hier gelukkig nog uitzonderingen in). De misvatting dat je een hond niet mag domineren omdat je hem zou 'onderdrukken' heeft alleen maar veel ongelukkige honden en hondenbazen opgeleverd. Grote en kleine honden/pups worden angstvallig uit elkaar gehouden, omdat men denkt dat de kleine hond zo fragiel is dat de grote hem kan breken, of men denkt dat de grote hond altijd wild en agressief is naar kleine honden.
Het hele natuurlijke evenwicht in de kijk op honden is weg. Het gedrag wat niet opgelost kan worden met een clickertraing of andere vorm van 'positief trainen' wordt aan de kant gezet, van de hondenschool afgestuurd. Een hond die niet sociaal is naar andere honden, wordt niet geleerd hoe hij zich dan wel moet gedragen, maar weg gestuurd omdat de trainers er geen raad mee weten.

Wanneer dit soort trainers nu eens de moeite zouden nemen om, i.p.v. klakkeloos alle nieuwe ideeën aan te nemen als 'zo is het', want het is onderzocht en wordt gepredikt door bekende gedragstherapeuten...een poosje een stabiele roedel te bestuderen en te observeren, zouden vele van hen tot ander inzicht komen. Daar ben ik van overtuigt!

En als wij dan een hond trainen die agressie vertoont naar mensen en honden en er wordt een correctie gegeven aan de hond omdat deze een hond wil bijten, krijg je dus van die opmerkingen van voorbijgangers met de vraag 'is dat de manier?'
Waarschijnlijk heeft deze persoon het idee van afleiden met wat lekkers, ik ben dan eigenlijk wel eens nieuwsgierig naar hoe die persoon het aan zou willen pakken? Zeker bij een hondje dat zich blind focust op een hond en zich in geen enkel geval - dus ook niet in ontspannen toestand!- intersseert voor snacks in welke vorm dan ook. En op geen andere manier uit die focus is te halen.
En die lange haal (ruk) aan de lijn... sja, als de hond op dat moment aan een 10 meter dunne lijn loopt om te leren los volgen, moet je even een langere haal aan de lijn geven voor de correctie aan komt... dus komt het minder heftig aan als dat het lijkt.
Jammer dat men zo kortzichtig is en zeker als iemand, zonder achtergronden van de hond te weten of redenen waarom er op een manier gehandeld wordt, meteen zijn oordeel klaar heeft omdat er ooit gehoort is dat correctie/trekken aan de riem niet goed zou zijn.
De beloning van dat hondje is overigens de trots die de baasjes uitstralen als de hond het goed doet!

Er worden onderzoeken gedaan om bepaalde denkwijze te bewijzen. Dit is volgens mij niet de manier van onderzoeken. Als men eens verder zou kijken naar bepaalde laatste onderzoeken naar honden gedrag en eens zou kijken naar hoe die onderzoeken zijn gedaan en door wie (b.v. studenten die niets van honden af weten en een proef doen, opschrijven wat zij denken te zien en er een naam aan geven en er geen vergelijkend onderzoek wordt gedaan)! Dan lijken die onderzoeken ineens niet zo betrouwbaar meer! Als ik wil bewijzen dat bier niet schuimt en ik weet dat je het schuim door het eten van een vette hap kan laten verdwijnen, kan ik aantonen dat bier niet schuimt.  Misschien een raar voorbeeld, maar ik neem aan dat een ieder snapt wat ik ermee wil zeggen.
Ik denk ook dat de invloed van mensen die hun hond als kind zien en behandelen en alles 'zielig' vinden, invloed heeft gehad op het zogenaamde positief trainen. Als je maar hard genoeg roept dat corrigeren mishandeling is, dan komt iedereen naar de hondenschool die positief traint... en waar geen correctiemiddelen worden gebruikt.
En dan roept een ieder die zelf achter zijn trekkende hond aan loopt die ook gromt en blaft, dat jou blaffende hond agressief is en als je de hond corrigeert, is dat zielig en mishandeling, terwijl ze zelf geen idee hebben hoe je zoiets zou moeten oplossen.
In de praktijk blijkt wel dat honden nog steeds hongeren naar leiding en dat wanneer je die niet geeft, de hond die taak over neemt en als hij die niet aan kan, heel erg onzeker wordt en 'ongewenst gedrag' gaat vertonen. Een hond wordt er doodongelukkig van als hij niet weet wat zijn baas nu van hem wil!

Dus of de hond nu zo blij is met die 'nieuwe denkwijze'??
Ik denk van niet!

Hondenkleding

Er verschijnen weer overal berichten dat kleine hondjes met kouder weer een jasje aan moeten.
Nu wordt dit door velen verkeerd opgevat en zie je met temperaturen van 10 graden boven nul honden als jack Russels en boomers e.d. met jasjes aan. kleine hondjes hoeven niet per definitie kledij aan. Het gaat ook niet om de grootte van de hond, dat deze het daardoor eerder koud zou hebben. Veel (z.g.n. juffershondjes ) bibberen altijd. Van spanning, opwinding of ingehouden frustratie. Het bibberen van een hond duidt dus niet altijd op het koud hebben!
Een hond gaat mee met de seizoenen. Wanneer het kouder wordt, maakt de hond een dikkere vacht aan. Honden die altijd buiten in een kennel verblijven, hebben een dikkere vacht dan honden die altijd binnen zitten. Het is dus van belang dat je gewoon veel met de hond naar buiten gaat. Zo went hij aan de kou en kan zijn vacht zich aanpassen. Er zijn uitzonderingen, zoals b.v. de naakthondjes, die vanzelfsprekend wel een jasje nodig hebben als het kouder wordt.
Ook honden zonder ondervacht; Korthaar of Gladhaar, honden met deze vachtsoort hebben korte dekharen en nagenoeg geen ondervacht. Doordat de onderwol afwezig is kan het voorkomen dat er bij dit soort honden tijdens de ruiperiode kale plekken ontstaan. Deze bevinden zich dan bijvoorbeeld in de hals of de borststreek. Maar als de kou is ingetreden, is de vacht doorgaans ook goed door de rui heen en ook kort haar kan voldoende isoleren!

Toch wil het niet zeggen dat honden met deze vacht het altijd koud hebben! Wanneer je een hond al vroeg gaat wennen aan jasjes etc. , geef je de hond niet de kans aan kou te wennen en aan te passen. Ga er dus niet vanuit dat, omdat jij denkt dat het te koud is, de hond een jas aan moet. In extreme weersomstandigheden, b.v. bij regen, hagel of sneeuw in combinatie met koude wind, kan het soms noodzakelijk zijn de hond een dekje aan te geven. Maar je zult merken dat wanneer je de hond niet zo snel iets aan geeft, deze ook geen tekenen van kou vertoont.
Een hond, die van zichzelf al een dikke jas aan heeft, is echt niet blij met die extra jas die vaak ook nog belemmerend strak zit! En kleine hondjes hebben het niet per definitie kouder dan grote honden. Er zijn grotere rassen met eenzelfde vacht als de kleine rassen, maar die niet zo snel een kledingstuk aan krijgen als de kleintjes.
Het stimuleren van het dragen van jasjes (hondenkleding) komt voornamelijk vanuit de commerciële hondenhoek! Kijk dus eerst of het wel noodzakelijk is voor jou hond voor je deze iets aan trekt. Hoe schattig of stoer je het ook kan vinden, je hond is niet altijd blij met kleding!

Clickertraining

Clickertraining

Gehoorzaamheid of aangeleerd gedrag?

Ik ben er nog steeds van overtuigt dat de clickertraining een hond niet gehoorzaam maakt. Het klikken en belonen voor een gedrag, b.v. Het (niet) pikken van eten, leert de hond niet dat hij niet aan het eten mag komen! Hij leert alleen maar, dat als hij de andere kant op kijkt, al duurt dat lang, hij uiteindelijk iets lekkers krijgt. Dan kan hij altijd nog dat eten pikken.
Want respect voor jou eten, heeft hij er niet mee geleerd. Je conditioneert een gedrag! Je leert de hond daarbij niet de grenzen, dus wat hij niet mag. Het is dan ook beter om EERST aan de basis te gaan werken. EERST werken aan (wederzijds) respect en vertrouwen, zodat de hond van je eten af blijft omdat hij respect heeft voor jou en dus alles wat van jou is!
Je zult merken dat je met deze basis een gehoorzame hond krijgt die voor jou gaat zitten uit respect voor jou. Als de hond graag voor je werkt, doet hij dat vanzelfsprekend voor je.
Als die basis er is, kun je met de clickertraining gedrag nog beter conditioneren of nog meer/beter 'truckjes' leren. Maar ook dan is het niet de bedoeling om eindeloos door te belonen met lekkers! Je moet dit al heel snel afbouwen en dan moet jijzelf, je trots, je liefde, de beloning zijn!
En een positieve bekrachtiger hoeft niet altijd lekkers te zijn! Voor een hond die zich niet voor koek interesseert, zal deze beloning niet werken. Je moet dus kijken wat bij jou hond het beste werkt. Misschien is dat een speeltje, of heeft hij liever een aai.
De pup van 6 maanden, Jiske, die al 3 maanden bij ons verblijft, doet alles automatisch. Ze is van dag 1 af op gevoed met onze methode. Ze gaat automatisch achter me naar binnen en buiten en komt als ik haar roep en ze wacht/blijft op een handgebaar. Niet omdat we daar intensief op hebben getraind, maar omdat dit al in de hond zit en wanneer de hond/pup je als baas/leider ziet, deze ook vanzelfsprekend het respect geeft en doet wat je vraagt.
Zij heeft vanaf dag 1 de regels geleerd en grenzen gekregen. Zo mocht ze niet op mijn schoen bijten, 1 poging en ze kreeg een kleine correctie (aanraking) om haar aan te geven dat ze daar niet aan mag komen. Het bijten op onze spullen was na 2 keer corrigeren over!
Had je dit met een clicker methode af gaan leren, dan had je dus eindeloos moeten afwachten wanneer ze klaar zou zijn met het bijten op een schoen, ze op een afstandje gaat zitten en dan clik & belonen moeten toepassen, maar dan heeft ze niet geleerd dat ze niet op die schoen mag bijten. Alleen dat als ze op een afstandje gaat zitten en niet naar de schoen kijkt, ze dan wat lekkers krijgt. Dat is voor de hond niet duidelijk en zal hij de connectie ook niet leggen.
Bovendien werkt bij haar het belonen met hondensnoepjes niet. Ze vindt ze lekker, dat wel. Daarom springt ze na 1 snoepje ook de hele tijd op naar je hand om te kijken of ze niet meer kan krijgen. Ik heb ook niet het idee dat ze iets lekkers, als beloning ziet. Als ik haar even aanhaal, blijft ze wel netjes zitten en dit ziet ze volgens mij wel als beloning (bevestiging dat ze het goed doet).

Ik denk daarom dan ook dat clicker training niet geschikt is als gehoorzaamheids training.
Ook denk ik niet dat wanneer de clicker methode gebruikt wordt als gehoorzaamheids training, de hond zal blijven luisteren. Omdat de basis niet is gelegd. Zo komt het dat een hond op een dag de snoepjes niet meer lekker vindt en jij een nog lekkerder snoepje neemt, of worst of kaas. Aan het eind van het liedje heb je dan een dikke hond die nog steeds niet luistert.
Er zal best een aantal honden zijn waarbij het lijkt of de clickertraining wel werkt als gehoorzaamheid. Maar dan heb je vaak te maken met gemiddelde honden die verder niet snel problemen krijgen en er niet zo mee zitten dat ze (te) weinig leiding krijgen.
Een hond die b.v. agressief gedrag vertoond naar andere honden, kun je niet trainen met de clicker, daar moet je eerst die basis leggen en leren hoe hij wel met andere honden om moet gaan, dan kun je uiteindelijk, dus als hij het al goed doet! dit gedrag gaan conditioneren met clicker en beloning.

Ik denk wel dat de clicker methode een goede methode kan zijn bij het conditioneren van gedrag dat al aangeleerd is, of om specifieke dingen aan te leren. Maar dan wel op de juiste manier! Zoals de clickermethode oorspronkelijk bedoelt is! Dus 1 á 2 keer belonen met voedsel, dan moet de hond het voor de baas doen. Dat is dan ook het verschil tussen opvoeding en trainen.
En die twee kunnen na een poosje best wel door elkaar lopen. Je moet ook bezig blijven met opvoeding/discipline. Beide op de juiste manier en met de juiste timing.


 

Wanneer toon je wel of geen affectie?

Geef affectie pas als het verdient is.
Honden zijn dieren van affectie en aanraking betekend veel voor hen, zowel in de natuurlijke omgeving als wanneer ze bij mensen wonen. Maar affectie die niet verdiend is, kan nadelig zijn voor een hond.

Wanneer is dan de juiste tijd?:

• Wanneer een hond zijn beweging heeft gehad en heeft gegeten.
• Nadat hij zijn ongewenste gedrag heeft verbeterd naar het gedrag wat je van hem vroeg.
• Na dat hij op de juiste wijze heeft gereageerd op een commando of regel.

Als je hond je bespringt, om je hem te laten aaien, ga je daar waarschijnlijk automatisch op in. Dit geeft de hond het gevoel dat hij de leiding heeft. Geef daarom je affectie alleen als de hond kalm en onderdanig is. Laat je hond zitten en geef hem affectie op jou voorwaarden. Je onderhoud dan correct kalme onderdanig gedrag en je hond zal zich snel realiseren dat er maar één gedrag is waarmee hij krijgt wat hij wil, inclusief affectie.


Honden hebben het nodig te weten dat hun leider duidelijke regels, grenzen en beperkingen instelt,
zowel binnen als buitenshuis. Jij beslist waar je naar toe gaat tijdens de wandeling, in welk tempo, wanneer je rust, wanneer en waar de hond zijn behoefte mag doen, wanneer hij mag jagen, wanneer hij mag graven of om mag rollen. Wees altijd consequent met je regels. Boosheid, agressie of mishandelend gedrag naar je hond geeft je geen recht op leiderschap! In feite is een boze, gefrustreerde of agressieve leider niet in controle en zal nooit de hond zijn vertrouwen winnen.
Je drukke of on-gebalanceerde energie zal je hond afschrikken of verwarren, of hij zal je simpelweg negeren. Kalme assertieve energie, de bekwaamheid te kunnen laten zien dat je een ware leider bent, meevoelend, maar zwijgend in controle, en dagelijks, doortastend leiderschap uitdragen versterkt de regels en maakt het leiden makkelijker en verdien je de ware liefde en respect die je zo graag van je hond wilt.

Versterk verkeerd gedrag niet.

Om in de behoefte van je hond te voorzien, is het nodig om je hond beweging, discipline en affectie (in die volgorde)
Veel mensen verwennen hun hond met alleen maar affectie, affectie en affectie. In de hondenwereld is alleen affectie krijgen erg verwarrend en verstoord hun natuurlijke balans. En affectie dat wordt gegeven op het verkeerde moment zal uiteindelijk het verkeerde gedrag versterken.

Wanneer is het de verkeerde tijd om affectie te tonen?
Als de hond angstig is, onzeker, opdringerig, dominant, agressief, zeuren, bedelen, blaffen of een regel overtreed of het huishouden verstoord.
Elke keer als je affectie toont, versterk je de oorzaak van het gedrag.
Regels, grenzen en beperkingen zijn hetgene wat het verkeerde gedrag van de hond laat stoppen, niet affectie.
Affectie is de pot goud aan het einde van de regenboog voor het gedrag van een goed lid van het roedel.
Geef je hond niet te veel affectie meteen als je wakker wordt of thuis komt van je werk. Doe je dat wel, dan versterk je zijn enthousiaste drukke energie. Bewaar je affectie voor na de beweging (wandeling) en het voeren, wanneer je hond in een kalme onderdanige status is.