Schattig of gevaarlijk?

We zien ze vaak voorbij komen, die 'schattige' filmpjes op Facebook.
Van honden en kinderen. Zoals bijvoorbeeld dit filmpje:




Als je een beetje kennis hebt van gedrag, zie ik in dit filmpje meer 'o nee', momenten dan 'ach wat lief' momenten. Hoog tolerante honden, honden die geen respect hebben voor de 'pup' (kind), kinderen die niet geleerd worden hoe ze met honden om moeten gaan en honden die niet geleerd wordt respect te hebben voor de kinderen. Ik zie honden die kinderen verzorgen en behandelen als 'pups'... dat is even leuk, tot dat de 'pup' niet doet wat de hond wil en gecorrigeerd wordt... en dan is het de schuld van de hond...Terwijl, als 2 kindjes elkaar slaan, aan de haren trekken, omver gooien, aan de tong zouden trekken... dan wordt er wel iets van gezegd. Zo jammer dat dit soort filmpjes rond gaan als ach, wat leuk... lief... Hopelijk zijn alle honden in deze filmpjes blijvend conflict vermijdend... want hoe graag we het ook willen, dat honden mensen worden... het blijven honden! Ik wil toch opmerken dat een hond een kind niet likt omdat de hond het kind zo lief vindt, zoals wij kusjes geven. Maar een hond doet dit vanuit een hogere positie, al is het in het eerste stadium verzorging, dat maakt het kind toch echt lager en ondergeschikt aan de hond! Je moet hier zo mee oppassen. Ik zie zoveel conflictsignalen van honden langs komen in filmpjes. Van honden die het gedrag van een kind echt niet accepteren, maar omdat ze conflict vermijdend zijn en gelukkig niet direct corrigeren. Ik zou willen dat er niet gelachen werd om dit soort gedragingen, maar de hond of het kind in het filmpje gecorrigeerd werd, aangeven dat dit geen gewenst gedrag is. Voor er weer 'ongelukken' gebeuren!

De hond die een kind uit daagt om te spelen, hoe leuk dat er ook uit ziet, is niet het gedrag wat je moet accepteren. De volwassen honden in de roedel spelen met een pup, om deze de regels van de roedel te leren. Wat mag je wel en wat mag je niet. Het is maar net met welke ogen je ergens naar kijkt. De volwassen hond die over de kop of bek bijt van de pup waarmee hij 'zo lief aan het spelen is' , is gewoon een correctie. Omdat de pup te druk is, zich opdringt, niet beleeft is. Ik heb dit gedrag van hond naar baby al in menig filmpje voorbij zien komen. Honden die de baby toe-eigenen, zodra de moeder de baby een stukje bij de hond weg trekt, legt de hond zijn poten er weer op en geeft signalen dat als het te lang zou duren, hij zou gaan bijten. En daar wordt in het filmpje dan hard om gelachen... Maar ze heeft de baby zelf aan de hond 'gegeven'. "Hier, kijk eens, een baby..." terwijl de moeder de baby bij de hond neerlegt. Zoals je een speeltje aan de hond geeft. Een moederhond van pasgeboren pups, accepteert geen andere honden bij haar pups. De eerste 4 weken dat de pups in de werpkist (het hol) verblijft, is zij erg zorgzaam en beschermend over de pups. 
Zodra de pups het nest uit gaan, is er nog geen interactie met de andere honden in de roedel. Met zo'n 5 á 6 weken komen de pups in aanraking met de andere honden en gaan ze ook van hen leren hoe je met de verschillende rangen om moet gaan. Dat kan door met de pups te spelen, maar wel op de voorwaarden van de volwassen hond. Een pup die op de kop van de volwassen hond klimt, dat wordt niet geaccepteerd, al lijkt dat in eerste instantie wel zo, maar met een zwaai van de kop gooit ze de pup van zich af. Spelen is leren, de volwassen hond bepaald het spel. Daagt uit, negeert en corrigeert als dat nodig is, om grenzen aan te geven.

Je kunt van een baby niet verwachten dat het de hond al aan kan. Dat het begrijpt wat de hond met zijn conflictsignalen, zijn waarschuwingen bedoelt. Een pup leert dit al van de moeder, die leert hondentaal. Wij leren baby's mensentaal.
Je moet de hond respect voor het kind bijbrengen. Je ruimte eisen zodra de baby thuis komt. Geen hond op de babykamer. Al is het maar om de veiligheid, je zou maar over de hond kunnen vallen of omver gelopen worden met de baby in je armen! Houd de hond in eerste instant op afstand. De hond kan op een afstand ook ruiken. Ze hebben immers een goed reukvermogen.

Wanneer ze dat respect tonen, dus op afstand blijven. Kun je de baby op schoot nemen en de hond bij je roepen en even laten snuffelen. Maar dat mag niet opdringerig. Oppervlakkig snuffelen en een klein erkennend likje mag best, maar zodra een hond opdringerig gaat likken en het eerder wassen wordt, moet je de hond weg sturen. Verzorgende taken zijn niet aan de hond! De hond die de baby verzorgt, draait de baby ook om, zoals de moeder haar pups en verwacht dat de pup stil ligt. De moederhond trekt de pup naar zich toe als de pup onder zijn wasbeurt uit probeert te komen. Je wilt toch niet dat je hond zo met je baby om gaat?

Als je start vanuit die basis van respect en er constant 'bovenop zit', de hond aangeeft wat niet mag met met de baby en het speelgoed van de kinderen en de kinderen niet bij de hond,  krijgt de hond een gezonde band met je kind.
Hoe vaak gebeurd het niet, dat een hond het kind bijt en de reactie is van 'dat deed hij nooit, het kind mocht altijd alles, het was altijd zo'n 'goed sul'? Dan is die hond gelukkig heel lang conflict vermijdend geweest, tot hij het zat was. En zijn er al heel wat onopgemerkte conflict / stress signalen gegeven door de hond. Hoe lang verwacht je dat een hond het tolereert als een kind bijvoorbeeld steeds op zijn rug klimt als hij wil slapen? Zegt u nooit 'nee' tegen uw kind? 

Er komen vast ook een heleboel onschuldige leuke filmpjes voorbij met honden en kinderen die ook echt wel leuk en grappig zijn. Maar helaas lacht men ook te vaak om dingen waar je niet om zou mogen lachen. Zou je lachen als een kind bijvoorbeeld een oude opa zou slaan? En dat die opa dan niets doet, is niet omdat hij het accepteert, maar omdat hij wijzer is dan het kind. Maar zou u er om lachen of juist geschokt reageren?  De moeder zou zeggen dat slaan niet mag, neem ik aan.

Honden die met elkaar spelen, is heerlijk om naar te kijken. Je denkt, ze vinden elkaar leuk, ze kunnen zo lekker spelen. Maar kijk je met andere ogen, naar wat er eigenlijk gebeurd, dan is het eigenlijk een vriendelijke discussie. Ze dagen elkaar uit. Kijken waar elkaars grenzen liggen. Het is een vriendschappelijke bokswedstrijd, een oefening voor 'het grote werk' mocht dat aan de orde komen. Ook kinderen spelen, om die reden. Samen dingen doen, maar ook om van te leren. De één durft het klimrek in te klimmen. De ander volgt. Elkaar na doen. Elkaar uitdagen op verschillend gebied. Leren samen werken, leren waar je grenzen liggen, om die eventueel te verleggen. Maar bij de hond gaat dit op hond  niveau en bij het kind op kindniveau. En als kind en hond samen spelen, moet er toezicht zijn, om te voorkomen dat het uit de hand loopt. Een hond bijt immers ook in het samenspel met andere honden, hij domineert, probeert uit. Daarin moet je als volwassene de leiding nemen. Jij als volwassene geeft grenzen aan. Het kind mag niet aan haren, oren of staart van de hond trekken en de hond mag het kind niet uitgebreid likken, bijten, happen, tegen het kind opspringen en noem maar op. Pups die te druk of te fel samen spelen, worden ook gecorrigeerd door de moeder, of roedelgenoot. Het is een taak in de opvoeding. 

En er zijn veel verhalen van mensen die zeggen dat het altijd goed is gegaan, dat er nooit problemen zijn geweest tussen hun hond en kind. Nou, gelukkig dan maar! Maar, ik neem aan dat niemand in de situatie wil komen dat je spijt krijgt, dat het fout gaat. Dat men de hond maar weg doet, of in laat slapen, omdat deze niet met de kinderen om kan gaan, of dat hij gebeten heeft. Je kunt dat nooit van te voren weten, echt weten, of jou hond niet toch uiteindelijk je kind eens goed corrigeert. Dat zijn serieus zaken die je beter kunt voorkomen! 

Met de juiste basis en begrip, komen er hopelijk niet meer zo veel van die filmpjes voorbij met te veel 'o nee' momenten.