Pas ging ik met iemand die met haar hond op bezoek was een stukje wandelen. Je hebt bij Krimpen a/d Lek een prachtig recreatiegebied waar de honden ook los mogen.
Onderweg er naartoe zaten de honden aan de heupgordel.
Op het fietspad richting het gebied, kwam een vrouw ons tegemoet. De mevrouw liep met een kinderwagen en een hondje. Deze liep aan de andere kant van de kinderwagen, dus eigenlijk aan de goede kant, de kinderwagen zat tussen de hond en onze honden in. Toen tot mijn verbazing de mevrouw de hond voor de kinderwagen langs dirigeerde naar onze kant. We zeiden gewoon gedag en toen de mevrouw langs liep, zei ze; is dat alles?
Ik begreep haar niet zo goed, wellicht was het haar bedoeling om de honden even te laten snuffelen?
Maar stel nu, en dat komt wel voor, dat ik een'agressieve hond' bij me heb, waar ik mee aan het werk ben. Dan is het niet zo verstandig om je hond zo naar een andere hond te laten gaan. Niet elke hond accepteerd het als een andere hond zijn ruimte in komt!
Wij leren overigens de honden niet dat ze aan elke hond moeten snuffelen, dat is in de 1e plaats helemaal niet nodig. En aan de andere kant, leer je de hond dan dat hij mag/moet stil staan bij elke hond die je tegen komt. dus ook als je even geen tijd hebt. Het is overigens een misverstand dat de honden aan elkaar moeten ruiken bij het passeren. Dat kan ook op afstand bij het passeren aan b.v. de overkant. Het aan elkaar ruiken doe je, wanneer je de honden wilt laten kennis maken om samen te gaan spelen of wandelen. Wil je graag dat je hond aan een voorbij komende hond snuffeld, omdat je de hond wilt socialiseren of dergelijke, vraag dan eerst even of het goed is als ze even snuffelen. U leert toch ook uw kind (als het goed is!) om eerst aan de baas te vragen of ze een hond mogen aaien?
Bij het hondenstrand was het heel gezellig. Er waren nog meer mensen met honden, zoals vaak met mooi weer.
Er kwam ook een mevrouw aan met 2 kinderen (tieners) en een bordercollie. De hond was zo te zien nog jong en erg druk, net als de kinderen... Die waren helemaal gek op de kleine Jiske.
Ze liepen er meteen mee te sjouwen en achter aan te hollen... Ik keek het even aan, maar toen moeder niets zei, heb ik zelf maar even gezegt de kleine te laten lopen. Omdat het toevallig een klein hondje is, moet je er net zo goed als een grote hond, niet mee rondsjouwen en najagen! Ook kleine hondjes kunnen daar agressief van worden en ik wil mijn pup zo sociaal mogelijk maken, niet laten verpesten door een paar tieners! Ook de moeder dacht dat de pup, die afwisselend blaffend achter de bordercollie aanging en als die dan dominant terug blafte, conflictvermeidend achteruit sprong, bang was van haar hond. Ik legde uit dat de pup opgroeide tussen grote honden en wel wat gewend was en zelf ook een dominantje is. De vrouw reageerde een beetje afwijzend, hoeveel honden had ik dan en dat was inclusief die ik bij me had? dat waren toevallig 2 kleinere, maar thuis zaten nog een husky, Duitse herder en zwarte herder en een loge boxer en een dagopvang kruising rottweiler...
Ze heeft verder niet veel meer gezegt...
En dan kwam er nog een vrouw met ook een soort Jack Russel. Nou mag onze Banjer, zolang de bal in zicht is, op het hondenstrandje blaffen en springen wat hij wil. Hij moet namelijk ook zijn behoeftes als Jack Russelzijnde kwijt. Banjer wilde ook de stok van de andere jack Russel wel en blafte er naar... de mevrouw deed ssst ssst.... dus ik riep Banjer maar weer naar mij en deed mijn arm omhoog (spring) en gooide de bal weer weg. Bij terugkomst blafte hij lekker... maar van de mevrouw kreeg hij steeds ssst sssst, maar daar reageert hij niet op. Wel als ik de bal weg stop en zeg 'klaar', dan is hij stil en weet dat we verder gaan lopen. In huis blaft hij (bijna) nooit, dat wil ik graag zo houden, maar ik wil geen gefrustreerd hondje, dus krijgt hij wel regelmatig de kans zijn behoefte te uiten...
Ik heb al een tijd geleden besloten geen discussies meer aan te gaan met mede hondeneigenaren.
Ik ga dan ook liever met wat slechter weer, of regen, met de honden wandelen, dan komen er niet zoveel mensen... ;-)
---------------------------------------------------------------------------------------------
“GEDRAGSBIOLOGIE
Je hebt blije honden en je hebt sombere honden, blijkt uit onderzoek met hondenbrokken. De sombere gaan janken als ze alleen thuis zijn.
Hoe stel je vast of een hond optimistisch van aard is of juist wat somber? Leer hem eerst dit: als zijn etensbak aan de ene kant van de kamer staat, zit er altijd wat lekkers in; staat de bak aan de andere kant van de kamer, dan is-ie altijd leeg. Zet de etensbak vervolgens zo'n beetje in het midden. Er zijn honden die er dan opgewekt naartoe draven, hopend op brokken, maar er zijn er ook die traag aan komen sjokken – ‘zal toch wel weer niks inzitten', hoor je ze bijna denken.
Britse gedragsbiologen hebben nu met deze test aangetoond dat juist deze pessimistische honden zich erg gestrest gedragen als ze alleen worden gelaten. Ze blaffen, krabben aan de deur, doen soms zelfs hun behoefte binnen, alsof ze verwachten dat hun baasje nooit meer terugkomt.
Testhonden in het onderzoek waren twaalf reutjes en twaalf teefjes, tussen negen maanden en negen jaar oud, die een week eerder bij een Brits asiel waren binnengebracht. Ze mochten elk eerst twintig minuten in een aparte ruimte met een van de onderzoekers spelen. De volgende dag nam die onderzoeker de hond weer mee om te spelen, maar dit keer liet hij hem al snel vijf minuten alleen. Op video werd vastgelegd in hoeverre de hond zich in die vijf minuten misdroeg.
Sommige honden hielden zich rustig, maar andere gingen tot bijna drie minuten lang tekeer. En die luidruchtige, gestreste honden waren vooral de dieren die zich (een paar dagen daarna) in de etensbakkentest ook somberder bleken te gedragen. Deze dieren toonden zich dus in twee heel verschillende situaties pessimistisch van aard. Therapie zou zulke honden kunnen helpen, schrijven de onderzoekers in het vakblad Current Biology.”
Naar aanleiding van bovenstaand artikel mijn visie:
Er worden de laatste tijd veel onderzoeken gedaan, ook naar stress bij honden. Er wordt ook bij honden eerder prozak gegeven dan gekeken wat de oorzaak is.
Bovenstaande onderzoeken worden wereldwijd meteen aangenomen als waarheid, het is immers ‘onderzocht’…
Dit onderzoek is dus uitgevoed door studenten, die verder geen enkele binding hadden met de honden dan een keer spelen. Nu is iemand die zomaar een keer met een hond speelt, geen leider waar de hond respect voor heeft, maar gewoon, iemand die een keer plezier met hem maakt en doet wat de hond wil. Ik neem tenminste niet aan dat deze ‘onderzoekers’ eerst een basis van respect en vertrouwen hebben gelegd. De honden wilden dus gewoon bepalen dat diegene die net zo leuk deed wat de hond wilde, terug moest komen voor nog meer spel. Dit kun je dus eerder benoemen als ‘dominantie’ … Het onderzoek is verricht onder een kleine groep honden en er is geen vergelijkend onderzoek geweest , wat wel verwacht wordt bij elk soort onderzoek. Je moet namelijk aan kunnen tonen dat het in elke situatie hetzelfde is. Laat die honden die zich zogenaamd gestrest voor doen die test nog eens doen wanneer ze een poos bij een consequente baas wonen, dan gedragen ze zich heel anders!
Dit weten we niet uit onderzoek, maar uit ervaring. Er zijn hier al wat honden gepasseerd die bij de baas, die inconsequent en onduidelijk was naar de hond en die thuis de boel sloopte en jankte bij afwezigheid, die hier na een consequente duidelijke opvoeding en de juiste dosis beweging helemaal veranderd zijn. Stress wordt bij honden voornamelijk veroorzaakt door de tegenwoordige denkwijze over honden. Discipline zou niet goed zijn, corrigeren mag niet meer, honden worden vol gepropt met belonings snoepjes en mogen te veel hun eigen ‘ding’ doen. En regeltjes zijn al helemaal taboe…En dat iedereen een hond wil, terwijl ze er eigenlijk geen tijd voor hebben. Dat is de rede waardoor honden in de war raken!
Ook wil het niet zeggen dat een hond die zich wat slomer voor doet, maar meteen depressief is!
Je hebt nu eenmaal van die type honden, bepaalde rassen zoals b.v. de bullmastif zijn gewoon sloom van zichzelf. Maar ook onder werkhonden heb je honden die een hoge werklust hebben en anderen die het wel prima vinden om een beetje rond te hangen en snuffelend op een sukkel gangetje hun rondje doen. Die bijna niet te stimuleren zijn om wat actiefs te doen.
Zo heb je ook de spontane hond die al op springt als de baas de riem pakt. Dat is gewoon het type hond met zijn eigen karakter. Wanneer je zo’n hond ergens plaatst waar men niets onderneemt en geen duidelijkheid schept, zal de hond gefrustreerd raken en zijn energie gaan steken in slopen, blaffen en/of janken! Symptomen die toegeschreven worden aan ‘verlatingsangst’.
Wanneer een vrije hond, waar geen verandering is van situatie, zich ineens anders gaat gedragen, zich terug trekt en down aan doet, kan hij ook ziek zijn!
De beste remedie tegen stress is de hond goede duidelijk consequente leiding geven! En daarnaast veel beweging in de buitenlucht (voor het baasje overigens ook goed).
Want ondanks dat er aan alle kanten wat anders wordt beweert, ook voortkomend uit nietszeggende ongecontroleerde onderzoeken, wordt een hond erg onzeker als hij geen consequente leidinggevende baas heeft. Die onzekerheid over zijn positie kan de hond ook gaan uiten in frustratie.
Wanneer de hond in het dagelijks leven te veel zelf mag bepalen heeft hij nog weinig vertrouwen in de baas als leider. Wanneer u de hele dag op zijn uitdagingen in gaat, meteen met hem gaat spelen als hij aan komt met een speeltje, direct uit gaat als de hond voor de deur piept enz.. dan is het toch in te denken dat de hond gefrustreerd raakt als hij niet mag deelnemen aan een gezamenlijke actie met de baas en u niet luistert als hij u terug roept?
Ik vind het zo jammer dat een ieder maar aan neemt dat als er ergens geroepen wordt dat er iets uit onderzoek is gebleken, dat dit ook DE waarheid is. Terwijl men niet kijkt naar hoe en door wie dat onderzoek is verricht. Bovendien is het maar net wat je wilt onderzoeken, wat je wílt aantonen en hoeveel verstand je hebt van ‘de testpersonen’! En het is maar net wat voor benaming je ergens aan geeft, je kan dit onderzoek precies hetzelfde doen, met precies dezelfde resultaten en zeggen dat de ‘gestreste hond’ een dominante hond is en de ‘slome hond’ een minder dominante hond is, dan heb je dus mooi aangetoond dat dominantie weldegelijk aanwezig is…
Onze onderzoeken zijn niet gebaseerd op studies wolf versus hond (al is er veel vergelijking!), maar jarenlange studie van huishonden in een groep met verschillende rassen en wisselingen van honden in een vaste kern van eigen honden en hoe pups opgroeien in een groep honden.
(Het toepassen van hondengedrag op honden blijkt goed te werken) Hieruit is gebleken dat honden echt wel leiding willen en regels onderling hebben die hun positie en hun rechten en plichten/ taken binnen de groep bepalen.
Ook de ervaring om bij honden met gedragsproblemen gewoon ‘de baas bepaalt alles’ regel in te voeren en wat handreikingen te geven en het gedrag heel snel verbeterde en de hond rustiger en gelukkiger werd, dragen hiertoe bij.
______________________________________________________________
Wanna play?
Ik kocht van de week het blad
'hondenleven', omdat er wel wat interessante dingen in stonden die ik even wilde
lezen.
Bij het doorbladeren kwam ik al enkele punten tegen waar ik het helemaal niet
mee eens ben.
Neem nu deze stelling:
"Spelen: onze honden lijken
daar altijd en overal klaar voor.
Ze pakken hun speeltje en komen bij je staan met verwachtingsvolle twinkel in
hun ogen. Kom op, baas! Wanna play?
En u kunt een hond niet blijer maken dan door zijn aanzoek te beantwoorden met
een hondse spelbuiging (waarvan een foto op de cover van het blad staat) Probeer
maar eens: zak iets door uw 'achterpoten', steek uw billen omhoog, maak met uw
'voorpoten' een snelle beweging richting de grond en zeg : 'wrrrruff!' Het spel
kan beginnen!"
Toen ik dit las dacht is... jaaa natuurlijk... dus de
hond komt je uitnodigen voor een spelletje, en jij gaat, als hogere, in op een
bevel van de lagere???
O ja, even vergeten, in de nieuwe leer van martin Gaus zijn geen rangen meer...
en regeltjes zijn 'onzin'...
Zoals hij vroeger ook predikte dat je als baas alles bepaald, overal eerst naar
binnen en naar buiten moest en spel begon en eindigde, en als je het zo niet
deed, kreeg je problemen. Nu heeft hij zijn theorieën aangepast aan de wens van
de mens, sinds steeds meer mensen het 'zielig' vinden om de hond op te voeden,
kun je niet meer met correcties aankomen, dan blijven de klanten weg. Maar met
de 'clickermethode' met beloning van hondenkoekjes, vette worst en dikmakende
kaas leer je de hond de truckjes van 'zit', 'af', 'blijf' enz. Maar wordt je
geen leider! Als de hond dan een keer geen zin heeft in eten, luistert hij ook
niet! Echt gehoorzaam wordt de hond pas als hij zijn baas respecteert als
leider!
Toch typisch dat er steeds meer mensen op zoek zijn naar hondenscholen die
zonder snoepjes de hond trainen en waar je basis vaardigheden leert hoe je baas
wordt. En dat er bij ons steeds meer mensen aanmelden die cursus hebben gelopen
bij Martin Gaus scholen, maar waarvan de hond niet luistert...
Een teken dat men weer wakker wordt en toch door krijgt dat discipline wél
belangrijk is?
