De laatste tijden lees je niet anders dan over
'positief trainen'.
Domineren en corrigeren is uit den boze. Je mag alleen nog maar belonen met veel hondenkoekjes en worst en fout gedrag negeren.
De mensen zijn ingeprent dat een hond corrigeren 'mishandeling' is en je moet de hond vooral veel vrijheid geven, maar mag hem niet 'onderdrukken' door dominant over de hond te zijn, want daar zou de hond gestrest van worden.
Steeds weer verbaast het ons wat veel hondenscholen aan de cursisten leren. En wat ze niet leren!
Dit kan tot gevaarlijke situaties leiden en is in mijn ogen ook de oorzaak dat er meer bijtincidenten zijn, zelfs al bij jonge pups. Doordat de schade daarvan niet groot is, wordt dit niet gemeld, maar is wel een rede waarom men vaak onze hulp inroept. Zo hoorde wij van iemand die al vanaf puppytraining bij een MG hondenschool was. de hond begon op een gegeven moment naar de kinderen te happen en toen de moeder er op de hondenschool naar vroeg, kreeg ze steeds als antwoord "ach, dat gaat wel over, gewoon negeren".... Negeren? Tot wanneer? Tot de hond denkt dat hij alles kan maken en de kinderen eens goed bijt??
En dan? Moeten ze dan de hond in laten slapen 'omdat hij niet spoort'?
Dit verhaal is wel wat wij vaak horen. Als wij er dan bij gevraagd worden en we de situatie even analyseren, dan is het altijd het stukje discipline dat ontbreekt!
Veel Gedragstherapeuten en trainers weten niet meer hoe je met een agressieve hond om moet gaan. Laat staan hoe je het kunt VOORKOMEN.
Een onzekere agressieve hond van een groot en sterk ras, denkt men te kunnen trainen met stukjes kaas! Wat heeft de mens er aan, als de hond al iemand flink gebeten heeft, door gebrek aan leiding, als een gedragstherapeut de hond in kwestie alleen maar 'truckjes' als zit-klik-stukje kaas, een rondje lopen-zit-klik-stukje kaas door de eigenaar laat doen en zodra de hond gromt, een stap achteruit zet omdat ze bang is. Als je dit soort 'gevallen' dan niet aan durft of kan, begin er dan niet aan! Beperk je dan tot de gemiddelde hond waarbij het gevaar tot het minimum beperkt blijft. Al ben ik ervan overtuigt dat geen één hond baat heeft bij een leven zonder discipline en grenzen.
Domineren en corrigeren is uit den boze. Je mag alleen nog maar belonen met veel hondenkoekjes en worst en fout gedrag negeren.
De mensen zijn ingeprent dat een hond corrigeren 'mishandeling' is en je moet de hond vooral veel vrijheid geven, maar mag hem niet 'onderdrukken' door dominant over de hond te zijn, want daar zou de hond gestrest van worden.
Steeds weer verbaast het ons wat veel hondenscholen aan de cursisten leren. En wat ze niet leren!
Dit kan tot gevaarlijke situaties leiden en is in mijn ogen ook de oorzaak dat er meer bijtincidenten zijn, zelfs al bij jonge pups. Doordat de schade daarvan niet groot is, wordt dit niet gemeld, maar is wel een rede waarom men vaak onze hulp inroept. Zo hoorde wij van iemand die al vanaf puppytraining bij een MG hondenschool was. de hond begon op een gegeven moment naar de kinderen te happen en toen de moeder er op de hondenschool naar vroeg, kreeg ze steeds als antwoord "ach, dat gaat wel over, gewoon negeren".... Negeren? Tot wanneer? Tot de hond denkt dat hij alles kan maken en de kinderen eens goed bijt??
En dan? Moeten ze dan de hond in laten slapen 'omdat hij niet spoort'?
Dit verhaal is wel wat wij vaak horen. Als wij er dan bij gevraagd worden en we de situatie even analyseren, dan is het altijd het stukje discipline dat ontbreekt!
Veel Gedragstherapeuten en trainers weten niet meer hoe je met een agressieve hond om moet gaan. Laat staan hoe je het kunt VOORKOMEN.
Een onzekere agressieve hond van een groot en sterk ras, denkt men te kunnen trainen met stukjes kaas! Wat heeft de mens er aan, als de hond al iemand flink gebeten heeft, door gebrek aan leiding, als een gedragstherapeut de hond in kwestie alleen maar 'truckjes' als zit-klik-stukje kaas, een rondje lopen-zit-klik-stukje kaas door de eigenaar laat doen en zodra de hond gromt, een stap achteruit zet omdat ze bang is. Als je dit soort 'gevallen' dan niet aan durft of kan, begin er dan niet aan! Beperk je dan tot de gemiddelde hond waarbij het gevaar tot het minimum beperkt blijft. Al ben ik ervan overtuigt dat geen één hond baat heeft bij een leven zonder discipline en grenzen.
Als wij dan deze 'gevallen' onder handen krijgen en
een hond uit protest gaat stuiteren aan de riem of je probeert zijn pogingen
tot bijten op te vangen, of zijn agressie naar andere honden corrigeert, dan
krijg je vaak commentaar van omstanders dat dit niet de manier is... Dat je de
hond 'op hangt' en dat is zielig...
En je mag niet aan de riem trekken, dat is 'zielig',
je mag de hond niet corrigeren, dat is 'zielig', maar dat die hond zijn mensen
bijt (dus corrigeert!) is niet zielig? Of dat die hond andere honden aan valt?
Want als je het probleem niet aan pakt, is de kans groot dat de hond een andere
hond doodbijt en dat is niet 'zielig'? Dan is het ineens een agressieve hond
waar je wat aan moet doen, want dan ligt het ineens wel aan de eigenaar!
Maar als je met probleemhonden werkt en je eigen honden wel onder discipline opvoed, omdat je nu eenmaal in een roedel honden geen problemen wilt en kunt hebben, dan ben je ineens asociaal en idioot en wat je al niet naar je hoofd krijgt.
Terwijl, als ze bij de hondenscholen gewoon hun werk goed zouden doen, dat stukje discipline, weer toevoegen aan hun trainingen, en meer zouden uitleggen over honden gedrag en de psychologie van de hond, de mensen beter zouden begrijpen wat een hond is en 'hoe hij werkt'.
Want de meeste problemen die wij in behandeling krijgen, zijn een gevolg van dat levensgevaarlijke gemis bij de meeste hondenscholen! Een hond die geen grenzen krijgt, kan daar ook heel onzeker van worden en als gevolg een angstbijter worden.
Want dat is een probleem wat het meest voor komt. Er zijn honden die gewoon uit dominantie, wat niet in banen is geleid, gaan bijten. Maar er zijn veel meer honden die uit onzekerheid door gebrek aan discipline en grenzen en regels en door te veel als een 'watje' te zijn opgevoed niet meer weten waar ze aan toe zijn en denken de baas te moeten zijn, maar dat helemaal niet kunnen. En daardoor te pas en te onpas gaan bijten!
Een hond is een dier en geen mens. Honden worden als kind beschouwd, maar terwijl men kinderen wel sociale vaardigheden bij brengt en grenzen en regels opstelt. En dit wel heel normaal schijnt te zijn, wordt de hond maar zo'n beetje aan zijn lot over gelaten. Moet het zelf maar uitzoeken en denkt men dat het wel vanzelf gaat. Deze fase heeft men bij de opvoeding van kinderen ook doorgemaakt en daar is men wel op terug gekomen. Men kwam er achter dat kinderen weldegelijk begeleiding bij hun opgroeien nodig hebben. Wanneer zou men er achter komen dat dit voor de hond ook geldt? Dat de hond NIET van gedachten is veranderd!
Maar als je met probleemhonden werkt en je eigen honden wel onder discipline opvoed, omdat je nu eenmaal in een roedel honden geen problemen wilt en kunt hebben, dan ben je ineens asociaal en idioot en wat je al niet naar je hoofd krijgt.
Terwijl, als ze bij de hondenscholen gewoon hun werk goed zouden doen, dat stukje discipline, weer toevoegen aan hun trainingen, en meer zouden uitleggen over honden gedrag en de psychologie van de hond, de mensen beter zouden begrijpen wat een hond is en 'hoe hij werkt'.
Want de meeste problemen die wij in behandeling krijgen, zijn een gevolg van dat levensgevaarlijke gemis bij de meeste hondenscholen! Een hond die geen grenzen krijgt, kan daar ook heel onzeker van worden en als gevolg een angstbijter worden.
Want dat is een probleem wat het meest voor komt. Er zijn honden die gewoon uit dominantie, wat niet in banen is geleid, gaan bijten. Maar er zijn veel meer honden die uit onzekerheid door gebrek aan discipline en grenzen en regels en door te veel als een 'watje' te zijn opgevoed niet meer weten waar ze aan toe zijn en denken de baas te moeten zijn, maar dat helemaal niet kunnen. En daardoor te pas en te onpas gaan bijten!
Een hond is een dier en geen mens. Honden worden als kind beschouwd, maar terwijl men kinderen wel sociale vaardigheden bij brengt en grenzen en regels opstelt. En dit wel heel normaal schijnt te zijn, wordt de hond maar zo'n beetje aan zijn lot over gelaten. Moet het zelf maar uitzoeken en denkt men dat het wel vanzelf gaat. Deze fase heeft men bij de opvoeding van kinderen ook doorgemaakt en daar is men wel op terug gekomen. Men kwam er achter dat kinderen weldegelijk begeleiding bij hun opgroeien nodig hebben. Wanneer zou men er achter komen dat dit voor de hond ook geldt? Dat de hond NIET van gedachten is veranderd!
Uiteraard is elke hond anders en kan de manier van training variëren. Wij werken ook met beloning. Er moet wel balans zijn, in mijn opinie is alleen belonen niet goed, maar alleen corrigeren ook niet. En elke hond, baas en situatie is anders en daar wordt de training op aangepast.
Je ziet echter zoveel mensen die helemaal doorgeslagen zijn naar alleen alles zo veel mogelijk belonen en afleiden met lekkers, dat er enerzijds ook veel bereikt wordt dat een gedrag, wat je dacht af te leiden, juist beloont wordt. Zoals een hond waar we bij gehaald zijn, omdat de hond mensen naar de keel vloog. Tijdens een verblijf elders is er een poging gedaan het agressieve gedrag naar andere honden en mensen af te leren door af te leiden met lekkers. Dat werd gedaan terwijl de hond heel gefocust was op de passant. En heeft het gedrag dus alleen versterkt.
We krijgen heel vaak mensen op de training, die al ergens anders zijn geweest en de hond heel goed getraind is. Alleen, een bepaald probleemgedrag is niets mee gedaan. Men wordt geweigerd bij hondenscholen wanneer de hond een probleemgedrag heeft.
Naast training, is ook opvoeding immers van belang! Een kind gaat naar school om te leren, maar zal zich daarnaast ook moeten verantwoorden voor gedrag wat niet accepttabel is. Dat is het verschil tussen training en opvoeding. Als je beide op de hond aangepaste, training en opvoeding geeft, met aangeven wat niet en wat wel gewenst gedrag is, dus sturing geven! Dan heb je volgens mij veel meer bereikt.
AMEN
BeantwoordenVerwijderenangela