Er gaan nog steeds verhalen rond dat wij honden zouden
ophangen en mishandelen. Dat we ‘te hard’ zouden zijn…. Dit wordt vooral
verspreid door mensen die voorvallen die ze zien, interpreteren in wat ze
dénken te zien. Of mensen zonder zelf enig kennis te hebben van hondengedrag die
zelf alles doen wat niet kan/mag, maar als je niet doet zoals zij het wil, je
jaren achtereen gaan treiteren met van alles en nog wat en je overal zwart
maken.
In een tijdperk waarin je vooral alles ‘positief’ moet oplossen bij honden, is het erg moeilijk om gedachtegangen te veranderen. Zeker als iemand toch eens bij ons komt kijken, met de verhalen in het achterhoofd dat we honden zouden ‘ophangen’ en ‘te hard’ zouden zijn. Als deze hond steeds in de riem en in de hand van het baasje loopt te bijten, kun je dat negeren… maar dat helpt niet, je kunt het corrigeren. Dat werkte wel, want dat begrijpt de hond! Je gaat bij zo’n hond eerst werken aan hoe die het niet op moet lossen als hij niet weet wat er van hem verwacht wordt in combinatie met het baasje leren hoe je een hond leiding moet geven. Maar als er dan even duidelijkheid wordt gegeven aan de hond, dat hij niet in handen mag bijten, door de riem te claimen en naast de hond te houden die dan wat keelgeluiden laat horen UIT PROTEST, niet uit geen lucht krijgen of dergelijk…loopt de eigenaar boos mopperend weg. Want het is nu bevestigt dat we ‘honden ophangen’ en ‘hardhandig te werk gaan’. Ik vraag me af of de mevrouw het niet hardhandig vond van de hond die haar in de handen beet? Je kunt begrip opbrengen voor de hond, omdat deze bang is van mensen en onzeker, maar daarom hoef je het nog niet goed te vinden. Een hond zou het ook niet accepteren, die denkt niet ‘ach, ja, jij hebt een slechte jeugd gehad en je kunt er ook niets aandoen’, nee, die hakt er ook gewoon in omdat die dat gedrag niet accepteert. Wij mensen moeten eens leren die emoties weg te laten als we honden (her)opvoeden! Met ‘zielig vinden’ help je een hond niet!
Als iemand ergens, bij een hondenschool, geleerd heeft dat elke vorm van correctie of domineren richting hond een doodzonde is, dan is het soms zo moeilijk om de mensen te laten zien wat er werkelijk aan de hand is. Als je bij elke handeling die je uitvoert van de eigenaar hoort ‘nee, dat mag niet’… dan is zo’n baas niet te trainen. De hond mag blijkbaar wel alles, maar je mag niets doen om hem bij te sturen? Maar goed, helaas weten wij uit ervaring dat dit hondje een zeer onzekere toekomst tegemoet gaat! Je kan van een hond nu eenmaal geen mensje maken, en zeker niet bij een zwerfhond die alleen maar honden straattaal spreekt!In een tijdperk waarin je vooral alles ‘positief’ moet oplossen bij honden, is het erg moeilijk om gedachtegangen te veranderen. Zeker als iemand toch eens bij ons komt kijken, met de verhalen in het achterhoofd dat we honden zouden ‘ophangen’ en ‘te hard’ zouden zijn. Als deze hond steeds in de riem en in de hand van het baasje loopt te bijten, kun je dat negeren… maar dat helpt niet, je kunt het corrigeren. Dat werkte wel, want dat begrijpt de hond! Je gaat bij zo’n hond eerst werken aan hoe die het niet op moet lossen als hij niet weet wat er van hem verwacht wordt in combinatie met het baasje leren hoe je een hond leiding moet geven. Maar als er dan even duidelijkheid wordt gegeven aan de hond, dat hij niet in handen mag bijten, door de riem te claimen en naast de hond te houden die dan wat keelgeluiden laat horen UIT PROTEST, niet uit geen lucht krijgen of dergelijk…loopt de eigenaar boos mopperend weg. Want het is nu bevestigt dat we ‘honden ophangen’ en ‘hardhandig te werk gaan’. Ik vraag me af of de mevrouw het niet hardhandig vond van de hond die haar in de handen beet? Je kunt begrip opbrengen voor de hond, omdat deze bang is van mensen en onzeker, maar daarom hoef je het nog niet goed te vinden. Een hond zou het ook niet accepteren, die denkt niet ‘ach, ja, jij hebt een slechte jeugd gehad en je kunt er ook niets aandoen’, nee, die hakt er ook gewoon in omdat die dat gedrag niet accepteert. Wij mensen moeten eens leren die emoties weg te laten als we honden (her)opvoeden! Met ‘zielig vinden’ help je een hond niet!
Het is tegenwoordig standaard dat je een verkeerd/ongewenst gedrag negeert en situaties vermeid.
![]() |
| Uitval wordt ingezet |
![]() |
| Uitval wordt opgevangen |
In sommige situaties kan dat, in de meeste situaties niet. Neem nu de hond die wij hielpen die auto’s aanviel. Moet je die situatie gaan vermeiden? Dan kun je nergens meer heen, bovendien help je een hond er niet mee om dingen te vermeiden. Je kunt de hond proberen af te leiden, maar als zo’n hond niet af te leiden is… als de hond, zeg maar een rode waas voor de ogen krijgt en niets anders meer wil dan uithalen naar een auto, dan zal je toch op een manier moeten laten zien dat dit gedrag niet gewenst is?! Als je dat dan doet door de hond in zijn sprong op te vangen en in ‘zit’ te zetten, kan dat bij sommige mensen de suggestie wekken dat je de hond ‘ophangt’. Je kunt ook de hond zijn sprong richting auto af laten maken met jou erachter aan… daar help je de hond, jou zelf én de omgeving niet mee!
Je kunt belonen als de hond even niet uitvalt, maar als die hond inwendig zit te stressen omdat hij liever wel uitvalt, dan beloon je die status! Je beloont dan zijn wil om te gaan. Pas als dat afgebouwd is en de hond in rustige status naar de auto’s kijkt, is het moment aangebroken om te belonen. Deze manier van correctie wordt ook gehanteerd bij honden die uitvallen naar honden.
Zoals ik pas had met onze pittige Duitse herder, er passeert een stel met een hondje, de herder valt blaffend uit en ik zet haar direct in haar eigen voorwaartse vaart achteruit in ‘zit’. Als je weet hoe ze in het begin was, dan is het al stukken verbeterd! Maar de passanten geven een opmerking naar elkaar, wel zo dat ik het kan horen natuurlijk, ‘dat is toch geen steil’! Nee, het is steil als ik haar zou laten gaan? Als ze zich los trekt, de riem uit mijn handen trekt omdat ik haar zo niet zou kunnen houden als ze voor uit schiet, en ze rent op hun hondje af om in het oor te blaffen (meer zou ze niet doen) en dan te besnuffelen, dan is het ineens een agressieve hond die je op moet voeden! Als Astrea met de bal in haar bek loopt, wil het wel eens minder zijn, maar het kan ook een trigger zijn om honden die dan bij haar in de buurt komen weg te blaffen. Omdat ze haar bal verdedigt. Dit is ‘gewoon’ een herder eigenschap en hoe meer werkdrift er in de hond zit, hoe feller ze kunnen reageren. Iets dat door herder eigenaren begrepen wordt, maar door eigenaren van vooral kleine hondjes gezien wordt als agressie.
Maar we werken ook met honden die wel puur agressie naar andere honden hebben. Ik zie mij echt niet met een stuk vlees staan zwaaien terwijl die hond blind op een andere hond staat te blaffen en die het liefst zou verscheuren. Je moet eerst het ongewenste gedrag ‘afbreken’ wil je goed gedrag kunnen belonen! Zodra de hond is waar je hem hebben wilt, kun je gaan belonen en dat hoeft niet altijd met voer!
![]() |
| Deze hond draagt niet voor niets een muilkorf, zij viel uit naar mensen en honden om te bijten! Afleiden was geen optie, vermeiden...? dan zou je haar in huis op moeten sluiten! |
Wat zou u doen, als volwassene, wanneer een kind/puber u bijvoorbeeld een klap in het gezicht zou geven? Zit daar een consequentie aan? Of wacht u een minuutje en geeft u het kind dan een snoepje omdat het even niet sloeg? Als een kind op school andere kinderen pest, of steeds gevechten uitlokt of start met vechten, zit daar dan een consequentie aan? Of gaat u zo’n kind ‘afleiden’ met een zak snoep of dergelijke? Ik hoor in gedachte mensen roepen ; ‘ik laat me niet slaan.. en als mijn kind een ander pest of slaat dan… of o wee als iemand aan mijn kind komt! ‘ Ziet u, de hond staat wat dat betreft boven kinderen. Want een hond die zijn eigenaar bijt, mag je niet corrigeren, die moet je negeren, afleiden met lekkers en je moet vooral alles belonen. Ook als dat inhoud dat een hond dit bij wijze van spreken gaat vertalen als; ‘ik doe iets wat niet mag, dan gebeurd er even niets, of ik moet even gaan zitten, maar ik krijg uiteindelijk toch mijn beloning. Dus hoef ik niet te stoppen met mijn gedrag’.
Wij gaan er vanuit dat je zeker ook moet aangeven dat bepaald gedrag niet gewenst is!
Dat het niet altijd werkt als het een hond niets oplevert, omdat een hond bepaald gedrag uit frustratie of obsessie kan vertonen en het dus gebruikt als uitlaatklep. Hoe moeilijk is het stoppen met roken in stresssituaties of bij verveling? Een alternatief bieden kan helpen, als de hond daar gevoelig voor is, maar de meeste honden die bij ons terecht komen, hebben al een reeks van therapieën achter zich waarbij niets hielp.
Op dit moment is er een jack Russel bij ons in huis, deze komt uit het asiel. Het is een leuk hondje, tot je probeert hem te aaien of zijn riem om wil doen, dan wordt het een klein duiveltje. Op voer reageert hij niet, dus je kunt hem niet leren om handen te vertrouwen door hem wat lekkers te geven. Maar hij moet ook leren dat hij zijn onzekerheid-angst-dominantie agressie niet mag afreageren door te bijten of te vluchten. In beide statussen, agressie en vluchten, is de hond niet gelukkig.
Je kunt het niet vermeiden, want de hond moet toch uitgelaten worden aan de riem.
Ook bij grotere honden die uit agressie opspringen om te bijten, vang je op in hun sprong. Hou je van je af, zodat hij niet bij je kan komen. Het werkt niet om op zo’n moment een biefstukje uit je binnenzak te halen of hem te negeren! Ook dit kan van een afstand er uitzien alsof je een hond ‘ophangt’. Terwijl de hond dit geheel zelf doet, je weert hem alleen maar af tot hij voldoende energie kwijt is om hem eventueel neer te zetten of te leggen om tot rust te krijgen.
Ophanging is in mijn ogen de hond aan een touw met zijn poten van de grond aftillen en daar te laten bungelen… maar ja, als er mensen zijn die beweren dat het boven beschreven handelen ‘ophangen’ en ‘mishandelen’ is, men gelooft vaak liever spot en laster van mensen (zowel onkundige als zgn. deskundigen), dan zich eens wat meer te verdiepen in wat er nu in feite gedaan wordt en/of gebeurd. Als men met al die lasterverhalen in het achterhoofd een oordeel velt over wat men denkt dat er gedaan wordt, is dat in mijn ogen geen objectief oordeel!
Net zo goed als de reactie wanneer men ziet hoe bijvoorbeeld een volwassen hond een opdringerige pup corrigeert. Want als men ervan uit gaat dat een volwassen hond een pup niets zou mogen doen en alles zou moeten accepteren van een pup en het opdringen van de pup alleen maar ziet als ‘hij wil alleen maar spelen’.. dan zie je een ‘agressieve’ hond die een ‘lief pupje’ aanvalt. Een kenner van het gedrag zou zien dat de pup zich onbeleeft opdringt aan een volwassen, dus hogere, hond die de pup daarvoor een correctie geeft. Beide zien wat anders, maar dat wil niet zeggen dat beide gelijk hebben!
Kijk alleen maar eens naar getuigenverklaringen bij een misdrijf, de één beschrijft de dader als lang, donkerharig met snor en de ander dacht dat hij kort was, blond haar en baard had. Getuigenverklaringen kunnen dan ver uit elkaar liggen en dit maakt het lastig om een objectieve omschrijving te krijgen. Behalve dan van mensen die dichtbij de dader leven en hem beter kennen of de dader zelf.
Voorbijgangers die naar een momentopname van de training kijken en hun eigen conclusie trekken, zoals iemand die er prat op gaat dat ze 'jaren in de africhting zat' en roept dat wij alles 'fout' zouden doen, maar zich wel laat beïnvloeden door een leek die zegt dat ze de hond best los mag laten lopen op het fietspad. Waar een boete op staat...
Als wij werkelijk honden zouden mishandelen, waarom zijn er dan toch zoveel mensen wel tevreden met ons? Waarom zijn wij dan voor veel mensen de laatste hoop voor hun hond? Hoe komt het dan dat wij bepaald hondengedrag, waar men al overal mee geweest is, wel goed krijgen?
Er is niet maar 1 juiste methode! Misschien moet men zich eens wat meer openstellen voor andere methodes. Wij gebruiken ook niet maar 1 methode, juist de kennis van meerdere mogelijkheden verrijkt en geeft de mogelijkheid meer honden te helpen! En wat is hard? Bij sommige mensen is het al te hard als je een vinger als correctie tegen de nek houd van een verwende chihuahua die bijt, bij een ander kan dat weer wat anders zijn.
Bovendien, iemand die eens goed naar honden kijkt, hoe honden elkaar opvoeden, kan alleen maar concluderen dat de hondenwereld ook hard is en dat wij mensen dan te vaak veel te soft met honden omgaan. Alsof ze van porselein zijn! Pups van verschillende grote mogen niet met elkaar spelen, grote en kleine hondjes moeten apart, pups van klein ras mogen niet bij grote volwassen honden, want stel je voor dat ze onder de voet worden gelopen…. Terwijl in een natuurlijke roedel de pups tot een maand of 8 onder constante supervisie staan van de volwassen honden in de roedel en daarbij grenzen en regels aangegeven worden en de hondenetiquette wordt aangeleerd. Houd een pup zich niet aan een regel, dan krijgt hij correctie! Maar ik denk dat er tegenwoordig te veel gekeken wordt naar 1 hond in een mensenwereld die toch eigenlijk bedoelt is als knuffel en zich helemaal moet aanpassen aan de mensenwereld, zoals de mens hem wil hebben. Dat er zelfs op hondenscholen vaak niets meer wordt geleerd over gedrag, Dat je een hond niet meer ‘dominant’ mag noemen, maar wel ‘zelfverzekerd’ (wat volgens mij hetzelfde betekend). Waarbij het woord discipline een vies woord is en de term ‘leider’ of ‘baas’ op tirannie duidt. En leiding geven wordt gezien als onderdrukking. Waarbij er in alles continu beloont moet worden met handenvol worst, kaas en hondensnoepjes (vindt je het gek dat er te veel te dikke honden zijn!).
Dan vind ik het niet gek dat er zoveel onzekere honden rondlopen, die ongewenst gedrag gaan vertonen. En baasjes die in een cirkel terecht komen omdat ze het ook niet meer weten hoe ze met bepaald gedrag om moeten gaan en onzeker worden.
Ik zie de ‘moderne positieve’ trainingen eerder als mishandeling! Een hond geen duidelijke grenzen en regels geven, DAT is mishandeling! DAAR wordt een hond angstig en onzeker van! En gaat zijn baas om duidelijkheid vragen door ‘ongewenst’ gedrag te vertonen. De meeste honden schreeuwen om leiding en wat doet de mens? Maakt hem alleen nog meer onzeker door zijn onzekerheid te voeden door met een hoog stemmetje (=onzeker!) de hond te verzekeren dat hij niet bang hoeft te zijn. Door situaties te vermeiden, omdat men niet weet, ook niet geleerd wordt hoe je ermee om moet gaan, dus de hond ook maar niet leert hoe hij ermee om moet gaan. Door de hond onderweg maar vol te stoppen met hondenkoekjes ter afleiding omdat hij anders blaft naar andere honden. Waarbij de hond het op den duur niet meer pikt en het voer negeert en het dus niet meer helpt, of dat de hond een andere hond alleen maar gaat zien als ‘yes, krijg ik weet lekkers’… maar waarbij het probleem niet opgelost wordt. Waarbij je alleen maar een geestelijk en lichamelijk ongezonde hond kweekt!
DAT is mishandeling!!!!







Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.