Bijtende honden

Je hoort de laatste tijd weer veel over bijtincidenten. Zijn er nu meer agressieve honden? Of is er iets anders aan de hand?
We hebben de laatste tijd ook veel te maken met pups die met 8 weken al naar de baas bijten en erg dominant gedrag vertonen.
Als je dan vraagt hoeveel volwassen honden er bij de pups waren, blijkt vaak alleen de moeder aanwezig geweest te zijn. Ook gaan pups vaak al met 7 weken naar de nieuwe eigenaar. Terwijl de pups met 8 weken het sociale leren in gaan. Dat houdt in dat de pups gaan leren hoe ze alles wat ze van de moeder hebben geleerd, in de praktijk moeten brengen. Dus ook de omgang met volwassen honden moeten ze leren. Een pup die alleen op zijn broertjes en zusjes kan oefenen, mist de opvoeding en leren van respect voor volwassen honden.
De pups komen dus vaak al met een hoge status uit het nest en willen die behouden.
Pups worden binnen gehaald als 'baby’s' en vooral vertroeteld en geknuffeld en gedragen. Wil de pup niet lopen aan de riem, dan draag je het toch? Dat dit stijf houden van de pootjes puur verzet is en je het dus de zin geeft als je het op tilt en daarmee zijn status bevestigd...dat geloofd men niet altijd.
Het zou 'zielig' zijn om de pup al te beperken en als het bijt, dan moet je het maar met rust laten... ok, 1-0 voor de pup, want een lagere mag zich niet opdringen aan een hogere, dus is de status van de pup weer bevestigd en heeft de pup geleerd dat het met bijten zijn zin kan krijgen.

Doordat men niet meteen grenzen stelt en de pup leert wat wel en niet mag, kweek je zelf het bijtgedrag. Mensen roepen dat corrigeren 'zielig' is, de hond corrigeert wel en met zijn tanden en dat doet zeer...maar dat is niet 'zielig' voor degene die gebeten is?



Ik denk dat we met z'n alleen eens dringend af moeten van dat menselijk denken en de hond menselijke emotie toe te delen.
De hond schijnt wel armen uit te mogen rukken, maar als mens een rukje aan de riem geven zou 'zielig' zijn, er zijn zelfs mensen die beweren dat de hond dan kan stikken of zijn nek breken of dat je zijn kop er af kan trekken... dat kan ik naar het land der fabelen verwijzen. Vindt maar eens 1 dierenarts die ooit mee gemaakt heeft dat er iemand met een hond aan kwam met een losbengelende kop door een correctie aan de riem!
Vergelijk dat met het aantal bijtincidenten door honden die het baasje of anderen corrigeerden... die cijfers zullen vele malen hoger zijn!

De hond moet in eerste instantie zijn grenzen leren. EN het respect voor mensen! dan zullen de bijtincidenten aanzienlijk dalen.

Zo heb ik nog wat voorbeelden, waar ik er 1 van zal benoemen.
Wij moesten een keer bij iemand zijn voor gedragstherapie. Het ging om een 8 maanden jonge Amerikaanse stafford die zou bijten en heel druk was.
Toen we er binnen kwamen werden we meteen met de tanden begroet door een rond springende pup. De baasje deden niets om dit te corrigeren, dus deden we dat zelf maar. De pup sprong van de bank op de eet tafel en wilde vanaf de stoel weer in mijn been bijten, dit werd door mij direct aangepakt.
We zijn toen begonnen met wat advies te geven om toch duidelijker te zijn naar de hond. Een sterk ras heeft immers een sterke baas nodig, niet lichamelijk, maar daadkrachtig en duidelijke, een goede standvastige leider.
Om het opspringen bij binnenkomst af te leren, adviseerde wij de hond te negeren bij binnenkomst. Hierop kwam een verontwaardigde reactie van de (bijna volwassen) kinderen; 'ja hoor, ik ga wel mijn hond begroeten als ik thuis kom hoor...'
En het advies de hond niet op de bank en zeker niet op de eettafel toe te laten werd ook afgedaan, 'zo gezellig, de hond naast je...', maar zolang er problemen zijn, NIET DOEN!
We hebben nog pogingen ondernomen, al tijdens ons bezoek zag je het gedrag veranderen. Ook oefeningen buiten, omdat hij niet met andere honden om kon gaan en aan de lijn trok, hebben we de eigen honden erbij gehaald.
We lieten zien dat onze hond de neiging had de pup te corrigeren, niet omdat onze hond agressief is, maar omdat de pup ongewenst gedrag vertoonde.
We dachten dat we toch wát bereikt hadden toen we weg gingen.
Maar nog geen week later werd de hond bij de stichting (www.eeneigenhok.nl) aangeboden voor herplaatsing, want het ging toch niet. We kregen nog wat recente foto's van de hond, op de bank en boven op tafel dominant boven het baasje.. en nog een week later, kregen we te horen dat ze hem in hadden laten slapen, want hij had een bezoeker in het gezicht gebeten...
9 maanden was de hond!! Advies gevraagd, maar niet opgevolgd.
Wat hadden wij er moeite mee dat we geen plek hadden toen om hem in huis te nemen! Door de bazen verknoeit en advies in de wind geslagen, daar moest de hond voor boeten! Terwijl de hond deed wat de baas had moeten doen: corrigeren! Het was een geweldig mooi hondje, onzeker, dominant, agressief, omdat de baas niet wilde opvoeden....
Elke keer als ik berichten in de media lees van bijtincidenten en de hond wordt er afgescheept als bloeddorstig en agressief, dan draait mijn maag om. Is de baas wel geschikt voor het ras? Is de baas sowieso geschikt voor een hond?? Een hond wordt niet agressief geboren, die kan alleen maar reageren. En als hij geen opvoeding/leiding krijgt, kan er van alles mis gaan!
Het ligt dus niet aan de hond, maar aan de baas. Een enkele keer is een hond zo verknipt, dat er niets meer mee gedaan kan worden. Gevolg van broodfok.
Maar als het om rassen als staffords, anatolische herdershonden of andere grote rassen gaat die bijten, wordt men bang en komt dat in het nieuws met worden als ‘Die dieren moeten verdwijnen. Dat zijn net als moordenaars’. Maar hoeveel kleine rassen zijn er niet die bijten? Om dezelfde rede?
Omdat dit niet zulke grote verwondingen geeft en men niet snel bang wordt van kleine honden, wordt dit meestal niet gemeld.
Elke hond heeft opvoeding nodig en ook kleine tandjes doen zeer.