Veel wordt gezien als 'zielig'. Als je advies geeft om een dominant hondje dan overal zijn geur af zet in huis, of sloopt, totaal te negeren... is dat zielig, want het is toch een lief hondje.
Men geeft de hond menselijke emoties. Als een hond hoger staat in rang dan b.v. het kind en hij gromt en verveeld als het kind aandacht krijgt, is dat in de ogen van het baasje 'jaloezie'. Terwijl de hond gewoon zijn plaats op eist. En als de hond het kind dan gaat bijten, moet het kind maar uit de buurt van de hond blijven.
De hond corrigeren op zijn gedrag schijnt zieliger te zijn dan dat het kind niet meer bij zijn moeder kan zitten. De hond mag wel de arm van zijn baasje er uit trekken, maar een rukje aan de riem als correctie is 'zielig'...?
Het is soms zo moeilijk om tot de mensen door te dringen. Ben je door iemand erbij geroepen omdat de pup niet wil lopen, je constateert dat het gewoon verzet is en leert hoe je de pup moet stimuleren en niet toe te geven aan het verzet en te overtuigen dat de 'ongelukjes' na het uitlaten gewoon 'expresjes' zijn..en dat ze de pup moet negeren tot het beter gaat... aan het eind van het liedje wordt de pup toch overal gedragen... nu is het een klein hondje, bij een rottweiler van deze leeftijd zou men anders reageren, die is dan al zwaar en zal moeten lopen.
De pup krijgt alle aandacht en wordt verwend. En dan krijg je het gedrag ook nooit helemaal goed.
Men roept vaak dat de hond veel aandacht nodig heeft en men de hond niet voldoende aandacht kan geven. De hond 'vraagt steeds om aandacht'... maar het vragen om aandacht is vaak gewoon het vragen om leiding. De hond is steeds bezig zijn mens te wijzen op het feit dat hij zo graag leiding wil en vraagt duidelijkheid over wat de baas nu eigenlijk van hem wil. 'wil jij nou de baas zijn? Of moet ik het doen? En als jij het wil zijn, doe het dan goed!'
Ook 'affectie' is meer dan alleen de hele dag met de hond knuffelen. 'Affectie' is ook de trots die een baas uitstraald naar zijn hond. Of alleen al de aanwezigheid van de baas, het vertrouwen dat je geeft en krijgt, het samen iets ondernemen.
Dit soort dingen zijn een grotere beloning voor de hond dan alle hondenkoekjes die men de hele dag in een hond stopt als beloning en de hond wordt er ook niet dik van...
Als ik kijk naar een hondensport als frisbe, agillatye of flyball, en zie hoe de hond plezier heeft en dan moet hij tussen door ook nog zijn beloningsnoepje krijgen... dat neemt hij dan wel, of niet eens, en wil het liefst gewoon door naar de volgende oefening. De sport op zich en samenspel met de baas is de grootste beloning!
Veel gedragsproblemen zijn ontstaan doordat de mens de hond als baby behandelde, geen grenzen steld en de hond als mens blijft bekijken en vergelijken. Door om te schakelen en de hond te gaan zien als dier, met dierlijke instinkten en dierelijk gedrag en reacties, dan verdwijnen de problemen ook.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.