Clicker training

Clickertraining
Gehoorzaamheid of aangeleerd gedrag?

Ik ben er nog steeds van overtuigt dat de clickertraing een hond niet gehoorzaam maakt. Het klikken en belonen voor een gedrag, b.v. Het pikken van eten, leert in mijn ogen de hond niet dat hij niet aan het eten mag komen! Hij leert alleen maar, dat als hij de andere kant op kijkt, al duurt dat lang, hij uiteindelijk iets lekkers krijgt. Dan kan hij altijd nog dat eten pikken. Want respekt voor jou eten, heeft hij er niet mee geleerd. Je conditioneert een gewenst gedrag! Je leert de hond daarbij niet de grenzen, dus wat hij niet mag. Het is dan ook beter om EERST aan de basis te gaan werken. EERST werken aan (wederzijds) respect en vertrouwen, zodat de hond van je eten af blijft omdat hij respect heeft voor jou! Je zult merken dat je met deze basis een gehoorzame hond krijgt die voor jou gaat zitten uit respect voor jou. Als de hond graag voor je werkt, doet hij dat vanzelfsprekend voor je. Als die basis er is, kun je met de clickertraining gedrag nog beter conditioneren of nog meer/beter 'truckjes' leren. Maar ook dan is het niet de bedoeling om eindeloos door te belonen met lekkers! Je moet dit al heel snel afbouwen en moet jijzelf, je trots, je liefde, de beloning zijn!
Wij  werken ook wel eens met de clicker , maar pas NA de basis!
En een positieve bekrachtiger hoeft niet altijd lekkers te zijn! Voor een hond die zich niet voor koek intresseert, zal deze beloning niet werken. Je moet dus kijken wat bij jou hond het beste werkt.
Ook zie je het verschil als de trainer, die de methode kent, het voor doet en de cursist het zelf gaat doen. Bij de trainer doet de hond het vaak voorbeeldig, omdat die met zekere houding de clicker hanteert, de cursist moet er nog aan wennen en straalt daardoor onzekerheid uit, waardoor de hond niet gehoorzaamt. Daaruit blijkt toch dat de uitstraling en houding van de baas veel belangrijker is dan dat lekkers in de hand. Het komt immers vaak voor dat een hond niet meer op het 'gewone brokje' of 'beloningssnoepje' reageert. In plaats van te kijken wat de oorzaak daarvan is, die meestal bij de baas ligt! wordt er doorgaans geadviseerd om iets nog lekkerders te nemen, als worst en kaas. De gemiddelde hond zal best goed te trainen zijn met de clickermethode. Maar bij honden die toch liever duidelijkheid en grenzen nodig hebben, zal toch iets meer nodig zijn.
Volgens mij staart het gros van trainers zich blind op het 'positief' trainen en hebben ideeën ontwikkeld die voorkomen dat er maar enige druk of dwang bij de training komt kijken. Dit is naar mijn mening ook aangeleerd gedrag! Men neemt te vaak klakkeloos aan dat wat 'de wetenschap ontdekt' dé waarheid is.
Onderzoeken die verschijnen worden niet kritisch bekeken/gelezen, nee, het maakt niet uit hoe testen gedaan zijn en door wie en in welke situatie en wat een onderzoeker wilde aantonen... Als er een artikel verschijnt over gedrag, dan is dat waar. Tenminste, als dat iemand is met 'aanzien'. Een professor, bekende gedragstherapeut of onderzoekscommissie. Als het maar enigszins in het straatje past van de 'nieuwe denkwijze', dan is het waarheid en is alles wat eerder onderzocht werd ineens niet meer waar.
Ik zie ook steeds 'nieuwe' onderzoeken verschijnen waarbij ik denk, maar dat was toch al lang bekend? Wat is de waarde van een onderzoek, als daar niet zorgvuldig mee omgegaan wordt? Bestudeer een stabiele roedel honden en een onstabiele roedel honden... een roedel die wel duidelijke grenzen krijgt en een roedel die alleen liefde en lekkers krijgt, dan zie je al snel het verschil tussen een roedel honden die niet vechten, rustig zijn in huis en luisteren en een roedel honden die steeds vechten en door het huis rennen, over banken en tafels, die slopen en niet luisteren.
Ook de clickermethode, die in eerste instantie bedacht is om andere redenen, wordt steeds aangepast naar het 'moderne denken'. Een dolfijn is immers geen hond! Men protesteert tegen het dolfinarium, want daar moeten dolfijnen in onnatuurlijke omgeving truckjes (dus die zijn dan niet gehoorzaam?) doen om mensen te vermaken... en dat mag niet. Maar intussen willen we wel dat de honden truckjes doen in een onnatuurlijke omgeving en leren we die op dezelfde onnatuurlijke manier aan. Hoe komt het anders dat wij met training, maar ook bij de herplaatsing van honden, zoveel honden tegen komen die al vele cursussen hebben gedaan, bij gedragstherapeuten zijn geweest, maar toch die onzekerheid maar blijven houden. Of toch gaan bijten, agressie vertonen naar mensen en honden, angstig blijven in bepaalde situaties. En zodra er discipline/regels en duidelijkheid wordt toegevoegd, de problemen verdwijnen en de honden stabiel worden... Er zijn geen standaard honden, dus is er ook geen standaard training. Het is niet zo dat het ene helemaal fout is en het andere helemaal goed. Een combinatie kan goed werken, maar elke hond heeft zijn eigen 'gebruiksaanwijzing'. Alleen belonen werkt niet en alleen corrigeren werkt niet, het moet wel in balans zijn, toch moet je weten wanneer je discipline en wanneer je beloning toepast. Het belonen is zo ver gebracht, dat het niet meer uitmaakt wanneer de hond beloont wordt. Er wordt niet gekeken in welke status de hond op het moment van belonen bevind. Want als een hond op het moment dat hij gaat zitten, in zijn kop nog helemaal bezig is met die andere hond, dan beloon je ook die status en niet alleen dat hij gaat zitten.
Je zult soms moeten laten weten dat een gedrag niet geaccepteerd wordt en dat leer je niet altijd door negeren en het juiste gedrag belonen. Een hond met een zwaar agressieprobleem, zodanig dat zodra de eigenaar zelfs de hond b.v. uit de auto haalt, de hond uitvalt en de eigenaar bijt. Als de trainer de hond over neemt, de hond direct wil bijten. En in zo'n blinde razernij is, zal je iets moeten doen. Dan is de hond niet af te leiden met wat lekkers. Dan laat je die hond uitrazen en houd hem van je af, waardoor het lijkt alsof je de hond op hangt. En dan worden mensen ineens blind, want ze zien niet wat er gebeurd, maar alleen een hond die opgehangen wordt...en dat is zielig, dat doe je niet, dat moet anders... als al die stuurlui aan de wal die het zo goed weten dan eens komen voordoen hoe je zo'n hond op zo'n moment aanpakt...? Want ik zal de volgende keer niet twijfelen om zo'n hond af te geven aan de eerste de beste voorbijganger die commentaar geeft!
Er wordt tegenwoordig aan alle kanten beweert dat de hond 'veranderd is'. Dominantie is een vies woord en discipline mag je al helemaal niet meer in je mond nemen. Is het geen discipline als je kinderen huisregels leert? Als je consequenties zet tegenover het overtreden van de regels. Te laat thuis is niet meer uit. We kennen het allemaal wel van onze ouders en doen het zelf ook. In het leger, in een werksituatie. Een groep kan niet functioneren zonder duidelijkheid en discipline. Is dat ook geen manier om te leren? Maar ineens bedenkt men dat de hond geen roedeldier is, dus is alles wat we daarover geleerd hebben ineens niet meer waar? Kijk alleen maar naar de zwerfhonden, o ja, die zijn anders dan onze huishonden? Ja, inderdaad, die zijn HOND en weten waar ze aan toe zijn. Ze leren al aardig op toeristen jagen en worden niet als mensen gezien/behandeld waardoor ze onzeker worden.
Kijk hoe honden met elkaar om gaan. Het eerste wat er gedaan wordt als er een nieuwe hond in de vaste stabiele roedel komt, is de regels duidelijk maken. Eerst aan de 'buitenkant van de cirkel blijven! Weten en leren welke status de honden binnen de roedel hebben. Aanpassen aan de regels binnen de roedel. Doe je lelijk naar de roedelgenoot kat, dan krijg je een correctie, loop je tegen de hoogste (honden)rang aan, krijg je een snauw, zoek je eigen plek... zo wordt er met grauwen en snauwen en soms een bijt duidelijk gemaakt waar de grenzen liggen. En past hij zich aan, dan mag je als nieuweling langzaamaan meer binnen de cirkel komen en uiteindelijk samen iets ondernemen/spelen. En dan nog alleen met de laagste rangen en volgens de regels van het spel van de honden. Pups worden in een roedel honden tot een maand of 8 door de volwassen honden opgevoed. Ze krijgen geen beloning voor goed gedrag, niet in de vorm van eten. Geen straf is beloning. Er wordt alleen maar continu gestuurd. 'hé je bent te druk, hé blijf uit mijn buurt, dring je niet op, wees niet zo onzeker, begroet me beleeft!'
Op die manier leren de pups wat de omgangsregels zijn en waar de grenzen liggen en wat hun taak is. Zodat ze zich ontwikkelen tot sociale stabiele honden, ook sociaal naar andere honden. Als dát stukje opvoeding naast het trainen van vaardigheden wat de mens van de hond wil, gegeven werd, zouden er heel wat minder onzekere bijtende 'probleemhonden' zijn!