Sociale omgang tussen honden, hoe zat het ook al weer?



 

Uit de verschillende signalen maken wij op dat er nogal eens verwarring is over de omgang van honden onderling. (te) Vaak wordt er geroepen dat de honden het zelf maar uit moeten zoeken en dat ze het zelf wel oplossen. Of dat mensen excuses hebben voor het gedrag van hun hond. Vaak wordt de zin 'het is nog maar een pup' misbruikt, alsof een pup alles mag. Of, 'mijn hond doet niets', zonder zich af te vragen of dat ook geldt voor een (aangelijnde) hond. En niet inzien dat hun hond weldegelijk 'iets' doet. Hij is onbeleefd en dringt zich op in de ruimte van de andere hond! Of dat volwassen honden pups niets zouden doen en als een volwassen hond een pup corrigeert, dat de volwassen hond dan 'fout' of 'agressief' zou zijn.

Hoelang is een pup eigenlijk 'pup'? Wanneer moet je beginnen met opvoeden en moet je pups wel of niet confronteren met volwassen honden tot ze een maand of 8 zijn?

Laten we eerst eens kijken hoe het in de hondenwereld gaat. De 'wilde hond' is niet uit balans.
Die leert als pup eerst van zijn moeder wat de regels zijn en wat zij van de pups wil. Moeder heeft niet alleen een verzorgende taak, maar ook een opvoedende taak. Dit zie je in grote lijnen terug in het hele dierenrijk. Een pup krijgt grenzen van zijn moeder. De pup wordt ook gecorrigeerd door de moeder! Wanneer moederhond de pup wil wassen, en deze doet verwoede pogingen om daar onderuit te komen, schroomt moederhond niet om de pup 'in de houdgreep' te nemen om hem te dwingen stil te liggen. Zodat zij de pup kan wassen. Moederhond denkt niet, 'ach, hij is nog zo klein, laat hem maar'... Het zou funest zijn voor de veiligheid van het hele nest als de pups maar zouden mogen doen wat ze willen! De pups moeten van dag 1 af aan al leren wie ze moeten volgen en gehoorzamen.
Wanneer een pup ongeveer 8 weken is, gaan ze het sociale leren in. In die periode zijn ze ook heel onzeker. Moederhond loopt dan niet de hele dag met de pups te sjouwen en te troosten. Ze laat ze 'enge momenten' zelf doorkomen, zelf verwerken. Zelf begeleid zij door kalm en zelfverzekerd te blijven. Als een voorbeeld. Zo komen de pups deze periode door als zelfverzekerde pups die weten wat ze moeten doen in bepaalde situaties. Zonder angst over te houden aan schrikmomenten.
Op deze leeftijd van 8 weken komen pups in de mensenwereld vaak in een nieuwe leefomgeving. Bij een nieuw baasje. Als het nieuwe (mensen) baasje stil blijft staan bij 'het is nog zo'n klein pupje dat ik moet vertroetelen', dan valt zo'n pup van een stabiele leider (moeder) naar een onzekere, incapabele leider. In zijn onzekere periode wordt het steeds beschermt en weg gehouden bij volwassen (grotere) honden. Doordat de leider zich zo onzeker en angstig opstelt, zal de pup  niet leren hoe het om moet gaan met volwassen honden en 'enge dingen' en zal een bang onzeker hondje worden..
In een natuurlijke stabiele roedel, zijn er van het begin af aan meer volwassen honden (3 pups per volwassen hond). Deze gaan zich ook met de pups bemoeien zodra deze het nest verlaten. De pups worden door de volwassen honden tot zo'n 8 a 9 maanden gestuurd. Dan zijn ze 'pup af' en behoren tot de jong volwassene die de pubertijd in gaan. Ook onder de volwassen honden zijn opvoedingstaken verdeeld. Je zal echter nooit de hoogste in rang met een jonge pup zien spelen!
Spelen is een leerproces, dat doe je met broertjes en zusjes en de jongere honden. De pup leert beleeft te zijn. Je dringt je als pup niet op bij een volwassen hond! Zeker niet bij een hogere in rang/functie.
Je mag niet te druk en/of met te hoge energie spelen in de roedel. En als er twee pups (ook bij jonge honden) vechten, komt de mediator ertussen om ze te splitsen.
Pas wanneer de pups zich gaan gedragen naar de regels van de roedel, gaan ze het leren van hun vaardigheden uitbreiden en komen ze dichter 'in de kring' en mogen gaan samenwerken. Alleen als de hondentaal goed beheerst wordt en de regels duidelijk zijn en er erkenning is voor de hogere in rang (functie) dan kunnen ze fungeren in de groep. De roedel heeft er immers geen baad bij wanneer ze op jacht gaan en de jonge honden gaan lopen 'keten'. Of als ze op eigen houtje gaan rondlopen als de opdracht was gegeven dat ze moeten blijven liggen?
In een stabiele roedel wordt alles door de honden zelf opgelost, maar daar heeft elke hond een 'hondse opvoeding' gehad. En is er geen hond uit balans met angsten of trauma's of verkeerde inprentingen.
De pup die bij mensen opgroeit heeft wat dat betreft een hoop gemis! Bij veel fokkers is er maar 1, of zijn er hooguit 2 volwassen honden aanwezig. Vaak worden pups te snel bij moeder weg gehaald. In de cruciale fase van het sociale leren, waarin de moeder de pups veel zelf laat ontdekken, maar wel corrigeert als ze iets tegen de regels doen. Omdat men denkt dat moederhond de pups niet meer accepteert. Dan komen de pups vaak bij onzekere baasjes. Die de raad van de fokker opvolgen om vooral nog niet op een cursus te gaan voor ze volledig ingeënt zijn. En je de pup vooral lekker zijn gang moet laten gaan in het begin. En ze zeker niet mag corrigeren...
Over het inenten wordt overigens heel verschillend gedacht. Maar als de moederhond altijd netjes haar inentingen heeft gehad, heeft de pup al die antistoffen bij zich. Als je twijfelt en toch liever niet naar een trainingsveld gaat met  je pup van 8 weken. Kijk dan of er een mogelijkheid is op privétraining aan huis! Het is namelijk weldegelijk belangrijk om vanaf dag 1 goed te beginnen.
Beter is natuurlijk nog om voor dat je een pup aanschaft je te verdiepen in hoe je de opvoeding moet gaan doen. Het gaat namelijk zo vaak fout wanneer je de pup wilt socialiseren en daarbij onstabiele honden tegenkomt, die zelf nooit geleerd hebben hoe ze zich (beleeft) moeten gedragen naar andere honden. Honden die bijten uit angst of onzekerheid.
In een stabiele roedel, kun je de opvoeding grotendeels aan de volwassenhonden over laten.
Maar in een samengestelde roedel, waar onderling al geen goede verhoudingen zijn tussen de honden, waarbij de baasjes allemaal een andere mening hebben, kan een hoop fout gaan! Een ieder hoort op zijn eigen hond te letten. Dominerend gedrag moet je niet toestaan. Als je dat al vanaf pup af aan aanleert, voorkomt dat een hoop problemen. Gevechten moet je niet laten escaleren! Daar moet je (op tijd!) tussen komen en afbreken! Er is een verschil tussen onenigheid, een grom of een corrigerende blaf behoeft geen aandacht. Maar het opjagen van een pup/jonge of nieuwe hond door een groepje honden, moet je zeker stoppen! En niet af doen met; 'er zal wel wat mis zijn met de pup/hond'.... Stimuleer niet het (dominante) gedrag van honden om een zwakkere de groep uit te jagen! Vergeet niet dat bij een samengestelde roedel, zoals bijvoorbeeld en wandelclubje of uitlaatservice, het roedeltjes in roedeltjes zijn die elkaar kennen en die allen een menselijke leider (zouden moeten) hebben. Laat je te veel aan de honden over, dan gaan de honden uitmaken wie welkom is in de groep en wie niet. Ze hebben niet geleerd van hond op hond hoe je dat zou moeten regelen op een juiste manier. Dan krijg je problemen met voorbijgangers wiens hond lastig gevallen wordt door 'een meute wilde honden'.
Wil je meer weten over het wandelen in een samengestelde roedel? Of over het opvoeden van een pup? Kijk dan in je omgeving of je daar lessen in gegeven worden of neem contact op met Cazanshondencentrum (www.cazanshondencentrum.nl)

© tekst: J. Rietveld

Clicker training

Clickertraining
Gehoorzaamheid of aangeleerd gedrag?

Ik ben er nog steeds van overtuigt dat de clickertraing een hond niet gehoorzaam maakt. Het klikken en belonen voor een gedrag, b.v. Het pikken van eten, leert in mijn ogen de hond niet dat hij niet aan het eten mag komen! Hij leert alleen maar, dat als hij de andere kant op kijkt, al duurt dat lang, hij uiteindelijk iets lekkers krijgt. Dan kan hij altijd nog dat eten pikken. Want respekt voor jou eten, heeft hij er niet mee geleerd. Je conditioneert een gewenst gedrag! Je leert de hond daarbij niet de grenzen, dus wat hij niet mag. Het is dan ook beter om EERST aan de basis te gaan werken. EERST werken aan (wederzijds) respect en vertrouwen, zodat de hond van je eten af blijft omdat hij respect heeft voor jou! Je zult merken dat je met deze basis een gehoorzame hond krijgt die voor jou gaat zitten uit respect voor jou. Als de hond graag voor je werkt, doet hij dat vanzelfsprekend voor je. Als die basis er is, kun je met de clickertraining gedrag nog beter conditioneren of nog meer/beter 'truckjes' leren. Maar ook dan is het niet de bedoeling om eindeloos door te belonen met lekkers! Je moet dit al heel snel afbouwen en moet jijzelf, je trots, je liefde, de beloning zijn!
Wij  werken ook wel eens met de clicker , maar pas NA de basis!
En een positieve bekrachtiger hoeft niet altijd lekkers te zijn! Voor een hond die zich niet voor koek intresseert, zal deze beloning niet werken. Je moet dus kijken wat bij jou hond het beste werkt.
Ook zie je het verschil als de trainer, die de methode kent, het voor doet en de cursist het zelf gaat doen. Bij de trainer doet de hond het vaak voorbeeldig, omdat die met zekere houding de clicker hanteert, de cursist moet er nog aan wennen en straalt daardoor onzekerheid uit, waardoor de hond niet gehoorzaamt. Daaruit blijkt toch dat de uitstraling en houding van de baas veel belangrijker is dan dat lekkers in de hand. Het komt immers vaak voor dat een hond niet meer op het 'gewone brokje' of 'beloningssnoepje' reageert. In plaats van te kijken wat de oorzaak daarvan is, die meestal bij de baas ligt! wordt er doorgaans geadviseerd om iets nog lekkerders te nemen, als worst en kaas. De gemiddelde hond zal best goed te trainen zijn met de clickermethode. Maar bij honden die toch liever duidelijkheid en grenzen nodig hebben, zal toch iets meer nodig zijn.
Volgens mij staart het gros van trainers zich blind op het 'positief' trainen en hebben ideeën ontwikkeld die voorkomen dat er maar enige druk of dwang bij de training komt kijken. Dit is naar mijn mening ook aangeleerd gedrag! Men neemt te vaak klakkeloos aan dat wat 'de wetenschap ontdekt' dé waarheid is.
Onderzoeken die verschijnen worden niet kritisch bekeken/gelezen, nee, het maakt niet uit hoe testen gedaan zijn en door wie en in welke situatie en wat een onderzoeker wilde aantonen... Als er een artikel verschijnt over gedrag, dan is dat waar. Tenminste, als dat iemand is met 'aanzien'. Een professor, bekende gedragstherapeut of onderzoekscommissie. Als het maar enigszins in het straatje past van de 'nieuwe denkwijze', dan is het waarheid en is alles wat eerder onderzocht werd ineens niet meer waar.
Ik zie ook steeds 'nieuwe' onderzoeken verschijnen waarbij ik denk, maar dat was toch al lang bekend? Wat is de waarde van een onderzoek, als daar niet zorgvuldig mee omgegaan wordt? Bestudeer een stabiele roedel honden en een onstabiele roedel honden... een roedel die wel duidelijke grenzen krijgt en een roedel die alleen liefde en lekkers krijgt, dan zie je al snel het verschil tussen een roedel honden die niet vechten, rustig zijn in huis en luisteren en een roedel honden die steeds vechten en door het huis rennen, over banken en tafels, die slopen en niet luisteren.
Ook de clickermethode, die in eerste instantie bedacht is om andere redenen, wordt steeds aangepast naar het 'moderne denken'. Een dolfijn is immers geen hond! Men protesteert tegen het dolfinarium, want daar moeten dolfijnen in onnatuurlijke omgeving truckjes (dus die zijn dan niet gehoorzaam?) doen om mensen te vermaken... en dat mag niet. Maar intussen willen we wel dat de honden truckjes doen in een onnatuurlijke omgeving en leren we die op dezelfde onnatuurlijke manier aan. Hoe komt het anders dat wij met training, maar ook bij de herplaatsing van honden, zoveel honden tegen komen die al vele cursussen hebben gedaan, bij gedragstherapeuten zijn geweest, maar toch die onzekerheid maar blijven houden. Of toch gaan bijten, agressie vertonen naar mensen en honden, angstig blijven in bepaalde situaties. En zodra er discipline/regels en duidelijkheid wordt toegevoegd, de problemen verdwijnen en de honden stabiel worden... Er zijn geen standaard honden, dus is er ook geen standaard training. Het is niet zo dat het ene helemaal fout is en het andere helemaal goed. Een combinatie kan goed werken, maar elke hond heeft zijn eigen 'gebruiksaanwijzing'. Alleen belonen werkt niet en alleen corrigeren werkt niet, het moet wel in balans zijn, toch moet je weten wanneer je discipline en wanneer je beloning toepast. Het belonen is zo ver gebracht, dat het niet meer uitmaakt wanneer de hond beloont wordt. Er wordt niet gekeken in welke status de hond op het moment van belonen bevind. Want als een hond op het moment dat hij gaat zitten, in zijn kop nog helemaal bezig is met die andere hond, dan beloon je ook die status en niet alleen dat hij gaat zitten.
Je zult soms moeten laten weten dat een gedrag niet geaccepteerd wordt en dat leer je niet altijd door negeren en het juiste gedrag belonen. Een hond met een zwaar agressieprobleem, zodanig dat zodra de eigenaar zelfs de hond b.v. uit de auto haalt, de hond uitvalt en de eigenaar bijt. Als de trainer de hond over neemt, de hond direct wil bijten. En in zo'n blinde razernij is, zal je iets moeten doen. Dan is de hond niet af te leiden met wat lekkers. Dan laat je die hond uitrazen en houd hem van je af, waardoor het lijkt alsof je de hond op hangt. En dan worden mensen ineens blind, want ze zien niet wat er gebeurd, maar alleen een hond die opgehangen wordt...en dat is zielig, dat doe je niet, dat moet anders... als al die stuurlui aan de wal die het zo goed weten dan eens komen voordoen hoe je zo'n hond op zo'n moment aanpakt...? Want ik zal de volgende keer niet twijfelen om zo'n hond af te geven aan de eerste de beste voorbijganger die commentaar geeft!
Er wordt tegenwoordig aan alle kanten beweert dat de hond 'veranderd is'. Dominantie is een vies woord en discipline mag je al helemaal niet meer in je mond nemen. Is het geen discipline als je kinderen huisregels leert? Als je consequenties zet tegenover het overtreden van de regels. Te laat thuis is niet meer uit. We kennen het allemaal wel van onze ouders en doen het zelf ook. In het leger, in een werksituatie. Een groep kan niet functioneren zonder duidelijkheid en discipline. Is dat ook geen manier om te leren? Maar ineens bedenkt men dat de hond geen roedeldier is, dus is alles wat we daarover geleerd hebben ineens niet meer waar? Kijk alleen maar naar de zwerfhonden, o ja, die zijn anders dan onze huishonden? Ja, inderdaad, die zijn HOND en weten waar ze aan toe zijn. Ze leren al aardig op toeristen jagen en worden niet als mensen gezien/behandeld waardoor ze onzeker worden.
Kijk hoe honden met elkaar om gaan. Het eerste wat er gedaan wordt als er een nieuwe hond in de vaste stabiele roedel komt, is de regels duidelijk maken. Eerst aan de 'buitenkant van de cirkel blijven! Weten en leren welke status de honden binnen de roedel hebben. Aanpassen aan de regels binnen de roedel. Doe je lelijk naar de roedelgenoot kat, dan krijg je een correctie, loop je tegen de hoogste (honden)rang aan, krijg je een snauw, zoek je eigen plek... zo wordt er met grauwen en snauwen en soms een bijt duidelijk gemaakt waar de grenzen liggen. En past hij zich aan, dan mag je als nieuweling langzaamaan meer binnen de cirkel komen en uiteindelijk samen iets ondernemen/spelen. En dan nog alleen met de laagste rangen en volgens de regels van het spel van de honden. Pups worden in een roedel honden tot een maand of 8 door de volwassen honden opgevoed. Ze krijgen geen beloning voor goed gedrag, niet in de vorm van eten. Geen straf is beloning. Er wordt alleen maar continu gestuurd. 'hé je bent te druk, hé blijf uit mijn buurt, dring je niet op, wees niet zo onzeker, begroet me beleeft!'
Op die manier leren de pups wat de omgangsregels zijn en waar de grenzen liggen en wat hun taak is. Zodat ze zich ontwikkelen tot sociale stabiele honden, ook sociaal naar andere honden. Als dát stukje opvoeding naast het trainen van vaardigheden wat de mens van de hond wil, gegeven werd, zouden er heel wat minder onzekere bijtende 'probleemhonden' zijn!

Trainen of opvoeden?

Wat is het verschil? Het verschil tussen trainen en opvoeden zit 'm in het feit dat je bij trainen vaardigheden aan leert. Vaardigheden waarvan je vindt dat de hond die moet kennen. Zoals 'zit' , 'volg', 'kom', 'blijf', 'geef poot' en dat soort dingen. De manier waarop je deze vaardigheden aanleert kan variëren. Doorgaans koppelt men een beloning aan een vaardigheid. Dan herhaald de hond dat gedrag, omdat het iets oplevert. Men noemt dat dan gehoorzaamheid. Maar wat is gehoorzaamheid?
Wanneer je een kind vraagt of deze bijvoorbeeld de afwas wil doen, maar hij of zij zegt eerst 'nee'. Maar zodra je er wat tegenover stelt, iets leuks of iets lekkers, wel 'spontaan' gaat afwassen.... is dat gehoorzaamheid, of omkoperij? Bij de opvoeding hoort toch discipline? Je kunt in het geval van het kind en de afwas ook iets weg halen, bijvoorbeeld; 'als je niet afwast, mag je geen t.v. kijken'.
Dan leer je een kind dat een taak er gewoon bij hoort en het desgevraagd ook uitgevoerd moet worden. Dus niet dat er automatisch iets tegenover staat voor een gedane taak Je kunt de zaken ook omdraaien, 'je krijgt een ijsje, maar dan moet je straks wel afwassen...'. En hoe lang duurt het dan voor het kind gaat afwassen? Hoe vaak moet je het herhalen? Heeft het kind er iets van geleerd? Waarschijnlijk wel, namelijk dat je je ouders goed in de maling kunt nemen als ze geen duidelijke grenzen aangeven. Maar hoe je het invult, is afhankelijk van het kind. Het ene kind heeft strenge consequenties nodig, het andere kind stuur je en leg je dingen uit.
(uiteraard ga ik hier niet de hele pedagogische theorieën behandelen). Zoals een kind ook veel moet leren, moet de hond naast de opvoeding ook vaardigheden leren. Het één gaat niet zonder het ander.
Zoals mijn ervaring is, zal een hond die alleen met beloning getraind is, niet altijd luisteren.
Deze honden happen meestal na elke opdracht of bij een uitgestoken hand in je vingers omdat ze denken dat er wat lekkers in zit. Gedrag herhalen omdat het iets oplevert, is nog geen gehoorzaamheid! Wij trainen soms ook met de clickermethode. Maar dan pas als de basis van gehoorzaamheid er in zit. Als de baas geaccepteerd en erkend wordt als leider. Als de leider de vaardigheden heeft om leider te zijn. Want ook als een hond geen respect heeft voor zijn baas, zal hij niet luisteren, al zwaai je met biefstuk.... Als de baas niet de juiste leidersuitstraling heeft en zich niet als leider gedraagt, zal een hond op z'n Hollands gezegd 'de middelvinger opsteken' en niet luisteren.
Waarom zou de hond naar een mens luisteren, die de hond de meeste leiding geeft? Die achter zijn/haar hond aan loopt en wacht tot de hond uit gesnuffeld is. Die geen grenzen aan geeft en die de hond continu in zijn persoonlijke zone laat binnen dringen? Wanneer u de leiding heeft over een afdeling, zou u opdrachten accepteren van iemand die net nieuw is en onder u werkt?  Honden zelf kennen geen beloning. Als we al spreken van beloning, kun je zeggen dat geen correctie, acceptatie door de ander, beloning is.
Beloning is door de mens bedacht. Als je 'een pootje' vraagt aan de hond met wat lekkers voor zijn neus en hij leert dat het geven van een poot dat lekkers oplevert, zal hij best zijn poot optillen voor wat lekkers. De vraag is dan, doet hij dat voor jou, om jou te plezieren, omdat jij het van hem vraagt, of omdat hij geleerd heeft dat er wat lekkers tegenover staat?
Als ik iemand laat zien hoe de clickermethode werkt, doet de hond doorgaans meteen wat ik vraag.
Komt dat door de beloning? Ik had de hond al bij me geroepen voor hij de clicker leerde kennen of wist dat ik wat lekkers in mijn hand had. Hij luisterde dus al naar mij...Terwijl deze bij zijn baas niet komt. Doe ik voor hoe het werkt, doet de hond netjes wat ik van hem vraag. Maar zodra de baas het zelf mag gaan proberen en onzeker is en na moet denken over hoe het werkt (uhm, opdracht, gehoorzaamheid, click, beloning) , komt de baas dus onzeker over. Als de houding waarin de opdracht wordt gegeven niet goed is en je onzekerheid uitstraalt, gaat de hond niet luisteren. Maar wat moet je doen als de hond 'maling aan je heeft' en niet komt? Dan is er dus ook geen moment van beloning, maar laat je hem zijn gang gaan, dan heeft het de hond ook wat opgeleverd! Namelijk lekker doen waar hij zelf zin in heeft zonder consequentie!
De mensheid is zo tegen fysieke correcties. Terwijl de honden niet anders doen dan grenzen aangeven doormiddel van lichaamstaal en aanraking. Hetzij bij (wat wij zien als) spelen, wat eerder een veilige manier is van het aangeven van grenzen. Zodra een ondergeschikte zich opdringt aan een hogere, zit daar een consequentie aan. Hij wordt ondersteboven gegooid of in de zij of nek gebeten. Een volwassen (moeder)hond legt een pup die te druk is op de zij met de poten er over om tot rust te dwingen en laat pas los als de pup ontspannen is. Doet de pup of onder geschikte wat de ander wil, dan wordt deze genegeerd, met rust gelaten. Je zal dus fysiek, want dat is wat de hond kent en begrijpt, grenzen moeten aangeven.
Er is uiteraard een verschil tussen fysiek geweld en correctie! We hebben het hier dan ook niet over het mishandelen van de hond om gehoorzaamheid af te dwingen! Maar wanneer een hond niet gehoorzaamd aan b.v. de opdracht 'kom', ook al heb je wat lekkers in de hand. Dan zal je moeten aangeven dat hij toch moet doen wat jij wilt. Het is in veel gevallen nu eenmaal van essentieel (levens) belang dat de hond komt als je roept. Je zult dan actie moeten ondernemen als de hond niet komt. Hem gaan halen, met een houding 'ik accepteer dat gedrag niet' en mee nemen naar de plek vanwaar je hem riep. (of weglopen met een air van 'dan niet'..) En daar zit dan dus geen beloning aan vast! Die krijgt hij alleen als de hond uit zichzelf komt en netjes de opdracht uitvoert. Ook met eindeloos belonen bereik je alleen maar een te dikke hond. De beloning is voor een paar keer en moet afgebouwd worden! Het is alleen maar een hulpmiddel bij honden die net dat beetje extra nodig hebben, om de puntjes op de i te zetten zeg maar. Honden in een stabiele roedel weten elkaars grenzen. Dringt de jongste zich iets te enthousiast op aan de oudste, hoogste, dan is de lip optrekken of een grom doorgaans voldoende om jongste weer in het gelid te krijgen. De roedel die stabiel is kent de grenzen en roedelregels, erkent de leider en zijn/haar eigen taak binnen de roedel. Er hoeft niet gevochten te worden om een plek, om eten, een bot of een speeltje. Er heerst rust en regelmaat en samenwerking. Als iemand een bal weg gooit, dan laat je het aan de snelste 'jager' over om de bal te halen. Zodra er een buitenstaander in de roedel gehaald wordt, zal deze zich moeten aanpassen aan de regels en grenzen van de roedel. Soms is het dan nodig om een flinke correctie met de tanden te geven. Het ligt aan de gemoedstoestand van de nieuweling hoe, maar alle nieuwe roedelleden zullen zich aan moeten passen aan de regels en grenzen van de bestaande roedel. Dit wordt bewerkstelligt door sturing, correctie of negeren en als de nieuweling zich aanpast en naar wens gedraagt, mag hij dichter binnen de cirkel van de roedel verblijven en wordt er gespeeld, de acceptatie. De beloning zou je kunnen zeggen. Je ziet, opvoeding en training staan niet op zichzelf. Terwijl je de hond opvoed, train je zijn vaardigheden en andersom. Er moet balans zijn tussen corrigeren en beloning. Maar op een eerlijke en juiste manier en op de juiste momenten en bij de juiste gemoedstoestand! Beloon je dat de hond komt en naast je gaat zitten, maar is deze niet met jou bezig, maar druk aan het focussen naar b.v. een andere hond, bedenk dan dat als je dat moment beloont (omdat hij komt) je ook beloont dat hij op een andere hond focust. Haal hem eerst uit de focus en zorg dat hij ontspant, dan is pas het juiste moment om te belonen.

 

 

Apportspeuren is heel wat anders dan puppycursus.

Toen wij een tijdje op het winkelcentrum trainde met alle groepen, deden we tussendoor ook apport speuren op het braakliggende (bouw)terrein. Het viel op dat mensen die het werken met honden snappen, bewonderend kwamen kijken. Maar dat iemand die er tegen over woont, eens kwam vragen wat we aan het doen waren. Want ze vond het er zo 'agressief uitzien'. Nu kan ik me dat enigszins wel voorstellen. Als je niet bekend bent met de sport.
Ik heb dus uitgelegd hoe de sport gaat en dat dit honden waren met een hoge werkdrift die niet tevreden zijn met alleen een wandeling of even een balletje gooien en dat dit een goede manier is om ze fysiek en geestelijk bezig te houden. En dat de honden het geweldig vinden om te doen. Mevrouw kon zich er niet in vinden. ze vond het agressief, er werd 'geschreeuwd' naar de honden.... nu is er een verschil tussen schreeuwen als in uitjouwen of schreeuwen als in roepen, opjutten/opjagen. Een hond moet helemaal gek zijn op het apport (bal, blok of dummy) om er fanatiek achter aan te gaan. Dat de hond hierbij aan een tuig zit en mag trekken, maar daarbij enigszins tegengehouden wordt om de begeleider anders voor gesleurd wordt , maakt het fysiek alleen maar zwaarder voor de hond. Daarom is het van belang dat honden die deze sport gaan beoefenen, eerst gecontroleerd worden op HD en ED. Hoe fanatieker de hond, hoe harder deze trekt. Daarom wordt bij deze sport een tuig gebruikt om het gewicht te verdelen. Tuigen zijn immers ontworpen om te trekken (niet om trekken tegen te gaan!).

Een heel blije hond en trots op haar 'vangst'..

Als de hond het niet leuk zou vinden, doet hij heus die moeite niet...

 



Het is jammer dat de mevrouw zich niet wat verder verdiept in deze sport. Als ze wat zou gaan zoeken op internet, zou ze zien dat de sport zo gaat en dat er zelfs verenigingen zijn waar ze nog zwaarder trainen. Iedereen is wel bekend met het fenomeen politiehond, maar hoe deze honden opgeleid worden is niet bij iedereen bekend. Deze sport wordt gedaan door werkhonden, die al gehoorzaamheidscursussen achter de rug hebben. Ze moeten sociaal zijn naar mensen, ze blaffen bij verveling doorgaans naar andere honden als ze aan de lijn zijn en worden heel vervelend als ze niet mogen/kunnen werken om hun energie kwijt te raken. Hoeveel herdershonden zijn al geëuthanaseerd omdat ze gingen bijten? Puur omdat er niets met de hond gedaan werd, de hond geen leiding kreeg en de hond zelf een taak gaat zoeken om zich bezig te houden?
Mevrouw verteld ook graag rond dat ze bij Cazanshondencentrum geen puppycursus gaat doen, omdat men er te 'agressief' en 'te hard' naar de honden is en er naar de honden 'wordt geschreeuwd'. Het is jammer dat deze mevrouw dan niet even is komen kijken bij de puppycursus! Want dat is natuurlijk heel wat anders.

Jammer dat zij haar inzicht verward met de werkelijkheid. Maar ja, als je niet verder denkt en denkt dat een hond alleen maar gelukkig kan zijn als deze de hele dag bij je op de bank mag liggen...en dat werken een straf zou zijn... dan kun je jezelf natuurlijk niet indenken dat er honden zijn die deze sport leuk vinden. Ook bij behendigheid worden de honden gestimuleerd en opgejut om ze enthousiast te maken.

Op den duur gaat de hond ook los speuren en als ze fanatiek genoeg zijn, gaan ze overal door heen om het apport (of mens) te zoeken. Voor de hond blijft het gewoon 'een spelletje'.

Een stapje moeilijker, hoger zoeken en vinden...

Bal, blok, dummy...ik vindt alles!

Zie ik er ongelukkig uit dan? Dit is feest!

Een start maken met pakwerk, commando 'vast'...

Filmpjes:

http://nl.picturepush.com/public/13040509
http://nl.picturepush.com/public/13040517

Ophangen? Mishandelen?

Er gaan nog steeds verhalen rond dat wij honden zouden ophangen en mishandelen. Dat we ‘te hard’ zouden zijn…. Dit wordt vooral verspreid door mensen die voorvallen die ze zien, interpreteren in wat ze dénken te zien. Of mensen zonder zelf enig kennis te hebben van hondengedrag die zelf alles doen wat niet kan/mag, maar als je niet doet zoals zij het wil, je jaren achtereen gaan treiteren met van alles en nog wat en je overal zwart maken.
In een tijdperk waarin je vooral alles ‘positief’ moet oplossen bij honden, is het erg moeilijk om gedachtegangen te veranderen. Zeker als iemand toch eens bij ons komt kijken, met de verhalen in het achterhoofd dat we honden zouden ‘ophangen’ en ‘te hard’ zouden zijn. Als deze hond steeds in de riem en in de hand van het baasje loopt te bijten, kun je dat negeren… maar dat helpt niet, je kunt het corrigeren. Dat werkte wel, want dat begrijpt de hond! Je gaat bij zo’n hond eerst werken aan hoe die het niet op moet lossen als hij niet weet wat er van hem verwacht wordt in combinatie met het baasje leren hoe je een hond leiding moet geven. Maar als er dan even duidelijkheid wordt gegeven aan de hond, dat hij niet in handen mag bijten, door de riem te claimen en naast de hond te houden die dan wat keelgeluiden laat horen UIT PROTEST, niet uit geen lucht krijgen of dergelijk…loopt de eigenaar boos mopperend weg. Want het is nu bevestigt dat we ‘honden ophangen’ en ‘hardhandig te werk gaan’. Ik vraag me af of de mevrouw het niet hardhandig vond van de hond die haar in de handen beet? Je kunt begrip opbrengen voor de hond, omdat deze bang is van mensen en onzeker, maar daarom hoef je het nog niet goed te vinden. Een hond zou het ook niet accepteren, die denkt niet ‘ach, ja, jij hebt een slechte jeugd gehad en je kunt er ook niets aandoen’, nee, die hakt er ook gewoon in omdat die dat gedrag niet accepteert. Wij mensen moeten eens leren die emoties weg te laten als we honden (her)opvoeden! Met ‘zielig vinden’ help je een hond niet! 

Als iemand ergens, bij een hondenschool, geleerd heeft dat elke vorm van correctie of domineren richting hond een doodzonde is, dan is het soms zo moeilijk om de mensen te laten zien wat er werkelijk aan de hand is. Als je bij elke handeling die je uitvoert van de eigenaar hoort ‘nee, dat mag niet’… dan is zo’n baas niet te trainen. De hond mag blijkbaar wel alles, maar je mag niets doen om hem bij te sturen? Maar goed, helaas weten wij uit ervaring dat dit hondje een zeer onzekere toekomst tegemoet gaat! Je kan van een hond nu eenmaal geen mensje maken, en zeker niet bij een zwerfhond die alleen maar honden straattaal spreekt!
Het is tegenwoordig standaard dat je een verkeerd/ongewenst gedrag negeert en situaties vermeid.


Uitval wordt ingezet

Uitval wordt opgevangen



De hond wordt in zit gezet

Ontspannen van de riem is beloning











In sommige situaties kan dat, in de meeste situaties niet. Neem nu de hond die wij hielpen die auto’s aanviel. Moet je die situatie gaan vermeiden? Dan kun je nergens meer heen, bovendien help je een hond er niet mee om dingen te vermeiden. Je kunt de hond proberen af te leiden, maar als zo’n hond niet af te leiden is… als de hond, zeg maar een rode waas voor de ogen krijgt en niets anders meer wil dan uithalen naar een auto, dan zal je toch op een manier moeten laten zien dat dit gedrag niet gewenst is?! Als je dat dan doet door de hond in zijn sprong op te vangen en in ‘zit’ te zetten, kan dat bij sommige mensen de suggestie wekken dat je de hond ‘ophangt’. Je kunt ook de hond zijn sprong richting auto af laten maken met jou erachter aan… daar help je de hond, jou zelf én de omgeving niet mee!

Je kunt belonen als de hond even niet uitvalt, maar als die hond inwendig zit te stressen omdat hij liever wel uitvalt, dan beloon je die status! Je beloont dan zijn wil om te gaan. Pas als dat afgebouwd is en de hond in rustige status naar de auto’s kijkt, is het moment aangebroken om te belonen. Deze manier van correctie wordt ook gehanteerd bij honden die uitvallen naar honden.
Zoals ik pas had met onze pittige Duitse herder, er passeert een stel met een hondje, de herder valt blaffend uit en ik zet haar direct in haar eigen voorwaartse vaart achteruit in ‘zit’.  Als je weet hoe ze in het begin was, dan is het al stukken verbeterd! Maar de passanten geven een opmerking naar elkaar, wel zo dat ik het kan horen natuurlijk, ‘dat is toch geen steil’! Nee, het is steil als ik haar zou laten gaan? Als ze zich los trekt, de riem uit mijn handen trekt omdat ik haar zo niet zou kunnen houden als ze voor uit schiet, en ze rent op hun hondje af om in het oor te blaffen (meer zou ze niet doen) en dan te besnuffelen, dan is het ineens een agressieve hond die je op moet voeden! Als Astrea met de bal in haar bek loopt, wil het wel eens minder zijn, maar het kan ook een trigger zijn om honden die dan bij haar in de buurt komen weg te blaffen. Omdat ze haar bal verdedigt. Dit is ‘gewoon’ een herder eigenschap en hoe meer werkdrift er in de hond zit, hoe feller ze kunnen reageren. Iets dat door herder eigenaren begrepen wordt, maar door eigenaren van vooral kleine hondjes gezien wordt als agressie.
Maar we werken ook met honden die wel puur agressie naar andere honden hebben. Ik zie mij echt niet met een stuk vlees staan zwaaien terwijl die hond blind op een andere hond staat te blaffen en die het liefst zou verscheuren. Je moet eerst het ongewenste gedrag ‘afbreken’ wil je goed gedrag kunnen belonen! Zodra de hond is waar je hem hebben wilt, kun je gaan belonen en dat hoeft niet altijd met voer!

Deze hond draagt niet voor niets een muilkorf, zij viel uit naar mensen en honden om te bijten!
Afleiden was geen optie, vermeiden...? dan zou je haar in huis op moeten sluiten!

Ik heb ook het idee dat honden tegenwoordig zelfs meer zijn dan kinderen. Kinderen mogen niet door het huis rennen en op de bank springen. Dat heb ik hier en daar met honden wel anders gezien!
Wat zou u doen, als volwassene, wanneer een kind/puber u bijvoorbeeld een klap in het gezicht zou geven? Zit daar een consequentie aan? Of wacht u een minuutje en geeft u het kind dan een snoepje omdat het even niet sloeg? Als een kind op school andere kinderen pest, of steeds gevechten uitlokt of start met vechten, zit daar dan een consequentie aan? Of gaat u zo’n kind ‘afleiden’ met een zak snoep of dergelijke? Ik hoor in gedachte mensen roepen ; ‘ik laat me niet slaan.. en als mijn kind een ander pest of slaat dan… of o wee als iemand aan mijn kind komt! ‘ Ziet u, de hond staat wat dat betreft boven kinderen. Want een hond die zijn eigenaar bijt, mag je niet corrigeren, die moet je negeren, afleiden met lekkers en je moet vooral alles belonen. Ook als dat inhoud dat een hond dit bij wijze van spreken gaat vertalen als; ‘ik doe iets wat niet mag, dan gebeurd er even niets, of ik moet even gaan zitten, maar ik krijg uiteindelijk toch mijn beloning. Dus hoef ik niet te stoppen met mijn gedrag’.
Wij gaan er vanuit dat je zeker ook moet aangeven dat bepaald gedrag niet gewenst is!
Dat het niet altijd werkt als het een hond niets oplevert, omdat een hond bepaald gedrag uit frustratie of obsessie kan vertonen en het dus gebruikt als uitlaatklep. Hoe moeilijk is het stoppen met roken in stresssituaties of bij verveling?  Een alternatief bieden kan helpen, als de hond daar gevoelig voor is, maar de meeste honden die bij ons terecht komen, hebben al een reeks van therapieën achter zich waarbij niets hielp.
Op dit moment is er een jack Russel bij ons in huis, deze komt uit het asiel. Het is een leuk hondje, tot je probeert hem te aaien of zijn riem om wil doen, dan wordt het een klein duiveltje. Op voer reageert hij niet, dus je kunt hem niet leren om handen te vertrouwen door hem wat lekkers te geven. Maar hij moet ook leren dat hij zijn onzekerheid-angst-dominantie agressie niet mag afreageren door te bijten of te vluchten. In beide statussen, agressie en vluchten, is de hond niet gelukkig.
Je kunt het niet vermeiden, want de hond moet toch uitgelaten worden aan de riem.
Ook bij grotere honden die uit agressie opspringen om te bijten, vang je op in hun sprong. Hou je van je af, zodat hij niet bij je kan komen. Het werkt niet om op zo’n moment een biefstukje uit je binnenzak te halen of hem te negeren! Ook dit kan van een afstand er uitzien alsof je een hond ‘ophangt’. Terwijl de hond dit geheel zelf doet, je weert hem alleen maar af tot hij voldoende energie kwijt is om hem eventueel neer te zetten of te leggen om tot rust te krijgen.
Ophanging is in mijn ogen de hond aan een touw met zijn poten van de grond aftillen en daar te laten bungelen… maar ja, als er mensen zijn die beweren dat het boven beschreven handelen ‘ophangen’ en ‘mishandelen’ is, men gelooft vaak liever spot en laster van mensen (zowel onkundige als zgn. deskundigen), dan zich eens wat meer te verdiepen in wat er nu in feite gedaan wordt en/of gebeurd. Als men met al die lasterverhalen in het achterhoofd een oordeel velt over wat men denkt dat er gedaan wordt, is dat in mijn ogen geen objectief oordeel!
Net zo goed als de reactie wanneer men ziet hoe bijvoorbeeld een volwassen hond een opdringerige pup corrigeert. Want als men ervan uit gaat dat een volwassen hond een pup niets zou mogen doen en alles zou moeten accepteren van een pup en het opdringen van de pup alleen maar ziet als ‘hij wil alleen maar spelen’.. dan zie je een ‘agressieve’ hond die een ‘lief pupje’ aanvalt. Een kenner van het gedrag zou zien dat de pup zich onbeleeft opdringt aan een volwassen, dus hogere, hond die de pup daarvoor een correctie geeft. Beide zien wat anders, maar dat wil niet zeggen dat beide gelijk hebben!
Kijk alleen maar eens naar getuigenverklaringen bij een misdrijf, de één beschrijft de dader als lang, donkerharig met snor en de ander dacht dat hij kort was, blond haar en baard had. Getuigenverklaringen kunnen dan ver uit elkaar liggen en dit maakt het lastig om een objectieve omschrijving te krijgen. Behalve dan van mensen die dichtbij de dader leven en hem beter kennen of de dader zelf.

Voorbijgangers die naar een momentopname van de training kijken en hun eigen conclusie trekken, zoals iemand die er prat op gaat dat ze 'jaren in de africhting zat' en roept dat wij alles 'fout' zouden doen, maar zich wel laat beïnvloeden door een leek die zegt dat ze de hond best los mag laten lopen op het fietspad. Waar een boete op staat... 

 

Of zelfs mensen die door roddels verblind niet goed kijken wat er onder hun neus nu eigenlijk gebeurd en weglopen, zonder om uitleg te vragen, zijn net zo onbetrouwbaar!
Als wij werkelijk honden zouden mishandelen, waarom zijn er dan toch zoveel mensen wel tevreden met ons? Waarom zijn wij dan voor veel mensen de laatste hoop voor hun hond? Hoe komt het dan dat wij bepaald hondengedrag, waar men al overal mee geweest is, wel goed krijgen?
Er is niet maar 1 juiste methode! Misschien moet men zich eens wat meer openstellen voor andere methodes. Wij gebruiken ook niet maar 1 methode, juist de kennis van meerdere mogelijkheden verrijkt en geeft de mogelijkheid meer honden te helpen! En wat is hard? Bij sommige mensen is het al te hard als je een vinger als correctie tegen de nek houd van een verwende chihuahua die bijt, bij een ander kan dat weer wat anders zijn.
Bovendien, iemand die eens goed naar honden kijkt, hoe honden elkaar opvoeden, kan alleen maar concluderen dat de hondenwereld ook hard is en dat wij mensen dan te vaak veel te soft met honden omgaan. Alsof ze van porselein zijn! Pups van verschillende grote mogen niet met elkaar spelen, grote en kleine hondjes moeten apart, pups van klein ras mogen niet bij grote volwassen honden, want stel je voor dat ze onder de voet worden gelopen…. Terwijl in een natuurlijke roedel de pups tot een maand of 8 onder constante supervisie staan van de volwassen honden in de roedel en daarbij grenzen en regels aangegeven worden en de hondenetiquette wordt aangeleerd. Houd een pup zich niet aan een regel, dan krijgt hij correctie! Maar ik denk dat er tegenwoordig te veel gekeken wordt naar 1 hond in een mensenwereld die toch eigenlijk bedoelt is als knuffel en zich helemaal moet aanpassen aan de mensenwereld, zoals de mens hem wil hebben. Dat er zelfs op hondenscholen vaak niets meer wordt geleerd over gedrag, Dat je een hond niet meer ‘dominant’ mag noemen, maar wel ‘zelfverzekerd’ (wat volgens mij hetzelfde betekend). Waarbij het woord discipline een vies woord is en de term ‘leider’ of ‘baas’ op tirannie duidt. En leiding geven wordt gezien als onderdrukking. Waarbij er in alles continu beloont moet worden met handenvol worst, kaas en hondensnoepjes (vindt je het gek dat er te veel te dikke honden zijn!).
Dan vind ik het niet gek dat er zoveel onzekere honden rondlopen, die ongewenst gedrag gaan vertonen. En baasjes die in een cirkel terecht komen omdat ze het ook niet meer weten hoe ze met bepaald gedrag om moeten gaan en onzeker worden.
Ik zie de ‘moderne positieve’ trainingen eerder als mishandeling! Een hond geen duidelijke grenzen en regels geven, DAT is mishandeling! DAAR wordt een hond angstig en onzeker van! En gaat zijn baas om duidelijkheid vragen door ‘ongewenst’ gedrag te vertonen. De meeste honden schreeuwen om leiding en wat doet de mens? Maakt hem alleen nog meer onzeker door zijn onzekerheid te voeden door met een hoog stemmetje (=onzeker!) de hond te verzekeren dat hij niet bang hoeft te zijn. Door situaties te vermeiden, omdat men niet weet, ook niet geleerd wordt hoe je ermee om moet gaan, dus de hond ook maar niet leert hoe hij ermee om moet gaan. Door de hond onderweg maar vol te stoppen met hondenkoekjes ter afleiding omdat hij anders blaft naar andere honden. Waarbij de hond het op den duur niet meer pikt en het voer negeert en het dus niet meer helpt, of dat de hond een andere hond alleen maar gaat zien als ‘yes, krijg ik weet lekkers’… maar waarbij het probleem niet opgelost wordt. Waarbij je alleen maar een geestelijk en lichamelijk ongezonde hond kweekt!
DAT is mishandeling!!!!

Verlatingsangst?

Er zijn vaak honden die weg moeten vanwege 'verlatingsangst'.
Het woord alleen al geeft me een naar gevoel. Er zijn inderdaad therapeuten die de verschijnselen van janken, slopen en alle bijkomende symptomen associëren met verlatingsangst. Er zijn er die dan een hoop geld vragen voor langdurige weinig uithalende therapieën.
Het ís tenslotte handig als je iets een naam kunt geven, er een therapie voor is en je het als excuus te gebruiken, als het maar niet aan de baas ligt.

Wat is dan verlatingsangst?

Echte verlatingsangst komt niet veel voor. Het is een vermenselijking van een idee dat de hond niet alleen kan zijn en bang is dat het baasje weg gaat, dus bang wordt bij het idee alleen al en daarom een hoop herrie maakt als je weg bent. Omdat hij bang is alleen en het niet leuk vindt dat de baas weg is.
Dat laatste is zeker waar, een hond vindt het ook niet leuk als de baas zonder hem weg gaat. Maar de echte verlatingsangst komt misschien voor bij honden die als pup verwaarloost zijn. Die ergens alleen, zonder moeder en zonder verzorging gezeten hebben... Bij de meeste gevallen ligt het anders.

Als 'verlatingsangst' ontstaat als de hond/pup het eerst wel goed deed, wat is het dan wel?

Als echte verlatingsangst dan zo zeldzaam is, wat is het in al die andere gevallen dan wel dat de hond niet alleen kan zijn?
Het voorkomen van verlatingsangst bij pups, kan al bij de fokker voorkomen worden, door de pups af en toe even alleen apart in een bench te zetten. Bij de nieuwe eigenaar moet de pup het ook stellen zonder broertjes en zusjes. Maak er vooral geen probleem van door een heel ritueel af te werken voor je weg gaat. Zorg dat de pup rustig is, in de bench, bijvoorbeeld met een pens staafje. Pas als de pup rustig is en ontspannen gaat liggen, doe je de deur half dicht en loopt weg. Dit bouw je op, als de pup ontspannen gaat liggen, kan de deur dicht doen en dan ga je pas weg. Even naar buiten en als de pup nog rustig is weer naar binnen. Je kan eventueel oefenen met een babyfoon die je mee neemt, zodat je buiten hoort of het goed gaat. Of gebruik een webcam die opneemt, zodat je kunt kijken hoe het gegaan is als je wat langer bent weg geweest. Met geduld en kalmte is het alleen blijven zo aangeleerd.
Verder is het in de meeste gevallen 'gewoon' een rangen probleem. We hebben al heel wat van dit soort probleemgevallen gezien en wanneer we dan in gesprek gaan met de mensen, blijken er verschillende zaken waaruit al blijkt dat het probleem bij de baas ligt. Deze behandelt de hond niet als hond en is niet baas genoeg. Dan kan de hond niet anders dan de baas steeds uitdagen om te kijken of deze nog wel geschikt is als leider (gedragsproblemen, gezagsondermijnend gedrag vertonen), of in uiterste geval de leiding over nemen. Van een baas die geen goede leider is kan hij ook onzeker worden. Degene die alles bepaald, wie, waar, wanneer en wat, is de baas. Als de hond dus de baas blijkt te zijn, zal hij bepalen wanneer de baas weg mag, dat deze terug moet komen als hij dat wil, dat doet hij door te janken. Frustratie over het feit dat de baas niet naar hem luistert, kan hij gaan uiten in slopen.
Pas vergeleek ik het nog met het programma 'the super nanny'. Waar een vrouw gezinnen helpt waar kinderen gedragsproblemen hebben. Ook dat ligt aan de ouders. Meestal is het onwetendheid! Door consequent op te treden, worden de bengeltjes engeltjes.
Wat het meest naar voren komt is duidelijkheid en consequent zijn.
Bij kinderen die erg snel hebben geleerd hoe ze hun moeder kunnen manipuleren en hun zin kunnen krijgen, waar vader en moeder niet op één lijn zitten en elkaar afvallen waar de kinderen bij zijn, duurt het vaak wat langer voor ze door hebben dat hun gedrein niet meer werkt. Maar uiteindelijk worden het allemaal brave kinderen...
Het consequent op de straf (of afkoel-) plek zetten bij verkeerd gedrag werkt goed.
Dit noemt men opvoeden!
Waarom is het voor de hond dan ineens zielig als hij op zijn eigen plek moet als hij zich misdraagt?
De hond moet je ook duidelijkheid geven en consequent zijn. Niet op de bank, is niet; niet op de bank met vieze poten, maar soms mag het wel, want het is zo gezellig.
En op de plaats is op de plaats. Dus net zoals het kind niet wil blijven zitten en je die steeds terug moet zetten zonder iets te zeggen, zo moet dat met de hond dus ook!
En de hoogste in rang heeft het laatste woord, dus als een lagere ( kind of een lagere volwassenen) de hogere gaat corrigeren of over rulen raakt de hond in de war! Net zoals een kind het ook niet meer weet als mama dit zegt en papa dat. In een gezin moet dus iedereen op de hoogte zijn van de regels die gelden voor de hond en er zich ook aan houden!
Het is dus van belang, dat wanneer je een hond hebt met 'verlatingsangst' verschijnselen, even bij jezelf te raden gaat of je de gedragsregels wel goed hanteert. Er zijn nu eenmaal honden die graag nog wat consequenter willen zijn in hun gedrag en waar je als baas nóg consequenter moet zijn om de hond te handhaven. Bij sommige honden moet je nu eenmaal 100% consequent zijn!
Ben je het maar 99,99%, dan krijg je al problemen.

Ditzelfde geld voor (zindelijke) honden die hun behoefte in huis doen. Van het 'vlaggen' (geur afzetten met urine) is bij de meeste mensen wel bekend. Maar het deponeren van een geurige hoop, vooral wanneer de hond net uit is geweest, is ook zeker een vorm van dominantie en kan opgelost worden door de hond een tijd totaal! te negeren en dan ook als hond te behandelen. Zelfs geen afstraffing na het gegeven kadootje, zet de hond als het kan in de tuin of in een andere kamer en ruim de hoop op, zet je eigen geur er overheen (schoonmaakmiddel, er zelf over urineren of een hoop doen is nu eenmaal niet zo'n goed idee in je eigen huis... ). Zo levert het hem niets op, hij moet uit het zicht en kan niet 'genieten' van het feit dat u zijn rommel opruimt. Een hond kan niet redeneren, maar soms moet je voor uitleg iets 'vermenselijken' . De hond leert door ervaring. En negatieve aandacht is ook aandacht! Als u op hem moppert en in zijn gezichtsveld zijn hoop opruimt, dan heeft hij dat wel even mooi voorelkaar!

Naast de 'hondse behandeling' heeft een hond ook voldoende beweging nodig!
Of het nu gaat om een kleine of grote hond. Ongeacht het ras, ze moeten allemaal hun energie kwijt kunnen (dus ook de chihuahua moet lopen!!!) en er zijn nu eenmaal honden (neem de werkhonden) die heel veel energie hebben. Houd hier rekening mee bij uw keuze en laat een energieke hond zoals b.v. een husky of herder, niet hele dagen alleen in huis zitten! Deze zal ook gefrustreerd en gestrest raken omdat hij zijn energie niet kwijt kan! Dit kan ook leiden tot sloopgedrag en janken.
Een combinatie van een hondse behandeling en voldoende beweging kan een hoop problemen voorkomen en/of oplossen.

Een gevaarlijk stukje gemis

De laatste tijden lees je niet anders dan over 'positief trainen'.
Domineren en corrigeren is uit den boze. Je mag alleen nog maar belonen met veel hondenkoekjes en worst en fout gedrag negeren.
De mensen zijn ingeprent dat een hond corrigeren 'mishandeling' is en je moet de hond vooral veel vrijheid geven, maar mag hem niet 'onderdrukken' door dominant over de hond te zijn, want daar zou de hond gestrest van worden.
Steeds weer verbaast het ons wat veel hondenscholen aan de cursisten leren. En wat ze niet leren!
Dit kan tot gevaarlijke situaties leiden en is in mijn ogen ook de oorzaak dat er meer bijtincidenten zijn, zelfs al bij jonge pups. Doordat de schade daarvan niet groot is, wordt dit niet gemeld, maar is wel een rede waarom men vaak onze hulp inroept. Zo hoorde wij van iemand die al vanaf puppytraining bij een MG hondenschool was. de hond begon op een gegeven moment naar de kinderen te happen en toen de moeder er op de hondenschool naar vroeg, kreeg ze steeds als antwoord "ach, dat gaat wel over, gewoon negeren".... Negeren? Tot wanneer? Tot de hond denkt dat hij alles kan maken en de kinderen eens goed bijt??
En dan? Moeten ze dan de hond in laten slapen 'omdat hij niet spoort'?
Dit verhaal is wel wat wij vaak horen. Als wij er dan bij gevraagd worden en we de situatie even analyseren, dan is het altijd het stukje discipline dat ontbreekt!
Veel Gedragstherapeuten en trainers weten niet meer hoe je met een agressieve hond om moet gaan. Laat staan hoe je het kunt VOORKOMEN.
Een onzekere agressieve hond van een groot en sterk ras, denkt men te kunnen trainen met stukjes kaas! Wat heeft de mens er aan, als de hond al iemand flink gebeten heeft, door gebrek aan leiding, als een gedragstherapeut de hond in kwestie alleen maar 'truckjes' als zit-klik-stukje kaas, een rondje lopen-zit-klik-stukje kaas door de eigenaar laat doen en zodra de hond gromt, een stap achteruit zet omdat ze bang is. Als je dit soort 'gevallen' dan niet aan durft of kan, begin er dan niet aan! Beperk je dan tot de gemiddelde hond waarbij het gevaar tot het minimum beperkt blijft. Al ben ik ervan overtuigt dat geen één hond baat heeft bij een leven zonder discipline en grenzen.

Als wij dan deze 'gevallen' onder handen krijgen en een hond uit protest gaat stuiteren aan de riem of je probeert zijn pogingen tot bijten op te vangen, of zijn agressie naar andere honden corrigeert, dan krijg je vaak commentaar van omstanders dat dit niet de manier is... Dat je de hond 'op hangt' en dat is zielig...

En je mag niet aan de riem trekken, dat is 'zielig', je mag de hond niet corrigeren, dat is 'zielig', maar dat die hond zijn mensen bijt (dus corrigeert!) is niet zielig? Of dat die hond andere honden aan valt? Want als je het probleem niet aan pakt, is de kans groot dat de hond een andere hond doodbijt en dat is niet 'zielig'? Dan is het ineens een agressieve hond waar je wat aan moet doen, want dan ligt het ineens wel aan de eigenaar!
Maar als je met probleemhonden werkt en je eigen honden wel onder discipline opvoed, omdat je nu eenmaal in een roedel honden geen problemen wilt en kunt hebben, dan ben je ineens asociaal en idioot en wat je al niet naar je hoofd krijgt.
Terwijl, als ze bij de hondenscholen gewoon hun werk goed zouden doen, dat stukje discipline, weer toevoegen aan hun trainingen, en meer zouden uitleggen over honden gedrag en de psychologie van de hond, de mensen beter zouden begrijpen wat een hond is en 'hoe hij werkt'.
Want de meeste problemen die wij in behandeling krijgen, zijn een gevolg van dat levensgevaarlijke gemis bij de meeste hondenscholen! Een hond die geen grenzen krijgt, kan daar ook heel onzeker van worden en als gevolg een angstbijter worden.
Want dat is een probleem wat het meest voor komt. Er zijn honden die gewoon uit dominantie, wat niet in banen is geleid, gaan bijten. Maar er zijn veel meer honden die uit onzekerheid door gebrek aan discipline en grenzen en regels en door te veel als een 'watje' te zijn opgevoed niet meer weten waar ze aan toe zijn en denken de baas te moeten zijn, maar dat helemaal niet kunnen. En daardoor te pas en te onpas gaan bijten!

Een hond is een dier en geen mens. Honden worden als kind beschouwd, maar terwijl men kinderen wel sociale vaardigheden bij brengt en grenzen en regels opstelt. En dit wel heel normaal schijnt te zijn, wordt de hond maar zo'n beetje aan zijn lot over gelaten. Moet het zelf maar uitzoeken en denkt men dat het wel vanzelf gaat. Deze fase heeft men bij de opvoeding van kinderen ook doorgemaakt en daar is men wel op terug gekomen. Men kwam er achter dat kinderen weldegelijk begeleiding bij hun opgroeien nodig hebben. Wanneer zou men er achter komen dat dit voor de hond ook geldt? Dat de hond NIET van gedachten is veranderd!

Uiteraard is elke hond anders en kan de manier van training variëren. Wij werken ook met beloning. Er moet wel balans zijn, in mijn opinie is alleen belonen niet goed, maar alleen corrigeren ook niet. En elke hond, baas en situatie is anders en daar wordt de training op aangepast.
Je ziet echter zoveel mensen die helemaal doorgeslagen zijn naar alleen alles zo veel mogelijk belonen en afleiden met lekkers, dat er enerzijds ook veel bereikt wordt dat een gedrag, wat je dacht af te leiden, juist beloont wordt. Zoals een hond waar we bij gehaald zijn, omdat de hond mensen naar de keel vloog. Tijdens een verblijf elders is er een poging gedaan het agressieve gedrag naar andere honden en mensen af te leren door af te leiden met lekkers. Dat werd gedaan terwijl de hond heel gefocust was op de passant. En heeft het gedrag dus alleen versterkt.
We krijgen heel vaak mensen op de training, die al ergens anders zijn geweest en de hond heel goed getraind is. Alleen, een bepaald probleemgedrag is niets mee gedaan. Men wordt geweigerd bij hondenscholen wanneer de hond een probleemgedrag heeft.
Naast training, is ook opvoeding immers van belang! Een kind gaat naar school om te leren, maar zal zich daarnaast ook moeten verantwoorden voor gedrag wat niet accepttabel is. Dat is het verschil tussen training en opvoeding. Als je beide op de hond aangepaste, training en opvoeding geeft, met aangeven wat niet en wat wel gewenst gedrag is, dus sturing geven! Dan heb je volgens mij veel meer bereikt.